John Lennon
Imagine there's no Heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today
Imagine there's no countries
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace
You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one
Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world
You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will live as one
Friday, November 30, 2007
Imagine
Posted by
Maw
at
7:50 PM
0
comments
Labels: သီခ်င္းမ်ားခံစားျခင္း
Monday, November 26, 2007
ကိုယ္တုိင္ခ်က္ စပါဂတီ
က်န္ခဲ့တဲ့ ၂ ပတ္ေလာက္က စေကာ့ေစ်းက တုိင္ဂါးဆုိင္ကိုေရာက္ေတာ့.. ရွာ၀ယ္ရခက္တဲ့ ေအာ္ရီဂါနိုးေတြ ဖာလိုက္ၾကီးေတြ႕လို႕.. ကိုယ့္အတြက္လည္း ၀ယ္ သူငယ္ခ်င္း ကိုလည္း လက္ေဆာင္ေပးဖုိ႕၀ယ္ခဲ့ေသးတယ္။ ခ်က္တာကေတာ့ ဟိုးအရင္ရံုးတုန္းက ခ်က္ဖ္ ငွားေပးထားေတာ့.. အဲဒါမ်ိဳးေတြ ရံုးမွာ ေန႕လည္စာခ်က္ေကၽြးဖူးေတာ့ သိေနျမင္ေနတာေပါ့ေနာ္..။ သင္ထားတယ္ရယ္လုိ႕လည္းမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ သူငယ္ခ်င္း ေအမီရဲ႕အိမ္မွာ ခ်က္စားျဖစ္တာက ၂ ၾကိမ္၊ ေနာက္ က်န္ခဲ့တဲ့ စေနေန႕က တစ္ခါ သူ႕အိမ္မွာ ကိုယ္၀ယ္ေပးတဲ့ ေအာ္ရီဂါနိုနဲ႕ ခ်က္စားရင္း သူက ဂီးနဲ႕ စပါဂတီစီးဆင္းနင္း တစ္ထုတ္ လက္ေဆာင္ျပန္ေပးလိုက္တာဆုိေတာ့.. ပထမဆံုးအၾကိမ္ ကိုယ္တုိင္ ခ်က္စားမယ္ စိတ္ကူးတာေပါ့။
တစ္အိမ္လုံးကို ခ်က္ေကၽြးမယ္စိတ္ကူးတယ္ေပါ့။ အမဲသားနဲ႕ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ၿပီး ၾကက္သားူကုိ ကိုယ္ကမၾကိဳက္ ေနာက္ အိမ္က ခဲအုိကအမဲသားမစား၊ အေမက ေစ်းသါားတုန္က ၀က္သားလုိငး္သား၀ယ္ထား စတဲ့အေၾကာင္းမ်ာ းေပါင္းဆံုၿပီးသကာလမွာ စပါဂတီကို ၀က္သားနဲ႕ ခ်က္မယ္ကြာ ဘာျဖစ္ေသးလဲ.. ဆုိၿပီးလုပ္ငန္းစပါတယ္။
တမတုိးေပ့စ္ က ၂ ဗူး၀ယ္ခဲ့ေပမယ့္.. သူ႕ခ်ညး္သံုးရင္ တအားခ်ဥ္မွာစိုးလို႕ ခရမး္ခ်ဥ္သီး ထပ္ျပဳတ္ၿပိး အႏွစ္ယူပါတယ္။
ေနာက္ၾကက္သြန္နီ ၾကက္သြန္ျဖဴ ေတာက္ေတာက္စင္း၊ အသားေတာက္ေတာက္စင္း။ မိႈမရလို႕ ေကာက္ရိုးမႈိဗူးထဲက မိႈကိုိပါအဆင္သင့္လီွးထားပါတယ္။
ေနာက္ ေတာ့ ဒီဘက္မီးဖုိမွာ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ဖုိ႕ ေရေႏြးတည္ထားၿပီး ဒီဘက္က ဟင္းအႏွစ္ခ်က္ပါတယ္။ ပထမဆံုး ဂီးထည့္ပါတယ္။
ေနာက္ၾကက္သြန္ေတြ ဆီသတ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့.. ၀က္သားေတာက္ေတာက္စင္းထည့္တယ္။ နူးေအာင္ ခဏအုပ္ထားပါတယ္။
ေနာက္ ပန္းကန္လံုးထဲက ခရမ္းခ်ဥ္သီးအႏွစ္တုိက္ထားတဲ့အထဲကို စပါဂတီ စီးဆင္းနင္း အမႈန္႕ေတြ ထည့္ေမႊပါတယ္။ ေနာက္ တမတုိး ေပ့စ္ တစ္ဗူးေဖာက္ထည့္ၿပီးေရာပါတယ္။
၀က္သားထဲကို မိႈေရာပါတယ္။ ေမႊတယ္။ ဆားနည္းနည္း ထပ္တည့္တယ္။ ေနာက္ ခရမး္ခ်ဥ္သီးအႏွစ္ေတြ ထည့္ၿပီး မိးျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ထားပါတယ္။
အဲသည္အခိုက္မွာ ဒီဘက္က ေရေႏြးပြက္ေတာ့ စပါဂတီေခါက္ဆြဲဖတ္ေတြ ထည့္ျပဳတ္ပါတယ္။ အခ်ိန္သတ္မွတ္ခ်က္က မီးအားေပၚလညး္မူတည္ေသးတာေၾကာင့္အခ်ိန္နဲ႕ မလုပ္ဘဲ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ တစ္ဖက္ ဆယ္ၿပီး နူးမနဴး ျမည္းၾကည့္တယ္။ မနူးေသးလုိ႕ခဏထား။ ေနာက္နူးေတာ့ အဲသည္အုိးကို စကာထဲေလာင္းခ်လုိက္တယ္။ ေနာက္ အိုးကိုေအာက္ကခံၿပီး အေပၚက ဇကာတင္ထားၿပီး ေရစစ္တယ္။ ေရစစ္တာနဲ႕ ေခါက္ဆြဲေတြ ကပ္ကုန္တတ္တာေၾကာင့္ ဂီးနည္းနည္း ေကာ္ထည့္ၿပီး .. သစ္သားေယာင္းမနဲ႕ သမေအာင္ ေခါက္ဆြဲအားလံုးကို ဂီးနဲ႕ ထိၿပီး မကပ္ေတာ့ေအာင္ အထပ္ေအာက္ ေမႊပါတယ္။ ဆားေလးနည္းနည္း ျဖဴးၿပီး ဇကာထဲက ေခါက္ဆြဲေတြကို အထပ္ေအာက္လွန္လုိက္ သစ္သားေယာင္းမနဲ႕ ေမႊလိုက္နဲ႕ သမေအာင္ လုပ္လုိက္ပါတယ္။
ေခါက္ဆြဲဖတ္ေလးျမည္းၾကည့္ေတာ့ ဆားေလးပါပါၿပီး ဂီးအရသာေလး စိမ့္၀င္ေနေတာ့ ဆိမ့္ဆိမ့္ေလး..
ေနာက္ ဟင္းအုိးကိုျပန္ၾကည့္ပါတယ္။ အေနေတာ္ပါပဲ.. ေအာ္ရီဂါနိုးနည္းနည္းထပ္တည့္လုိက္ပါတယ္။ ဆီသတ္တုန္းက နည္းနည္းထည့္ထားသလို ၀က္သားထဲမွာလည္း ထည့္နယ္ထားေတာ့ သူ႕အနံ႕ေလးကပါ ေမႊးေနပါတယ္။
ရွယ္ပါပဲ။
အဲဒါနဲ႕ ေအာက္ပံုမွာ ျပထားတဲ့အတုိင္း ခူးခပ္ျပင္ဆင္ၿပီး မိသားစု ညစာစားၾကပါတယ္။
အားေပးၾကပါတယ္။ ေမေမကေတာ့ ေပ့စ္က နည္းနည္းခ်ဥ္တယ္တဲ့။ ခဲအုိကေတာ့ သိပ္မၾကိဳက္။ နည္းနည္းပဲစားတယ္။ ကိုယ့္တူမက အႏွစ္အနီေရာင္ျမင္တာနဲ႕ စပ္မွာစိုးလုိ႕ မစားဘူး။ သူက ေခါက္ဆြဲဖတ္ေတြခ်ည္း စားတယ္။ က်န္တဲ့လူေတြကေတာ့ အားရပါးရစားၾကတာပါပဲ။
ေျပာရဦးမယ္ ။ ဟင္းခ်က္လုိ႕ၿပီးေတာ့.. ကိုယ့္ရဲ႕ တစ္ေယာက္ေသာသူကို သတိရတယ္။ လွမ္းေခၚခ်င္တာေပါ့ေနာ္.. စကတည္းက စပါဂတီခ်က္စားမယ္ေနာ္. အဲေန႕က်လွမ္းေခၚလိုက္မယ္ ေျပာထားတာကိုး။ ဒါေပမယ့္ေလာေလာဆယ္က မေခၚဘူးေလ..။ အရင္က ကိုယ္က ပဲ စေခၚေပမယ့္. ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ သူမေခၚရင္ ျပန္မေခၚေတာ့ဘူး လို႕.. ေတြးထားသလုိ သူငယ္ခ်င္းကလည္ းအားေပးထားတယ္။ ေတာင့္ထားတဲံ့ ။ နင္ ၅ ရက္ေလာက္အထိေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ပါတဲ့.. ကိုယ္ကေတာ့ ၅ ရက္ေလာက္ၾကီး မေစာင့္ႏုိင္တာသိေပမယ့္.. အခု သူ႕ဆီ စဆက္ၾကည့္လုိက္ရင္ ေကာင္းမလားဆုိတဲ့ စိတ္ကုိ မနည္းခ်ဳပ္တည္းထားရတယ္။
အင္း ျပန္ေခၚတာေတာ့မဟုတ္ ဘူး.. အခု စပါဂတီခ်က္စားလုိ႕ လာစားမလားေမးတာလို႕ ေျပာလိုက္ရင္ ေကာင္းမလား လုိ႕ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ေတြးမိေသးတယ္။ အရင္က သူနဲ႕ကုိယ္နဲ႕ ဆုိင္မွာ သြားစားေနက်မုိ႕ သူၾကိဳက္တာလည္း သိတယ္ေလ..။ ဒါေပမယ့္ ေခၚမွ မေခၚတာ ဆုိၿပီးမနည္ းစိတ္ထိန္းထားရတယ္..။
စားၿပီးေတာ့လည္း ဖုန္းဆက္မိမွာစိုးလုိ႕.. ဂိမ္းကစားရေသးတယ္။ ည ၉နာရီေလာက္ က်ေတာ့ သူကစဆက္လာတယ္။ ေပ်ာ္သြားတယ္။ ျပန္ေခၚသြားၿပီေပါ့.. ။ အဲလုိက်ေတာ့ ခ်စ္ဖုိ႕ေကာင္းသြားျပန္ေရာ..။ ေနာက္တစ္ခါ သူ႕ကို သပ္သပ္ခ်က္ေကၽြးမွာေပါ့ေနာ္..။
Posted by
Maw
at
12:06 AM
3
comments
Labels: စားၾကမယ္ေဟ့ ေကာင္းေကာင္း
Saturday, November 24, 2007
အေရာင္မ်ားႏွင့္ကစားျခင္း (ဂ်ဴး)
ဂ်ဴးရဲ႕ အေရာင္မ်ားႏွင့္ကစားျခင္းဆုိတဲ ့အထဲက မရိုးႏိုင္လွတဲ့ စာပုိဒ္ကေလးကို ျပန္ဖတ္ေနမိပါတယ္။
“ကၽြန္မသည္ ေလာကထံမွ အေဖာ္တစ္ေယာက္ ေတာင္းခံဖုိ႕ ၀န္ေလးေနခဲ့ၿပီ…
အေဖာ္တစ္ေယာက္ ေတာင္းခံတုိင္း ကၽြန္မရရိွလာသည့္ မွားယြင္းသည့္ လက္ေဆာင္မ်ားကုိ ကၽြန္မရယ္ေမာႏိုင္ခဲ့ၿပီ။
ဟိုတုနး္ကေတာ့ ကၽြန္မက ေလာဘအလြန္ၾကီးခဲ့သည္။
ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ထံမွ အရည္အခ်ငး္ ဆုိတာကို ကၽြန္မမက္ေမာခဲ့သည္။ တကယ္ သူ႕ထံမွ ရလာသည္က မ်က္လွည့္ပညာသာျဖစ္သည္
ေနာက္ထပ္ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ထံမွ ကတိဆိုတာကို ကၽြန္မေတာင္းခံခဲ့သည္။
တကယ္သူ႕ထံမွ ရလာသည္က ေရစုန္မွာ ေလွၾကံဳလုိက္တတ္သည့္ ထူးဆန္းမႈသာျဖစ္သည္။
ေယာက္်ားတစ္ေယာင္ထံမွ အျပန္အလွန္ ေဖးမကူညီမႈႏွင့္ ညီညြတ္မႈကို ကၽြန္မလုိခ်င္စြာ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သည္။ တကယ္သူ႕ထံမွ ရလာသည္က သူ႕အတ္တမ်ားသာျဖစ္သည္။
ယခုေတာ့ ကၽြန္မသည္ ေယာက္်ားတို႕ထံမွ ဘာကိုမွ မေမွ်ာ္လင့္သူ မလုိခင်္သူျဖစ္ခဲ့ၿပီ။
သူတုိ႕၏ အရည္အခ်င္းဆုိတာကိုလည္း ကၽြန္မမလုိအပ္ေတာ့ပါ။ သူတုိ႕၏ ကတိေတြကိုလည္း ကၽြန္မ မလိုအပ္ေတာ့ပါ။ သူတုိ႕ေပးလာမည့္ ႏွင္းဆီပန္းမ်ားထက္ ကၽြန္မကုိယ္တုိင္ စိုက္ပ်ိဳးယူရသည့္ ႏွင္းဆီပန္းမ်ားကို ပိုရ်္ မက္ေမာစြာ တန္ဖုိးထားပါသည္။ က္်အခ်က္ကို ကိုယ္တုိင္ သတိျပဳမိေသာအခါ ေလာကသည္ အသက္ရွင္ ေနထုိင္ရတာ ထုိက္တန္လာသည္ဟု ခံစားရသည္။
သုိ႕ေသာ္ အမွန္အတုိင္း ၀န္ခံရလွ်င္ ကၽြန္မေဘးမွာ အေဖာ္တစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ့ ရိွေစခ်င္သည္။ ထုိအေဖာ္သည္ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္စရာမလုိ၊ သားတစ္ေယာက္ျဖစ္စရာမလုိ၊ သမီးတစ္ေယာက္လည္ းျဖစ္စရာမလို..
လူသားတစ္ေယာက္ေယာက္..
ကၽြန္မငုိလ်င္ ၀မး္နည္းေပးမည့္… ကၽြန္မေပ်ာ္ရႊင္လ်င္ ၾကည္ႏူးေပးမည့္ .. လူသားတစ္ေယာက္ေယာက္.. ကၽြန္မဒါ့ထက္ပိုရ်္ မေမွ်ာ္လင့္ပါ။ သုိ႕ေသာ္ ထုိမွ်ေလာက္ ဆန္ဒကေလးကိုပင္ ေလာကထံမွ မေတာင္းခံရဲ.....”
ဂ်ဴးကေတာ့.. အေဖာ္တစ္ေယာက္ ေဘးမွာ ရိွလုိေသာလည္း .. ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ရန္မလုိတဲ့..။
ကိုယ္ကေတာ့ အမွတ္မရိွစြာ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ေစလိုပါသည္။ ကိုယ့္ကို ေဖးမကူညီမယ့္.. ကိုယ္၀မ္းနည္းတဲ့အခါ သူ႕ပုခံုးတစ္ဖက္ ကိုယ့္ကို ေပးမယ့္.. ကိုယ္၀မ္းသာတဲ့အခါ ကုိယ္နဲ႕ အတူလုိက္လံရယ္ေမာေပးမယ့္.. .ကိုယ့္ရဲ႕ ရံဖန္ရံခါျဖစ္တတ္တဲ့.. ေလာကအေပၚမေက်နပ္စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္လာရတဲ့..ေဒါသမ်ားကို စုပ္ယူေျဖသိမ့္ေပးမယ့္ ခ်စ္သူ.. နားလည္ စာနာနုိင္တဲ့ ခ်စ္သူ ခ်စ္သူကုိ သာ ကိုယ့္အနားမွာ ရိွေစလုိပါတယ္။
ကိုယ္လုိတာေတြခ်ညး္ေျပာေနလို႕ တစ္ဖက္သတ္ဆန္တယ္ ထင္စရာရိွေပမယ့္.. ကိုယ့္မွာ တံု႕ျပန္တတ္ေသာ ပူေႏြးတဲ့ ႏွလံုးသားရိွေနပါတယ္။
ကုိယ့္အေပၚၾကင္နာသူကုိ ဆယ္ဆ ၾကင္နာဖုိ႕ ၀န္မေလးပါ။ တမင္လုပ္ယူရတာ မဟုတ္တဲ့.. ကိုယ့္ႏွလံုးသားထဲက အလိုအေလ်ာက္တံု႕ျပန္မႈပါ။
လ်စ္လ်ဴရႈခံရရင္ေတာ့.. ကိုယ့္ႏွလံုးသားက ကိုယ္မခုိင္းရပါပဲ ၀မ္းနည္းနာက်င္တတ္တယ္...။ တခါတရံေဒါသအျဖစ္ ေျပာင္းသြားတတ္သလို.. ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေဒါသေၾကာင့္ပဲ ေအးခဲသြားတတ္ျပန္တယ္။ အဲသည္ ႏွလံုးသား ပူေႏြးဖုိ႕ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ ထပ္လိုမလဲ ဆုိတာကလည္း ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ဒဏ္ရာ နက္ရိႈင္းမႈအေပၚ မူတည္တတ္ေသးတယ္..။
ကိုယ္ကေတာ့.. ကိုယ့္ႏွလံုးသားကို ခ်စ္ျခင္းနဲ႕ အျမဲပဲ ပူေႏြးေနေစခ်င္ပါတယ္။ ေအးစက္စက္ ျဖတ္သန္းခဲ့ရခ်ိန္ေတြက ေျခာက္ကပ္လြနး္ခဲ့ပါတယ္။
ကိုယ့္ႏွလံုးသားကုိ ပူေႏြးေစခဲ့တဲံ သူကေတာ့.. ကိုယ့္ကို နည္းနည္းမွ နားလည္ ညွာတာ တတ္တယ္ မထင္ရပါဘူး။
ကိုယ္စိတ္ဆုိးစရာမုိ႕ စိတ္ဆုိးမိတာကိုလည္း အျပစ္လုိ႕ထင္ျပန္တယ္..။ သူကအေလွ်ာ့ေပးဖုိ႕က ေ၀းစြ။
ျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အဓိကျပသနာကေတာ့ ကိုယ္က ဗီးနပ္စ္ကလာတဲ့ မိန္းကေလးျဖစ္ၿပီး သူကေတာ့ မားစ္ကလာတဲ့ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနလုိ႕ပဲျဖစ္မယ္။ (သဘာ၀က်တဲ့ ခ်စ္သူစံုတြဲကေတာ့ သည္လုိပဲ ျဖစ္သင့္တာပဲေလ..။ မဟုတ္ရင္.. ေဂးေတြ လက္စ္ေတြ ျဖစ္ကုန္မွာေပါ့ေနာ္.. အဟက္..)
သူကသူ႕အေတြးနဲ႕ သူျဖစ္သလုိ ကိုယ့္မွာလည္း ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ကိုယ္.. မတူတာေတြေတာ့အမ်ားၾကီးေပါ့..။ မတူျခင္းမ်ားကပဲ ကိုယ္တုိ႕ကို အျပန္အလွန္ဆြဲေဆာင္ေစတာျဖစ္သလို.. မတူျခင္းမ်ားကို ညီွႏႈိင္းနားလည္ဖုိ႕ၾကိဳးစားမွ ပဲ ခ်စ္သူေတြ အျဖစ္ တစ္သက္တာ လက္တြဲႏုိင္ဦးမယ္။
မားစ္ကလာတဲ့... ေယာက္်ားသား သူက ဗီးနက္စ္က မိန္းကေလးကိုယ့္ကို ပိုၿပီးညွာတာ နားလည္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားသင့္ပါတယ္။
ဘယ္လုိပဲ ဖန္းမနစ္စ္ ျဖစ္ၿပီး.. ဘ၀မွာ ေဒါင္းတလန္ေမာင္းတလန္ ရင္ဆုိင္ရုန္းကန္ႏုိင္ပါတယ္ ဆုိျငားလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေတာ့ ကိုယ္ဟာ .. သူ႕ကို သူကကုိယ့္ကို လုိအပ္တာထက္ ပိုၿပီး လုိအပ္ပါတယ္ ဆုိတာ၀န္ခံရမွာပဲ။
မိန္းမမ်ားကေယာက္်ားမ်ားကို လုိအပ္မႈက သူတုိ႕ထက္ အျမဲ ပိုေနပါလိမ့္မယ္။ အားကိုးလိုစိတ္နဲ႕ ၾကင္နာယုယခံလုိစိတ္ကို ဗီးနပ္စ္သူေတြအတြက္ သဘာ၀တရားက ထည့္သြင္းေပးလုိက္ၿပီးသားထင္ပါရဲ႕..။
Posted by
Maw
at
3:22 AM
0
comments
Labels: ခံစားမိသမၽြ ဆရာမ ဂ်ဴး၏ စာမ်ား
Thursday, November 22, 2007
ဆင္ႏြဲျခင္း 23rd Nov
From this moment life has begun
From this moment you are the one
Right beside you is where I belong
From this moment on
From this moment I have been blessed
I live only for your happiness
And for your love I'd give my last breath
From this moment on
I give my hand to you with all my heart
Can't wait to live my life with you, can't wait to start
You and I will never be apart
My dreams came true because of you
From this moment as long as I live
I will love you, I promise you this
There is nothing I wouldn't give
From this moment on
You're the reason I believe in love
And you're the answer to my prayers from up above
All we need is just the two of us
My dreams came true because of you
From this moment as long as I live
I will love you, I promise you this
There is nothing I wouldn't give
From this moment
I will love you as long as I live
From this moment on
Posted by
Maw
at
8:20 PM
1 comments
Labels: သီခ်င္းမ်ားခံစားျခင္း