Showing posts with label ဖတ္မိဖတ္ရာ ထုိထုိစာ. Show all posts
Showing posts with label ဖတ္မိဖတ္ရာ ထုိထုိစာ. Show all posts

Sunday, November 9, 2008

ဟင္းခြက္ ၄၀၀ ကိစ္စ

သိ္ပံေမာင္၀ ၀တ္ထုတိုေပါင္းခ်ဳပ္ထဲက ေကာက္ႏုတ္ထားတာပါ။ စိတ္၀င္စားဖုိ႕ေကာင္းပါတယ္။ ျပံဳးဖုိ႕ေကာင္းတဲ့ အေတြးေလေးတြပါ။


တစ္ခုေသာညတြင္ အခန္းသား ၅ ေယာက္ စာၾကည့္စားပြဲတြင္ ၀ုိင္းကာ စာၾကည့္ရ်္ေနၾကေလသည္။ တိတ္လ်က္ေန၏။ ၁၀ မိနစ္ခန္႕ၾကာေသာအခါ ၄င္းအျငင္းဆရာကုိလွေသာ္က လွမ္းတဲ့ရ်္ အိုင္ေဆး..ကိုလူေအး၊ ခင္ဗ်ား ျမန္မာရာဇ၀င္ ေတာ္ေတာ္ေခါက္မိပလား ဟုေမးလုိက္၏။

ေမာင္လူေအး။ ။ ဘာလုပ္မလုိ႕လဲ (ခပ္ဆဆေျဖ)

က်န္သံုးေယာက္ကားစာဖတ္ျမဲပင္။

ကိုလွေသာ္။ ။ ေမးစရာေလးတစ္ခုရိွလိုကေပါ့ (ရယ္လ်က္)

ေမာင္လူေအး။ ။ဘာေမးခ်င္လဲ

ကိုလွေသာ္။ ။ ရာဇ၀င္ထဲမရွင္းတာကေလးေမးမလုိ႕ပါဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားက ျမန္မာရာဇ၀င္ယူတာကိုး။

ေမာင္လူေအး။ ။ဘာအေၾကာင္းေမးမလုိ႕လဲ

ကိုလွေသာ္။ ။ ပြဲေတာ္တစ္ခါတည္ရင္ ဟင္းခြက္ ေလးရာပါတဲ့ မင္းအေၾကာင္းေမးမလုိ႕။ နရသီဟပေတ့ဆုိလား။ နရသူဆုိလား၊ တရုတ္ေျပးဆုိလားဗ်ာ ။ ေမ့ေတာင္ေနၿပီ။

ေမာင္လူေအး။ ။ဟင္းခြက္ေလးရာပါတာ ဘာျဖစ္သလဲ။ စားတာေပါ့ (ဆက္လက္မေျပာခ်င္ေသာေလႏွင့္)

ကိုလွေသာ္။ ။ ယံုစရာရိွရဲ႕လားဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ျဖင့္မယံုေပါင္။

ေမာင္လူေအး။ ။ခင္ဗ်ား မယံုတာ ကၽြန္ေတာ္ဘာတတ္ႏုိင္မလဲ။ ေက်ာက္စာမ်ားမွာေတာင္ အထင္အရွား အဆုိသားကပဲ။

ကိုလွေသာ္။ ။ အင္း-ေက်ာက္စာကဆုိရင္ ဟုတ္ခ်င္ဟုတ္မွာ။ ႏုိ႕ . ေနပါဦး။ ဒီဟင္းထည့္တဲ့ ပန္းကန္ေတြဟာ ဘယ္ကေလာက္ၾကီးမလဲဗ်ာ။

ေမာင္လူေအး။ ။ခင္ဗ်ားမို႕ ရွာရွာေဖြေဖြ ေမးပေလဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ဟင္းထည့္စားတဲ့ ပန္းကန္ေတြေလာက္ရိွေတာ့မေပါ့။ ရာဇ၀င္မွာ မဆုိဘူး။ အဲဒါဘာျဖစ္သလဲ။

ကိုလွေသာ္။ ။ ဒါျဖင့္ ဟင္းခြက္ေလးရာထားလုိက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အခန္းထက္ေတာင္ က်ယ္အံုးမွာေပါ့။


ေမာင္လူေအး။ ။က်ယ္မွာေပါ့။ နန္းေတာ္မွာ ေနရာအက်ယ္သားကပဲ။ ခင္ဗ်ားက ပုဂံလက္ထက္က ရွင္ဘုရင္ေတြရဲ႕ နန္းေတာ္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အခန္းေလာက္ မက်ယ္ဘူးဆုိခ်င္သလား။


ကိုလွေသာ္။ ။ မဆုိခ်င္ပါဘူးဗ်ာ။ နန္းေတာ္ေတြ ၾကီးက်ယ္တာကိုေတာ့ အသိသားေပါ့။ တစ္ဖက္စြန္းမွာထားတဲ့ ဟင္းခြက္ကို ထုိင္ရာကေနၿပီး လွမ္းႏိႈက္ႏိုင္မယ္ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေနာ္။

ေမာင္လူေအး။ ။ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္လဲ ကတ္သီးကပ္သတ္၊ ရွင္ဘုရင္ၾကီးတစ္ပါးလံုးပဲဗ်ာ။ သူ႕အနားမွာ ခစားေနၾကတဲ့ စားေတာ္ကဲတုိ႕ ဘာတုိ႕ကုိ လုိခ်င္တဲ့ဟင္း အယူခုိငး္ေတာ့မေပါ့။

ကိုလွေသာ္။ ။ အင္း-ဟုတ္ေပသားပဲ။ ဒီလုိျဖင့္ ထမင္းစားရတာ ဘာစည္းစိမ္ရိွမွာတုန္း။ တစ္ခုစားခ်င္ေတာင္း။ တစ္ခုလုိခ်င္ေတာင္းနဲ႕။ ထမင္းစားရတယ္လဲ မရိွေတာ့ဘူး။ ႏို႕-ေနပါအံုး။ ဘာဟင္းေတြဘာတယ္ဆုိတာ သူအကုန္ သိပါ့မလား

ေမာင္လူေအး။ ။သိမွာေပါ့။ မသိရင္ေကာ-သူ႕စားေတာ္ကဲေတြကို ဟင္းစားရင္း အဖတ္ခုိငး္မွာေပါ့ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္လဲ မဆုိင္တာေတြခ်ည္း ေမးေနေတာ့တယ္။

ကိုလွေသာ္။ ။ ဖတ္ခုိင္းတယ္ပဲထားလုိက္ပါအံုးဗ်ာ။ ဟင္းခြက္ေလးရာဆုိတာ နည္းတာမဟုတ္ဘူးဗ်။ ဘယ္ုလိျဖစ္ျဖစ္ (၁၅)မိနစ္ေလာက္ေတာ့ ဖတ္ရမယ္။

ေမာင္လူေအး။ ။၁၅မိနစ္ဟာ ဘာၾကာလုိ႕လဲ။ ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္လဲ ရွာရွာေဖြေဖြ

ကိုလွေသာ္။ ။ မၾကာဘူးပဲထားလုိက္ပါဦး။ ဟင္းစာရင္းကို ဖတ္လုိ႕ တစ္ရာေလာက္ရေတာ့ လက္ဦးကဖတ္လာတဲ့ဟင္းေကာ ဘာရယ္လုိ႕ မွတ္မိပါဦးမလား။

ေမာင္လူေအး။ ။ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္လဲ သိပ္ကပ္ေနေတာ့တာပဲ။ ခင္ဗ်ားနဲ႕ စကားေျပာရတာ အင္မတန္ စာက်က္ပ်က္တယ္ဗ်ာ။

ကိုလွေသာ္။ ။ စိတ္မတုိပါနဲ႕ဆရာရယ္။ သိခ်င္လုိ႕ေမးတာပါ။ ဒီအေမးကို မေျဖခ်င္လျေနပါေတာ့။ ႏုိ႕-ဒီရွင္ဘုရင္အတြက္ ခ်က္တဲ့ဟင္းေတြဟာ ပဲေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္ထားထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ။

ေမာင္လူေအး။ ။ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္လဲ ဂြက်ရာမေကာ…။ ထင္တာေတြေလွ်ာက္ေျပာေနေတာ့တာပဲ။

ကိုလွေသာ္။ ။ ကၽြန္ေတာ္က အမွန္ေျပာတာ။ အညာမွာ ပဲ အျပင္ဘာရိွလုိ႕တုနး္ဗ်။ အညာသာစံပဲ လုိ႕ေတာင္ေခၚၾကေသးတာပဲ။

ေမာင္လူေအး။ ။မဆုိင္ပါဘူး။ အညာသားေတြၾကားရင္ ခင္ဗ်ားကို သတ္လိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားရာဇ၀င္ကုိလဲ မသင္ဖူးဘဲနဲ႕ ထင္ရာေတြကို မၾကဲေနစမ္းပါနဲ႕။

ကိုလွေသာ္။ ။ ကၽြန္ေတာ္က ရာဇ၀င္ကုိ မသင္ဖူးေပမယ့္ သိသမွ်ကေလးကို က်က်နန သိခ်င္သဗ်။

ေမာင္လူေအး။ ။ဟိုတုနး္က ပုဂံျပည္ၾကီး ၾကက္ပ်ံမက်စည္ကားတယ္ဆုိတာ မၾကားဖူးဘူးလား။

ကိုလွေသာ္။ ။ ၾကားဖူးသားေပါ့။

ေမာင္လူေအး။ ။ၾကားဖူးရင္ ပုဂံျပည္ၾကီးဟာ တရုတ္ျပည္၊ ယိုးဒယား၊ ရွမး္ျပည္ မ်ားနဲ႕ ဆက္သြယ္ေနတယ္ဆုိတာေကာ ယံုရဲ႕လား။

ကိုလွေသာ္။ ။ ယံုသားေပါ့။

ေမာင္လူေအး။ ။ဒါျဖင့္ ေကာင္းၿပီ။ ပုဂံျပည္ၾကီးဟာ တရုတ္ျပည္နဲ႕ ဆက္သြယ္ေနလုိ႕ ေခါက္ဆြဲတုိ႕၊ ေကာ္ျပန္႕ေၾကာ္တုိ႕၊ ဂဏန္းေပါင္းတုိ႕၊ ၀က္အူေခ်ာင္းတုိ႕လဲ ရိွသဗ်။ ပုဂံေစ်းမွာ တရုတ္ဆုိင္ေတြ မွ မနည္းပါဘူး။ ပုဂံ-တရုတ္တနး္ ရယ္လုိ႕ေတာင္ ရိွေသးတယ္။ ကုလားးျပည္နဲ႕ ဆက္သြယ္ေနလို႕ ခ်ပါတီတုိ႕။ ပူရီတုိ႕။ မီထုိင္တုိ႕ ဆုိတာေတြရိွသဗ်။ ရွမး္ျပည္နဲ႕ ဆက္သြယ္ေနလုိ႕ ပဲပုတ္တုိ႕၊ ဘာတုိ႕လဲ ရိွသဗ်။ ပုဂံရွမး္ပြဲရပ္ေတာင္ ရိွေသးတယ္။ အဲဒီေနရာဟာ အခု ဧရာ၀တီျမစ္ထဲပါသြားၿပီ။ မြန္မ်ားနဲ႕ ဆက္သြယ္ေနလုိ႕ ငါးပိတုိ႕၊ ငါးေျခာက္တုိ႕။ ငံျပာရည္တုိ႕။ ပုစြန္ဆီတုိ႕။ လိပ္ဥ၊ ဖြတ္ဥတုိ႕ ရိွသဗ်။ အခုျမင္းကပါအရပ္မွာေပါ့ဗ်ာ။ အေနာက္နီုင္ငံမ်ားနဲ႕ ဆက္သြယ္ေနလုိ႕လဲ မုန္႕ေသတာ တုိ႕ ငါးေသတာတုိ႕ ၀က္ေပါင္ေျခာက္တုိ႕ ရိွသဗ်။ ကိုငး္--ဘာဆုိခ်င္ေသးသလဲ။

ကိုလွေသာ္။ ။ ဘာမွ မေျပာလိုေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ ဓာတ္မီးလဲ ျငိမ္းေတာ့မယ္။ ၁၁နာရီလဲ ထုိးၿပီ။ အိပ္ၾကပါစုိ႕။

Friday, October 3, 2008

ေဒါသနည္းေအာင္ေနနည္း (ဦးေဇာတိက)


အေရးမႀကီးတဲ့ ရပိုင္ခြင့္တခ်ိဳ႕ကို မရမကရေအာင္ မလုပ္ပါနဲ႔။ သူ႔ထက္အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥေတြကို အခ်ိန္ေပးပါ။ မျဖစ္ေလာက္တဲ့ ကိစၥေလးကို မရမကလုပ္ရင္းနဲ႔ အဆင္မေျပျဖစ္ရရင္ အခ်ိန္ကုန္လူပန္းၿပီး တစ္ျခားပိုၿပီးအက်ိဳးရွိ တဲ့အလုပ္ ပ်က္တာပဲအဖတ္တင္မယ္။ တစ္ေထာင္ဖိုးရေအာင္လုပ္ရင္း အခ်ိန္ကုန္မယ့္အစား တစ္သိန္းဖိုးရ ေအာင္လုပ္ပါ။ ကိုယ့္အခ်ိန္နဲ႔ ကိုယ့္အင္အားကို ပိုၿပီးအက်ိဳးမ်ားမယ့္ေနရာမွာ သံုးပါ။ အေသးအမႊားရပိုင္ခြင့္ကို အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး မရမကရေအာင္လုပ္ေနရင္ ကိုယ့္စိတ္ထားပါ နိမ့္က်သြားမယ္။ ဘာမွအေရးမႀကီးတဲ့ ကိစၥေလးေတြက တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ကိုအႀကီးအက်ယ္ ေဒါသျဖစ္သြား ေစတာမ်ိဳး ႀကံဳရတတ္တယ္။ ေနာက္မွစိတ္ေအးသြားတဲ့အခါ ဒီေလာက္အေသးအမႊား ကိစၥေလးေလာက္နဲ႔ ဣေႁႏၵသိကၡာမဲ့သြား ေလာက္ေအာင္ ေဒါသျဖစ္မိတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အံ့ၾသမိတာ၊ ရွက္တာ ၾကံဳဘူးမွာပါ။ အဲ့ဒါမ်ိဳး မျဖစ္ေအာင္ သတိထားပါ။ တစ္ရာတန္ေလာက္ ကိစၥေၾကာင့္ ေဒါသျဖစ္ေနရင္ တစ္သိန္းတန္ေလာက္ ကိစၥမွာလစ္ဟင္း သြားႏိုင္တယ္သိပ္ပင္ပန္းလြန္းတဲ့အခါမွာလည္း စိတ္မရွည္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ပင္ပန္းလြန္းသြားတာမ်ိဳး မျဖစ္ေအာင္စီစဥ္ပါ။ မလြဲသာ မေရွာင္သာ ပင္ပန္းလြန္းတဲ့ အေျခအေနကို ၾကံဳရရင္ စကားမ်ားမ်ားမေျပာပါနဲ႔။ ကိုယ့္လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ ကိုလည္း ေျပာစရာရွိတာကုိ ေနာက္မွေအးေအးေဆးေဆး ေျပာမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း မွာထားၿပီး အနားယူပါ။ဘယ္သူ႔ကိုမွ အလြန္အကၽြံအလိုမလိုက္ပါနဲ႔။ အလိုလိုက္လြန္းရင္ ၾကာေလပုိၿပီး အလိုက္မသိေလျဖစ္တတ္တယ္။ အလိုလိုက္တာမ်ားေလ ရတာနဲ႔ မေက်နပ္ေလ ျဖစ္တတ္တယ္။ ၾကာရင္မတတ္ႏိုင္တဲ့ အတိုင္းအတာေရာက္ ေအာင္ ေတာင္းဆိုလာမယ္။ အဲ့ဒိအခါမွာ စိတ္တိုမယ္။ ဆက္ဆံေရး အဆင္မေျပျဖစ္မယ္၊ စိတ္ဆင္းရဲရမယ္။သူတစ္ပါးရဲ႕ရိုင္းဆိုင္းတဲ့အမူအရာ၊ အဆင့္အတန္းနိမ့္တဲ့ အမူအရာေၾကာင့္ ကိုယ္မွာေဒါသယမ္းအိုး မေပါက္ ေအာင္သတိထားပါ။ (ယခုေခတ္မွာ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကိုယ္အမူအရာ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕မႈကို အေလး မထားၾကဘူး။ ယဥ္ေက်းတဲ့သူျဖစ္ရတာကုိ တန္းဖိုးထားတဲ့စိတ္၊ ဂုဏ္ယူတဲ့စိတ္မ်ိဳးကို ေမြးေပးရမယ္။ လူငယ္တစ္ ခ်ိဳ႕ဟာ ရိုင္းစိုင္းတဲ့ အမူအရာမ်ိဳးကို လုပ္ျပတဲ့ ဗီဒီယိုတို႔ကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ အတုယူမွားၾကတယ္။)တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ အထင္လြဲေနလို႔ စိတ္ဆင္းရဲရတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အထင္လြဲစ ရာ မျဖစ္ေအာင္ သတိထားသင့္တယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အထင္လြဲတာမ်ိဳး မျဖစ္ေအာင္ တတ္ႏိုင္သ ေလာက္ ႀကိဴတင္စဥ္းစားၿပီးရွင္းထားပါ။ ေျပာသင့္တာေတြကို ႀကိဳႀကိဳတင္တင္ေျပာထားပါ။ သိေလာက္ပါတယ္ လို႔ေတြးၿပီးမွ တစ္ဖက္က မသိလို႔မလုပ္တာမ်ိဳး ႀကံဳရတဲ့အခါ သိရက္န႔ဲ တမင္မလုပ္ေပးတာလို႔ေတြးၿပီး စိတ္ဆိုး မိတတ္တယ္။လူတစ္ေယာက္နဲ႔ လူတစ္ေယာက္ စရိုက္မတူဘူး။ ျဖတ္သန္းလာရတဲ့ ဘ၀အေတြ႔အႀကံဳမတူဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အေျခ အေနတစ္ခုကို ျမင္ပံုခံစားပံု အဓိပၸါယ္ ေကာက္ပံုမတူဘူး။ ကိုယ္ျမင္သလို သူလည္းျမင္မယ္လို႔ ပံုေသ မေတြးပါနဲ႔။ ငါ ျမင္သလို မျမင္ရေကာင္းလားဆိုၿပီး စိတ္မဆိုးပါန႔ဲ။ စိတ္ရွည္ရွည္ထားၿပီး ရွင္းျပပါ။အလုပ္တစ္ခုကို ခိုင္းတဲ့အခါမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လိုအပ္သမွ် အခ်က္အလက္ေတြကို ျပည့္ျပည့္စံုစံုေပးပါ။ ခဏခဏ ကိုယ့္ဆီကိုလာၿပီး ေမးမေနရေအာင္ ႀကိဳႀကိဳတင္တင္ ေျပာျပေပးထားပါ။ ကိုယ္က ရာထူးႀကီးႀကီးေလေလ ေအာင္ျမင္ေလေလ ကိုယ့္ဆီက အကူအညီေတာင္း မည့္သူေတြ အခြင့္အေရး ေတာင္းမည့္သူေတြ မ်ားလာေလပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလ အဲ့ဒိလူေတြေၾကာင့္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ရ တတ္တယ္။လူေတြရဲ႕ေကာင္းတဲ့အခ်က္ေလးေတြကုိ မၾကာမၾကာေတြးပါ။ အထူးသျဖင့္လူတစ္ေယာက္ကို မေက်မနပ္ျဖစ္ ေနရင္ သူ႔အေၾကာင္းေကာင္းတာေလးေတြ ေတြးျဖစ္ေအာင္ေတြးပါ။ဘယ္လိုအလုပ္မ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ ၿပိဳင္ဖက္ရွိပါတယ္။ ၿပိဳင္ဖက္ေတြအေပၚမွာ မနာလိုတဲ့စိတ္ ျဖစ္တတ္တယ္။ ေဒါသစိတ္ ျဖစ္တတ္တယ္။ ၿပိဳင္ဖက္ေတြက ကိုယ့္ကိုဒုကၡေပးေနတယ္လို ေတြးတတ္တယ္။ တစ္ကယ္လည္း ဒုကၡေပးတတ္ ပါတယ္။ ေရရွည္မွာ အဆင္ေျပခ်င္ရင္ ၿပိဳင္ဖက္ေတြေၾကာင့္ စိတ္တိုရတာ ေဒါသျဖစ္ရတာနဲခ်င္ရင္ ၿပိဳင္ဖက္ေတြ အေပၚမွာ သေဘာထားႀကီးႀကီးထားပါ။ ၿပိဳင္ဖက္ရွိတာ ေကာင္းတယ္လို႔ သေဘာထားပါ။ ၿပိဳင္ဖက္ေတြကိုလည္း ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့ အကူအညီေပးပါ။အလုပ္လုပ္တာ ေငြရဖို႔တစ္ခုတည္း အတြက္အဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔၊ မိတ္ေဆြေကာင္းမ်ားဖို႔၊ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔႔ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းကို အက်ိဳးျပဳဖို႔၊ ကိုယ့္အရည္အခ်င္းေတြကို သံုးရဖို႔၊ ပါရမီျဖည့္ဖို႔ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေလးေတြလည္းပါမွ ေလးနက္မယ္။ အဓိပၸါယ္ရွိမယ္။ ေက်နပ္မႈရွိမယ္။အသြားရွိရင္ အျပန္ရွိတတ္တယ္လို႔ သေဘာထားရမယ္။ အဲ့သလိုသေဘာထားတဲ့အခါ ကိုယ့္ဘက္က အသြားရွိေပမယ့္ သူ႔ဖက္က အျပန္မရွိတဲ့အခါ ေဒါသျဖစ္တတ္တယ္။ စိတ္ပ်က္တတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ေဒါသျဖစ္တာ နည္းခ်င္ရင္၊ စိတ္ညစ္ရတာ၊ စိတ္ပ်က္ရတာနည္းခ်င္ရင္ အသြားရွိတိုင္း အျပန္မရွိႏိုင္ဘူး ဆိုတာကို မေမ့ပါနဲ႔။ ကိုယ္ တတ္ႏိုင္တဲ့အခါ ဘာမွျပန္မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ကူညီလိုက္ပါ။
----------------------------
သူငယ္ခ်င္း ႏွင္းဆီနီ ဘေလာ့ဂ္မွ ကူးယူထားပါသည္။

Monday, May 14, 2007

Quote: LaoTzu

Being deeply loved by someone gives you strength while loving someone deeply gives you courage. Lao Tzu

Sunday, February 25, 2007

Mother Tresa

People are unreasonable, illogical, and self-centered. Love them anyway.

If you do good, people may accuse you of selfish motives. Do good anyway.

If you are successful, you may win false friends and true enemies. Succeed anyway.

The good you do today may be forgotten tomorrow. Do good anyway.

Honesty and transparency make you vulnerable. Be honest and transparent anyway.

What you spend years building may be destroyed overnight. Build anyway.

People who really want help may attack you if you help them. Help them anyway.

Give the world the best you have and you may get hurt. Give the world your best anyway.

Tuesday, February 20, 2007

Feeling 35 by Soe Myat Thuza

ဟိုတစ္ေန႕က အိမ္မွာ စုိးျမတ္သူဇာရဲ႕ Feeling 35 ဆိုတဲ့ စာအုပ္ (တစ္ေယာက္ေယာက္ငွားထားတာျဖစ္မယ္) ေတြ႕လို႕ ေကာက္လွန္ရင္း ဖတ္ျဖစ္သြားပါတယ္..။ သူ႕ရဲ႕ အေၾကာင္းေတြကို ဓာတ္ပံုေတြ ေ၀ေ၀ဆာဆာနဲ႕ ေရးထားတာပါ..။

သူဟာ အင္မတန္ ခ်စ္ဖုိ႕လည္း ေကာင္းတဲ့ မိသားစုကို ခ်စ္တတ္ေသာ၊ တာ၀န္ယူ တတ္ေသာ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္အျဖစ္ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္..။ ဘ၀မွာ လိုခ်င္တာေတြ ရေအာင္ယူ ၿပီး.. စိတ္ခ်မ္းသာဖြယ္ရာ ဘ၀တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ လို႕ မွတ္ခ်က္ျပဳမိပါတယ္..။

ေအာင္ျမင္တဲ့ ဘ၀တစ္ခုကို စိတ္တုိင္းက် ေရြးခ်ယ္ ထူေထာင္သြားႏိုင္ခဲ့တယ္..။

သရုပ္ေဆာင္ဘ၀မွာ သရုပ္ေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္..။

သူ႕ရဲ႕ မိဘမ်ားအတြက္ သမီးေကာင္းတစ္ေယာက္..။

ေမာင္ညီမမ်ားအတြက္ အားကိုးဖြယ္ အစ္မၾကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္..။

ခင္ပြန္းသည္ အတြက္ ဇနီးေကာင္းတစ္ေယာက္ လညး္ ျဖစ္ေနမွာပါပဲ...။

ေလးစားဖြယ္ရာ မိန္းမပီသေသာ မိန္းမဘ၀ကို တန္ဖိုးရိွရိွ ျဖတ္ေက်ာ္ေနေသာ သူတစ္ေယာက္ အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳမိပါတယ္.. ။

Wednesday, December 13, 2006

Myo Kyawt Myine

မေရာက္တာ အေတာ္ၾကာလွၿပီ ျဖစ္တဲ့ လမ္းအိုေလးကို ဘာရယ္မဟုတ္ သည္ေန႕ နည္းနည္း အားတာနဲ႕ ၀င္ၾကည့္ရင္း မ်ိဳးေက်ာ့ျမိဳင္ရဲ႕ စာ တစ္စ ေတြ႕လို႕ ဖတ္မိတယ္..။ စာၾကီးစာက်ယ္ၾကီးမဟုတ္ေပမယ့္ .. ကိုယ္သေဘာက်မိလို႕.. မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။ သူၾကံဳခဲ့တဲ့ ဘ၀၊ သူမွားခဲ့တဲ့ အမွားမ်ားနဲ႕ သူ႕ကိုယ္သူ ႏွစ္သိမ့္ပံုေလးေတြ..။

ငယ္ရြယ္သူေတြ ဟာ ႏုပ်ိဳတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကတာပါပဲ..

ေနမင္းၾကီးဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ဘ၀ ပထမဆံုးေန႕ကို ေခၚေဆာင္လာခဲ့တယ္။

ညေရာက္ေတာ့ လမင္းၾကီးက ကိုယ့္ကုိ ဖမး္ညိဳ႕ထားတယ္။

ေလေတြ တုိက္ေနတဲ့ၾကားမွာ မိုးေရစက္တုိ႕ရဲ႕ လႊမ္းျခံဳျခင္းနဲ႕

ကိုယ့္ဘ၀ကို စခဲ့ရတယ္။

လမး္ေတြက ကိုယ့္ကို ေနရာေပါင္းမ်ားစြာပို႕ခဲ့တယ္။

ႏွစ္ေတြက ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ တားဆီးထားၾကျပန္တယ္။

သိပ္စိတ္ကူးယဥ္တတ္တဲ့ အရြယ္ဆုိေတာ့လည္း

ျဖစ္ခ်င္တာကို ရေအာင္လုပ္မယ္ ဆုိၿပီး

ခရီးေတြ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တယ္..။

ေခတ္ကာလတစ္ခုရဲ႕ အခ်ိန္တစ္ခုက ကိုယ့္ကို

ေနရာေပးလုိက္တယ္။

ေအာင္ျမင္မႈဆုိတာကလည္း ကိုယ့္ကိုလာၿပီး

ခဏျခယ္မႈန္းေပးတယ္။

အျဖစ္အပ်က္ေတြ၊ အဆုိးအေကာင္းေတြကလည္း

ကိုယ့္နားမွာ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတယ္။

သိပ္တတ္ၾကြေနတဲ့ အရြယ္ဆုိေတာ့လည္း

ကို္ယ့စိတ္ထက္ပိုၿပီး

အရာရာညကို ဂရုမစိုက္ဘဲ ေရွ႕ဆက္ခဲ့တယ္။

ေပ်ာ္စရာေတြ အမ်ားၾကီး ရသလို

စိတ္ညစ္စရာေတြလည္း အေသအခ်ာ

ထိေတြ႕လာတယ္။

စိတ္တုိင္းမက်မႈေတြစုၿပီးေတာ့

ကိုယ့္စိတ္ဓာတ္ကိုလည္း ဖ်က္ဆီးတတ္လာတယ္။

ေဘးနားမွာရိွတဲ့ အေဖာ္ေတေြနဲ႕ ေ၀းသြားရေလာက္ေအာင္

အမွားေတြအမ်ားၾကီး စလုပ္ခဲ့မိတယ္။

ေနမင္းၾကီးကိုလည္း အရင္လို ဂရုမစိုက္တတ္ေတာ့ဘူး..

ေလေတြ တုိက္တဲ့အခ်ိန္၊ ဒါမွမဟုတ္

မုိးေတြရြာေနတာလည္း ကိုယ္မခံစားတတ္ေတာ့ဘူး..

တစ္ေယာက္တည္း ေခ်ာက္ခ်ားစြာ

ညေတြ ေန႕ေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ေနမိေတာ့တယ္

ဒီလုိနဲ႕ပဲ ဘ၀ရဲ႕ ဒုတိယအရြယ္ကို ေရာက္ခဲ့ရတယ္..။


အရာရာကို သိပ္အားမရိွေပမယ့္ ခံႏိုင္ရည္ရိွေအာင္

တည္ေဆာက္မိလာတယ္..။

လုပ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ အားလံုးကိုလည္း

တာ၀န္ယူတတ္လာတယ္.

အဲလိုနဲ႕ပဲ အမွားနည္းေအာင္ ကိုယ္ေနတတ္လာတယ္။

တစ္ခါတေလလည္း ငယ္ငယ္တုန္းက

အခ်ိန္ေတြကို ျပန္ျမင္ေနမိတယ္

ျပန္မရႏိုင္ေတာ့မယ့္ အေဖာ္ဆုိတာကုိလည္း သတိရေနမိတယ္..

အရြယ္ေတြဆံုးရံႈးသြားတယ္ ဆုိေပမယ့္

အရင္လို အင္အားေတြ လိုခ်င္ေနမိတယ္။


တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ နံနက္ေတြမွာ

ေနမင္းၾကီး ထြက္မယ့္ အခ်ိန္ကို ေစာင့္တတ္လာတယ္။

ညဆုိလည္း လမင္းၾကီးဖမ္းညိႈ႕ႏိုင္ဖုိ႕

ကိုယ္ၾကိဳးစားေတာ့တယ္။

ေလေတြ တုိက္ေနတဲ့ ညေနခင္းေတြကို

ထုိင္ၿပီးေတာ့ ျပန္ခံစားတတ္လာတယ္..

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကိုယ္တစ္ခု ေသခ်ာစြာ သိလိုက္ရတယ္..။


ကိုယ့္ဘ၀မွာ ဘယ္အရာေတြ ဘယ္လိုပဲ ဆံုးရံႈးဆံုးရံႈး

အရင္က ေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြ

ကိုယ္ေရးခဲ့တဲ့ စာသားေတြ

ငယ္ငယ္ကတည္းက ျဖဴစင္စြာ ရူးသြပ္ခဲ့တဲ့

သီခ်င္းေတဗြ ဟာ ကိုယ့္နားမွာ

ျပံဳးျပဳံး ျပံဳးျပံဳးနဲ႕ အျမဲရိွေနတုန္းပဲ

ကိုယ့္ကို အင္အားေတြ ေပးေနတုန္းပဲ

အၾကိမ္ၾကိမ္ ကယ္တင္ေနတုန္းပဲ ဆုိတာ...


ဒီလိုပါပဲ.. ငယ္ရြယ္သူေတြဟာ ႏုပ်ိဳတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကတာပါပဲ..။


မ်ိဳးေက်ာ့ျမိဳင္

Sunday, November 12, 2006

Lin Yutang

ျမႈပ္ခ်ည္ေပၚခ်ည္ ဒီဘ၀က
ငါဟာ တစ္၀က္-တစ္၀က္ ကိုပဲ ေတြ႕လိုက္ရ
ၾကည့္စမ္း ပဥၥလက္စကားဆန္း (တစ္၀က္)..တဲ့
အဓိပၸာယ္ ၾကြယ္လွခ်ည္ရဲ႕

အရွိန္ကို ေလွ်ာ့လိုက္တဲ့အခါ
သက္ေတာင့္သက္သာ ရွိေစမွာ
အဲဒီ့အခါ သင့္ဘ၀ဟာ
အရင္ကထက္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ပိုင္ေစမွာ

တစ္၀က္-တစ္၀က္ နည္းလမ္းသာ
ဘ၀မွာ အေကာင္းဆုံး အေျခအေနပါ။

က်ယ္ေျပာတဲ့ ေလာကၾကီးဟာ
ေကာင္းကင္နဲ႕ ေျမၾကီးၾကားမွာ ရွိေနတာ
ၿမိဳ႕ျပနဲ႕ ေက်းလက္ၾကား ခရောစးီးတစ္၀က္မွာ အေျခခ်ပါ
ေတာင္မ်ားနဲ႕ စမ္းေခ်ာင္းေလးၾကားတစ္ေနရာ
လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးလုပ္ကိုင္ပါ
ပညာရွာပါ..၊ ပညာရွိလို႕ (တစ္၀က္ပဲေနပါ)

စီးပြားရွာပါ..၊ တစ္၀က္ရရင္ ျပည့္စုံပါ
အထက္လႊာေတြနဲ႕ တစ္၀က္ဆက္ဆံပါ
ေအာက္လႊာေတြနဲ႕ တစ္၀က္ေပါင္းသင္းပါ
အေဟာင္းတစ္၀က္ ၀တ္ဆင္ကာ
အသစ္တစ္၀က္ ဆင္ျမန္းပါ၊

အိမ္တစ္၀က္ကို ခမ္းခမ္းနားနား ျပင္ဆင္ပါ
က်န္တဲ့ တစ္၀က္ကို ရောစးိုးရိုးစင္းစင္း ခင္းက်င္းပါ
ရိုးအလြန္းတဲ့သူ၊ သြက္လက္ျဖတ္လတ္လြန္းတဲ့သူ
ဇနီးလုပ္ဖို႕ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ

တစ္၀က္တစ္ပိုင္းပဲ ေသာက္တတ္သူဟာ
ပညာရွိ အရက္သမားပါ။
ရြက္တစ္၀က္ ဖြင့္ေလွာ္တဲ့ ရြက္ေလွသာ
တည္ၿငိမ္ေနတဲ့ ေလွတစ္စင္းပါ။

အဲဒီအခါ သင့္ႏွလုံးသားမွာ
ဗုဒၶတစ္၀က္၊ တာအိုတစ္၀က္ ခံစားခ်က္နဲ႕
ၿငိမ္းေအးခ်မ္းသာ
တစ္၀က္က နည္းနည္းေက်ာ္တဲ့အခါ
ပူေလာင္မႈေတြ တိုးျမင့္လာ
တစ္၀က္ကေအာက္ နည္းနည္းေရာက္သြားတဲ့အခါ
ပိုင္ဆိုင္ဖို႕အတြက္ လႈပ္ရွားလာ

ဘ၀ဆိုတာ အခ်ဳိတစ္၀က္ အခါးတစ္၀က္
ေရာစပ္ထားတဲ့ အရာပါ
ျမည္းစမ္းၾကည့္သူဟာ
ပညာရွိတစ္၀က္ ပါးနပ္သူတစ္၀က္ျဖစ္ရမွာ။

လင္ယုတန္