မွ်ေ၀ခံစားသူ..

ကိုယ္ဟာ သူငယ္ခ်င္း အလြန္နည္းပါးသူပါ။ ေျပးေရၾကည့္မွ လက္ငါးေခ်ာင္းစာမျပည့္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ္ဟာ မ်ိဳသိပ္ခံစားတတ္သူမဟုတ္ပါဘူး။ အဲသည္အတြက္ ကိုယ့္မွာ ရင္ဖြင့္စရာ လူတစ္ေယာက္ အျမဲလိုပါတယ္။ အလုပ္ျပသနာကအစ၊ မိသားစုျပသနာေတြအျပင္ ျဖစ္လာသမွ်ေတြကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးဦးနဲ႕ စကားေျပာလုိက္ရင္း ေျပေပ်ာက္သြားေလ့ရိွတယ္။ ေဒါသထြက္စရာကိစ္စေတြဟာ သူတုိ႕က မွ်ေ၀ခံစား ကူညီ ေဒါသ၀ိုင္းထြက္ေပးၾကျခင္းနဲ႕ ေျပေပ်ာက္သြားတတ္သလို အခက္အခဲမ်ားကလည္း သူတုိ႕က ၀ိုင္း၀န္း အၾကံဥာဏ္ေပးေျဖရွင္းေပးလုိ႕ ေျပလည္သြားၾကတာမ်ိဳးေတြကအစပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အဖုိ႕ ဘာမွ်မတတ္ႏုိင္ဘူးဆုိရင္ေတာင္မွ.. ကိုယ္နဲ႕ထပ္တူ ၀ိုင္း၀န္းခံစားေပးၾကရင္ကို ကိုယ့္အတြက္ တစ္၀က္သက္သာပါတယ္။ သူတုိ႕ကိစ္စေတြဆုိလည္း အဲသလိုပါပဲ။ ရံုးမွာတက္ခဲ့ရတဲ့ျပသနာကို သူငယ္ခ်င္းက တက္တက္ၾကြၾကြ ဖြင့္ဟေနတဲ့အခိုက္မ်ိဳးမွာ ကို္ယ္ဟာ သူနဲ႕ အတူ ေဒါသလုိက္ထြက္လုိက္၊ မေက်မနပ္ျဖစ္လိုက္၊ အားရေက်နပ္လုိက္ အတူတကြ လုိက္ခံစားျဖစ္ပါတယ္။. ကိုယ္တုိ႕ေတြအခ်င္းခ်င္း နီးစပ္စြာ ခ်စ္ခင္ျခင္းသံေယာဇဥ္က ဘာတြန္းအားမွ မေပးရပါဘဲ ကိုယ္တုိ႕ေတြကို မွ်ေ၀ခံစားသူမ်ားျဖစ္ေစခဲ့တယ္။

သူငယ္ခ်င္းမ်ားထက္ပိုတြယ္တာရတဲ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရိွလာတဲ့အခါ.. ဘယ္အေၾကာင္းအရာကို မဆုိ အရင္ဆံုးေျပးေျပာလုိက္ခ်င္သူဟာ သူျဖစ္လာပါတယ္။ အခင္မင္ရဆံုးသူငယ္ခ်င္း မ်ား အေ၀းေရာက္ေနတဲ့.. ခုလုိခါမ်ိဳးမွာ သူ႕ကို ကိုယ္အလုိအပ္ဆံုးပါ..။

အလုပ္ခ်ိန္ျပင္ပေရာက္လုိ႕ ကိုယ္တစံုတေယာက္နဲ႕ စကားေျပာခ်င္စိတ္ေပၚလာရင္ အရင္ဆံုးကသူပါ။ ဒါေပမယ့္ တခါတေလ.. သူ႕အဖုိ႕က်ေတာ့ ကိုယ္ဟာအဲလို ျဖစ္မေနတဲ့အခါ ခံစားရပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ မတူနုိင္တာကို ဘယ္လုိပဲလက္ခံထားႏုိင္ပါေစ.. လူခ်င္းမေတြ႕တဲ့ရက္ေတြမွာ ခ်စ္သူကကိုယ့္ကို တခုတ္တရ ေနာက္ၿပီး သတိတရ ေနာက္ၿပီး အေရးတယူ ဖုန္းလွမး္ဆက္တာမ်ိဳး.. သူမပါဘဲ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ ့တစ္ေန႕တာဟာ အဆင္ေျပရဲ႕လားဆုိတာမ်ိဳး ေမးေစခ်င္တဲ့ ဆန္ဒေတြလည္း ရိွလာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူဟာအဲလိုလူစားမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ အေၾကာင္းကိစ္စမရိွရင္ ဖုန္းဆက္တတ္သူမဟုတ္ဘူး ဆုိတာကို ၾကိဳၚစားလက္ခံထားရင္း စကားေျပာခ်င္လာတုိငး္ ကိုယ္ကပဲ စဆက္သြယ္လုိက္တာပါပဲ။ ေျပာစရာရိွတာေျပာ မရိွရင္လည္း ေနေကာင္းလား အဆင္ေျပလား ေမးၿပိး ကိုယ့္ရဲ႕ေနာက္တေန႕အစီအစဥ္ကို ေျပာျပရင္း .. ကိုယ့္ရဲ႕ တစ္ေန႕တာကို အဆံုးသတ္ေလ့ရိွပါတယ္။

သူမဆက္လည္း ဘာအေရးလည္း အဓိကက သူနဲ႕ စကားေျပာခ်င္ေနတဲ့ကိုယ္ သူနဲ႕ စကားေျပာလုိက္ရရင္ၿပီးတာပဲ.. ဘယ္သူကစဆက္ဆက္ေပါ့ ဆုိတဲ့ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးအေတြးကို အျမဲ ႏွလံုးသြင္းဖုိ႕ ၾကိဳးစားေပမယ့္လည္း တခါတေလ.. သူမပါဘဲ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ တစ္ေန႕တာဟာ ေတာ္ေတာ္ဆုိး၀ါးေနၿပီ ဆုိတဲ့အခါ ကိုယ္က စဆက္ဖုိ႕ အားကုန္ေနပါၿပီ...။ သူမ်ားဂရုတစိုက္ ကိုယ့္ဆီ အဆင္ေျပရဲ႕လားလို႕ ဖုန္းဆက္ေမးလာမွာမ်ိဳးကို အသည္းအသန္ေမွ်ာ္လင့္မိတတ္သလုိ လံုး၀မဆက္လာတဲ့အခါ လည္း .. ခါးခါးသီးသီးကို နာက်င္ရတယ္။


တကယ္ဆုိရင္ လူႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ တစ္သက္လံုးလက္တြဲၿပီး အတူတူေနဖုိ႕ ဆံုးျဖတ္ထားၿပီးသားဆုိရင္ တစ္ေယာက္ ရဲ႕ လိုက္ဖ္ကုိ တစ္ေယာက္က စိတ္၀င္စားမႈလည္းရိွသင့္တယ္..မဟုတ္လား.. ။ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ဆီကို အေၾကာင္းရိွမွ ဖုန္းဆက္ရမယ္ ဆုိတဲ့.. စည္းကမ္းၾကီးဟာ.. ၀မ္းနည္းအားငယ္ေနခ်ိန္၊ သူ႕ဆီက တခုတ္တရ ဖုနး္ဆက္လာလုိ႕.. ေျပာျပရင္း .. သူ႕ဆီက ႏွစ္သိမ့္မႈ ရယူလိုေနတဲ့ ကိုယ့္ကို ေတာ္ေတာ္ ဒုက္ခေပးခဲ့ပါတယ္။

သည္လုိသာဆုိရင္ သူ႕အေပၚကိုယ္ရဲ႕လုိအပ္ခ်က္က ေတာ္ေတာ္ေလးေလ်ာ့ပါးလာဖုိ႕ရိွပါတယ္။ လူႏွစ္ေယာက္ တစ္သက္လံုး အတူတကြ ေနသြားဖုိ႕ဆုိတာ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ လုိအပ္ၾကဦးမွျဖစ္မွာပါ...။ သူ႕ကို လုိအပ္စရာ အေၾကာင္း ကိုယ့္မွာမရိွတဲ့အခါ.. အဲသလိုမ်ိဳး ျဖစ္လာတဲ့အခါ.. ကိုယ့္စိတ္ကုိ ကိုယ္သိပါတယ္.. ..။ ကိုယ္ဘာေတြ လုပ္မိဦးမလဲ .. ဆုိတာ...........ေသခ်ာပါတယ္.. ကိုယ္ဟာ တစ္ေယာက္တည္း ျပန္ျဖစ္ရျပန္ဥိးမယ္...။ အျမဲတမ္း ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ ပဲ ဒုက္ခေပးျဖစ္ပါလိမ့္ဦးမယ္...

အခါး ၁။

တံခါးကိုအၾကာၾကီးပိတ္ထားခဲ့ဖူးတယ္။ ဘယ္သူ႕ကုိမ ဖြင့္မေပးခဲ့ပါဘူး။

ေနာက္ေတာ့ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ အတင္းေခါက္တယ္။ ၀င္ပါရေစတဲ့။ ကိုယ္က မေရမရာေပမယ့္ ဖြင့္ၾကည့္တယ္။ သူ႕ကို အထဲေပးမ၀င္ခင္ ကိုယ္တုိ႕ အခ်ိန္နည္းနည္းယူသင့္တယ္လို႕ကိုယ္ထင္တယ္။ အထဲမွာသူနဲ႕ကိုယ္နဲ႕ အတူေနသြားဖုိ႕ ကိုယ္တုိ႕ခ်င္းသိဖုိ႕ၾကိဳးစားၾကရမယ္ေလ။ အဲသည္အခ်ိန္မွာ တကယ္၀င္ခ်င္တဲ့ဧည့္သည္ဆုိရင္ ေတာ့လွည့္ျပန္သြားမယ္။ ကိုယ့္ကို ထားခဲ့မယ္ရယ္လို႕ မထင္ထားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႕မွာ သူလွည့့္ျပန္သြားတယ္။ အဲဒါ ခဏတာလား။ အၿပီးလား။ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလာေတာ့ဘူးလား ကိုယ္မသိပါဘူး။ လွမ္းေခၚလိုက္ရင္ သူျပန္လာဦးမလား ေတြးမိေပမယ့္ သူ႕ကိုကိုယ္တကယ္ေခၚခ်င္သလားလည္း ကိုယ္မသိျပန္ပါ။ တံခါးဖြင့္ရက္ပဲထားရဦးမလား ပိတ္လုိက္ရေတာ့မလားလည္း ကိုယ္မသိပါ။ တကယ္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ဧည့္သည္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ကိုယ္အလုိမရိွေတာ့ပါ။ ဒါေပမယ့္ ပိတ္ထားလိုက္ဖုိ႕ ဆန္ဒကိုယ့္မွာမရိွပါ။ ဒါဟာ သူ႕ကိုျပန္လာေစခ်င္ေနတာလားလို႕ ေတြးမိေပမယ့္ ေတြးမိတဲ့ခဏမွာပဲ အဲသည္အေတြးကို ေဖ်ာက္လုိက္ပါတယ္။ တံခါးပိတ္ထားခဲ့စဥ္က ေအးစက္ျငိမ္သက္ေနခဲ့တဲ့ရင္ဘက္ထဲက တစ္ခုခုဟာ ဆုတ္ညွစ္ထားသလို ၾကပ္ဆုိ႕ေနတယ္။ အသက္ရွဴဖုိ႕ေမ့ေနတာလား။ မွန္မွန္မရွဴတတ္ေတာ့တာလား၊ သတိရမွ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ရွဴမိေလသလားမသိ အသက္ရွဴလုိ႕မ၀ပါ။

ခုေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ဆက္ေနသြားဖုိ႕ျဖစ္သည္။ တံခါးကိုပိတ္လုိက္ရေတာ့မယ္။ ဒါကပဲ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မယ္။ တကယ္ေတာ့ အေဖာ္တစ္ေယာက္ေတာ့ရိွဖို႕လုိပါတယ္။ အနည္းဆံုး ကိုယ္နဲ႕တသားတည္း ကိုယ့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကူးစက္ခံစားေစဖို႕ ကုိယ့္၀မ္းနည္းနာက်င္မႈေတြ စုပ္ယူေျဖသိမ့္ေပးဖို႕၊ ကိုယ္က ဂရုစိုက္ဖုိ႕၊ ကိုယ့္ကို ဂရုစုိက္ဖုိ႕၊ တခါတေလထိန္းထားခဲ့ရတဲ့ ဆံုးရႈံးမႈေၾကာင့္ျဖစ္ရတဲ့ ေဒၚသေတြ၊ ရံႈးနိမ့္မႈေတြေၾကာင့္နာက်င္ရမႈေတြ၊ မ်ိဳသိပ္ထားရမႈေတြ ဖြင့္အံမိတဲ့အခါ ေဖာက္ခဲြမိတဲ့အခါ နားလည္လက္ခံေပးဖုိ႕၊ (သူ႕မွာအဲသလို အပူမ်ိဳးမွ်ေ၀လိုလာရင္လည္း ကိုယ္က ေက်နပ္စြာခံယူခ်င္ပါတယ္)၊ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကိုယ္ဟာသာမန္မိန္းမတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္က မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀လုံျခံဳမႈဆုိတာ စား၀တ္ေနေရးလံုျခံဳမႈလို႕ ထင္ခဲ့မိတယ္။ ခပ္ေလွာင္ေလွာင္မာနၾကီးခဲ့မိတယ္။ အဲသည္အတြက္ ကိုယ္ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ မလုိအပ္လို႕ ထင္ျမင္ခဲ့ဖူးတယ္။ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္ႏိုင္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္အဖို႕ ဘ၀လံုျခံဳမႈဆုိတာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ရွာႏုိင္တယ္လို႕ အထင္ေရာက္ခဲ့ဖူးတယ္။ အသက္ၾကီးလာေလေလ အထီးက်န္လာေလေလပဲ၊ ကိုယ့္မွာ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ မိသားစုရိွေပမယ့္ သူတုိ႕ေတြနဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ၾကားမွာ ေမတာနဲ႕ သံေယာဇဥ္ေတြပဲရိွတယ္။ ဒါေပမယ့္ အားလံုးနဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ကြဲလြဲေနတယ္။ အမ်ားစုးက ကိုယ့္ကို အထင္ၾကီးၾကတယ္။ ကိုယ္ဟာသူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္လိုပဲ။ ျဖစ္လာတဲ့မိသားစုျပသနာကို ေျဖရွင္းသူက ကိုယ္ျဖစ္ေနတယ္။ မိသားစုထဲမွာ ကိုယ္ဟာ ဦးေဆာင္သူျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္လာတဲ့အခါ တစ္ေယာက္တည္းပိုျဖစ္လာျပန္တယ္။ ကုိယ့္ရံုးက ကိုယ့္ရဲ႕ ယူနစ္မွာ ကိုယ္က ဦးေဆာင္သူျဖစ္တယ္။ သူတုိ႕ၾကံဳလာရတဲ့ျပသနာေတြ၊ မွားတဲ့အမွားေတြ ကိုယ္က ဦးေဆာင္ေျဖရွင္းရတယ္။ ကိုယ့္ကို ဦးေဆာင္သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ျမင္တဲ့သူေတြေရွ႕မွာ အသံုးမက်တဲ့သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖုိ႕ မျဖစ္ႏုိင္ျပန္ဘူး။ ညအိပ္တဲ့အခါ ေက်ာဘက္ကမလံုျခံဳမႈတစ္မ်ိဳး ခံစားတတ္လာတယ္။ အုတ္နံရံနဲ႕ ကပ္ထားတဲ့ကုတင္မွာ အုတ္နံရံကုိ ေက်ာနဲ႕ကပ္ၿပီးအိပ္ရတယ္။ ခရီးသြားတဲ့အခါ ဟိုတယ္ခန္းေတြရဲ႕ ကုတင္ေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ နံရံနဲ႕ ကပ္မထားတဲ့အခါ ေက်ာမလံုျခင္းေ၀ဒနာ ခံစားရတယ္။ အဲသည္ေနာက္ေက်ာမွာ ေနြးေထြးတဲ့ရင္ခြင္တစ္ခု ရိွေစခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲသည္ဟာက ကိုယ့္အတြက္ ရႏုိင္ဖုိ႕ ခက္ခဲတဲ့အရာျဖစ္ျပန္တယ္။ ဘာေတြကိုေပးမွ ရမလဲကိုယ္မသိပါ။ ဘယ္လုိစိတ္ရွည္သည္းခံမႈေတြနဲ႕ လွည့္ျဖားရယူရမလဲ ကိုယ္မသိပါ။ သူမ်ားေတြ ဘာေၾကာင့္ရၾကသလဲ ကိုယ္နားမလည္ပါ။ တင္းထားရတဲ့မာန္ေတြခ်ၿပီး အသံုးမက်တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္အျဖစ္ လူတစ္ေယာက္ေရွ႕မွာ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္မ်ားကိုယ့္ကို အသံုးမက်တဲ့ ခပ္ညံ့ညံ့မိန္းမတစ္ေယာက္ျဖစ္ခြင့္မေပးခ်င္သလဲ။

မိန္းမတစ္ေယာက္လုိအပ္တဲ့ လံုျခံဳမႈဆုိတာ ဘာရယ္လုိ႕ ခ်မေျပာတတ္ေပမယ့္ အဲသည္ လံုျခံဳမႈတစ္ခု ကိုယ္လုိအပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္နဲ႕မထုိက္တန္ပါဘူး။ ကိုယ္ဟာ အဲသလို လံုျခံဳေႏြးေထြးမႈလိုအပ္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ပံု ဘယ္ေတာ့မွ ေပါက္မေနဘူးထင္ပါတယ္။ အမ်ားေရွ႕မွာ မတ္မတ္ရပ္တည္ႏိုင္ေနခဲ့တဲ့ ခြန္အားေတြက ကုန္ခဲ့ပါၿပီ။ အဲသလိုရပ္ေနနုိင္တဲ့သူရဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ေပ်ာ့ညံ့အားငယ္မႈေတြ အမ်ားၾကီးရိွတယ္။ အနည္းဆံုး လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ေရွ႕မွာ အဲသည္ေပ်ာ့ညံ့အားငယ္မႈေတြနဲ႕ မိန္းမတစ္ေယာက္အျဖစ္ေနခြင့္ရခ်င္တယ္။ ဒါဆုိရင္ ေနာက္တစ္ေန႕မွာ ကိုယ္ဟာ အမ်ားေရွ႕မွာ မတ္မတ္ရပ္ႏိုင္မယ့္အင္အားရမယ္လုိ႕ ထင္ပါတယ္။ ခက္တာက အဲသည္ေပ်ာ့ညံ့အားငယ္မႈေတြကို အျခားလူမ်ားေရွ႕မွာ ခ်မျပခ်င္ဘူး။ အရင္းႏွီးဆံုး ကိုယ့္ကို လံုျခံဳေႏြးေထြးမႈ ေပးမယ့္လူတစ္ေယာက္ဆီမွာပဲ…….. ။

ဒါေပမယ့္ သူဘယ္မွာလဲ။

သူကေျပာဖူးတယ္။ ကိုယ့္ကို အထင္ၾကီးေလးစားတယ္။ တန္ဖုိးထားတယ္တဲ့။ အမ်ားေရွ႕မွာ အမ်ားနဲ႕ အတူတူျမင္ခြင့္ရတဲ့ကိုယ့္ကုိေျပာတာ။ အဲသည္တုန္းက ကိုယ္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ့္ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာရင္ ကိုယ္မေကာင္းတာညံ့တာ အသံဳးမက်တာေတြ အပံုၾကီးျဖစ္ပါတယ္ ဆုိတာ။ အခုေတာ့သူကေျပာတယ္။ ကိုယ့္ကို အထင္ေသးသတဲ့။ ခပ္ညံ့ညံ့မိန္းမေတြ ေျပာတဲ့ပံုစံမ်ိဳးေတြ လာမေျပာပါနဲ႕လုိ႕လည္း ေျပာဖူးတယ္။ ကိုယ္ဟာ ခပ္ညံ့ညံ့မိန္းမေတြထက္ ညံ့တယ္ ဆုိတာကို သူမသိခဲ့သလို တကယ္လည္း လက္မခံႏိုင္ဘူးထင္ပါရဲ႕..။ သူမျမင္ဖူးခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ အျခားေသာအျခမ္း ကို သူလက္မခံႏိုင္ဘူး။

ရင္ဘတ္ထဲမွာ နာေနတယ္။ ဆုတ္ညွစ္ခံေနရသလုိ ၾကပ္ၿပီးနာေနတယ္။ အဲသည္ ဆုတ္ညစ္ထားတဲ့ တစံုတရာထံက ဘယ္ေတာ့လြတ္ေျမာက္မလဲ။

ေျဖသိမ့္လိုက္..

တကယ္ေတာ့ ၀ိုင္၀ိုင္းရဲ႕ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေလာက္ေတာင္မွ ကိုယ့္ကို ေျဖသိမ့္မႈ ေပးႏုိင္မွာ မဟုတ္တဲ့ ခ်စ္သူကို ဘာအတြက္ တမ္းတေနရဦးမွာလဲ..။

ဒီသီခ်င္းတစ္ပုဒ္နဲ႕ပဲ.. ကိုယ့္ကုိကုိယ္ အားေပးရမွာေပါ့။ ဘာဆန္းလဲကြယ္..။ အရင္လည္း တစ္ေယာက္တည္း..။ ခုလည္းတစ္ေယာက္တည္း။

တကယ္ေတာ့ ပူေလာင္ေသာ ဆူပြက္ေသာ.. တံု႕ျပန္မႈအင္မတန္ ျမန္ေသာ ကိုယ့္အတြက္ သူဟာ ေအးစက္ေသာ.. ကိုယ့္ကုိဘယ္ေတာ့မွ နားမလည္ ႏိုင္ေသာလူတစ္ေယာက္ပါပဲ..။ သူကိုယ့္ကို ဘယ္ေတာ့မွ လညး္ သိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ဘာျဖစ္ေနလဲ.. ဘာလုိအပ္ေနလဲ ဘယ္ေတာ့မွ သိမွာမဟုတ္ဘူး..။ တခါတရံ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေတာင္ နားမလည္ ႏုိင္တာမို႕ ဘယ္သူ႕ကိုမွ လည္း ထူးၿပီး အျပစ္မျမင္လုိေတာ့ပါဘူး..။ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္နဲ႕ပဲ ကုိယ့္ကိုကုိယ္ အားေပးရေတာ့မယ္..။

ေျဖသိမ့္လိုက္- ၀ိုင္၀ိုင္း

အားလံုးၿပီးဆံုးသြားေတာ့.. ရင္တစ္ခုလံုး ေၾကသြားလား..
ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္..
သူငယ္ခ်င္း သိပ္မဆန္းဘူး
ေရောစးွ႕ဆက္ၿပီးေတာ့ ေတြ႕ၾကရမွာပဲ
ဆံုးရႈံးျခင္းက တုိ႕ေတြ ေျပးမလြတ္နုိင္
ေမာပန္းလြန္းတဲ့ မင္းရဲ႕ လိပ္ျပာေလး...
ေျဖသိမ့္လိုက္..။

ကံၾကမာဆုိတာက.. ခ်ိဳတလွည့္ခါးတလွည့္
ခုလည္း ဒီလုိပဲ.... ေအာင္ျမင္လုိက္ရံႈးနိမ့္လိုက္..
လဲက်တဲ့အခုိက္ကြဲခ့ဲတဲ့ အသည္းႏွလံုး
အက္ေၾကာင္းေလးက အျမဲတမ္း အမွတ္တရေပါ့။
ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ မင္းရဲ႕ ဘ၀သစ္အတြက္
ေျဖသိမ့္လိုက္...

သူငယ္ခ်င္း ေရွ႕ဆက္မင္းဘ၀ဟာ အျမဲခ်ိဳျမိန္ပါေစ
ေအာင္ျမင္ပါေစ.. တခါတရံမွာ ခါးသီးလည္း ေျဖသိမ့္လိုက္ေပါ့ေလ..။
ဟိုအရင္ခ်ိန္က ေၾကကြဲျခင္း မင္းမ်က္ရည္ ျမစ္ျပင္က်ယ္မွာေမ်ာ
ပင္လယ္ထိ စီးပါေစ.. အားတင္းကာ ေလွ်ာက္ေလ..။
ဟိုအရင္ခ်ိန္က ေၾကကြဲျခင္း မင္းမ်က္ရည္ ျမစ္ျပင္က်ယ္မွာေမ်ာ
ပင္လယ္ထိ စီးပါေစ.. အားတင္းကာ ေလွ်ာက္ေလ..။

I hate love

မာမေယာင္ နဲ႕ အင္မတန္ ေပ်ာ့ညံ့လွတဲ့ ကိုယ့္စိတ္ဓာတ္ေတြ .. အင္း..။ကိုယ့္ကုိကိုယ္ အားကိုးလိုစိတ္ကို အျမဲေမြးထားမွ ျဖစ္မယ္ လို႕ သိမွတ္မိတဲ့ေန႕တစ္ေန႕ပါပဲ။ ခ်စ္သူဆုိတာ တခါတေလေတာ့ ကိုယ့္အတၱထက္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ပိုမခ်စ္နုိင္တဲ့ လူ႕သဘာ၀အရ သူတုိ႕ရဲ႕ အတၱေတြကို ေရွ႕တန္းတင္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ.. ကိုယ့္ေရွ႕က ရပ္တည္ေပးႏုိင္မယ့္ လူမ်ိဳးေတြ မဟုတ္ျပန္ဘူးကြယ္...။ ကိုယ့္ေဘးက ေဖးမကူညီမယ့္လူမ်ိဳး မဟုတ္ျပန္ဘူး။
ကိုယ္ ကိုက အတၱတၾကီးသူေတြနဲ႕ ပဲ ဆံုေနရတာလား။ ဒါမွ မဟုတ္ ကိုယ္တုိင္ကပဲ အတၱၾကီးလြန္းၿပီး သူမ်ားဆီက အမ်ားၾကီး ေမွ်ာ္လင့္ထားမိတတ္တာလား မသိတတ္ေတာ့ဘူး။ ဘယ္သို႕ေသာ ခ်စ္သူကမွ ဘ၀မွာ တစ္ေယာက္တည္း ရပ္တည္ေနရတာကို ႏွစ္ေယာက္ အျဖစ္ လာရပ္တည္ေပးလိမ့္မယ္ရယ္လုိ႕ ေတြးထင ္ထားလို႕မရတာကိုက လံုျခံဳရာမဲ့ပါတယ္။

ေမွ်ာ္လင့္ထားတာ မ်ားေလေလ.. အားကိုးလိုစိတ္မ်ားေလေလ.. တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ရေလေလပဲ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဘာကိုမွ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲလည္း ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကို ကိုယ္မလုိအပ္ပါဘူးေလ..။ ခ်စ္ရတာကို မုန္းပါတယ္။ မခ်စ္ခ်င္ပါ။ မခ်စ္လိုေတာ့ပါ။ ကိုယ္သိတဲ့အခ်စ္ဆုိတာ .. လူကို သတၱိေတြ တုိးသြားေစတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ.. ေပ်ာ့ညံ့တဲ့ အသံုးမက်တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖုိ႕ကိုပဲ အျမဲ တြန္းပို႕ေနတတ္တယ္။ ကုိယ္မခ်စ္တတ္တာပဲ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္ဟာ အသံုးမက်တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။

Feeling Love and I

အခ်စ္ဆုိတာ တကယ္ေတာ့ အလကား။

တစံုတေယာက္က တစံုတေယာက္ကို ခ်စ္ျခင္း ဆုိတာကို ဘယ္လိုအဓိပါယ္ဖြင့္ၾကမလဲ..။

ဂ်ဴးရဲ႕ တစ္ခုေသာ ၀တ္ထုထဲမွာေတာ့ ႏွလံုးသားႏွစ္ခု တစ္ခုတည္းလို ခုန္ျခင္းတဲ့။ အဲဒါအလကား..။ သိပ္စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္။

ေနာက္တစ္ခုမွာေတာ့.. လူတကာတို႕ ေျပာေလ့ရိွတဲ့ ေပးဆပ္ျခင္းလား၊ ရယူျခင္းလား ေဆြးေႏြးထားတာ။ ကိုယ္ျပန္ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္ေလ..။ သည္ဘေလာဂ္တစ္ေနရာမွာပါပဲ..။

တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆုိတာ ခံစားခ်က္သက္သက္ပါ။ ဟုတ္လုိက္ေလ....လူတုိင္းသည္လိုေျပာၾကတာပဲ..။ ျမန္မာသဒါမွာေတာ့ စိတ္တဇနာမ္အုပ္စုထဲမွာပါတယ္လို႕ သင္ခဲ့ဖူးတယ္..။

အဲသည္ခံစားခ်က္ၾကီးဘယ္ကေရာက္လာပါသလဲ..။

သံေယာဇဥ္ကေန ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႕တည္တတ္တယ္ဆုိရောစးင္လညး္ နာက်ည္းစရာတစံုတရာကေန ေပ်ာက္ကြယ္ သြားႏိုင္တယ္။ ရင္ခုန္ရင္အခ်စ္ဆုိျပန္ေတာ့ ရင္ခုန္တုန္းခဏေတာ့ သတိေတြတရရစြဲလန္းေနသလိုလုိ .. အခ်ိန္ေတြၾကာလာေတာ့ လည္း မေတြ႕ရတာၾကာေတာ့ မႈန္၀ါးသြားျပန္ေရာ..။ ဒီလိုဆုိ မၾကာမၾကာ ေတြ႕ဆံုျဖစ္ဖုိ႕လိုျပန္ေရာလား..။ ေနဦးေနဦး.. ဘာအတြက္ အခ်စ္လိုအပ္သလဲ..။ ကိုယ့္ႏွလံုးသားၾကီးက မာတာတာၾကီးထင္ပါရဲ႕..။ နူးညံ့တဲ့မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖုိ႕ အခ်စ္ကုိ လုိအပ္သလား..။ အခ်စ္က ဘာေတြမ်ား လုပ္ေပးႏိုင္ပါလိမ့္..။ ျပန္စဥ္းစားေတာ့ အဲသလိုအခ်စ္တစ္ခုေၾကာင့္ပဲ..ကိုယ္ဟာ နူးညံ့စြာ ျပံဳးတတ္ဖူးတယ္..။ အဲသည္ အခ်စ္တစ္ခုေၾကာင့္ပဲ.. နာက်င္စြာငိုဖူးတယ္..။ ပူျပင္းေလာင္ကြၽမ္းခံစားခဲ့ဖူးတယ္..။ အဲသည္အခ်စ္ေၾကာင့္ပဲ..။ ကိုယ္ဟာ ခပ္မာမာမိန္းမတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ရတာ။ ခ်စ္ခဲ့ရတာဘယ္လိုပါလိမ့္.. ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ တခါတေလ.. အျပန္အလွန္ဂရုစိုက္ၾကင္နာမႈမ်ားနဲ႕ ေနြးေထြးေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးတာ အခ်ိဳ႕လညး္ အမွတ္ရစရာက်န္တယ္..။ ဒါက တစ္ခါတုန္းက..။

ခုအရြယ္မွာ အခ်စ္အေၾကာင္းစဥ္းစားေတာ့..

အခ်စ္ဆုိတာ ေပးဆပ္ျခင္းလား။ ေပးစရာမရိွပါ။

အခ်စ္ဆုိတာ ရယူျခင္းလား။ လုိခ်င္တာမရိွပါ။

သည္ေတာ့အခ်စ္ကို မလုိအပ္ဘူးေပါ့..။

သည္လိုလည္း မဟုတ္..။

အခ်စ္မရိွတဲ့။ အခ်စ္ကို ခံစားၾကည့္လို႕မရတဲ့ ႏွလံုးသားမွာ ဟာတာတာနဲ႕.။

ကိုယ္ ခ်စ္တတ္ခ်င္တယ္ ။ အခ်စ္ခံခ်င္တယ္.. ။ ဒါက ကိုယ့္ဆန္ဒသက္သက္..။ တကယ့္တကယ္မေတာ့.. ကိုယ္က မခ်စ္တတ္ေတာ့ဘူး..။ ၾကိဳးစားၿပိး ခ်စ္ၾကည့္မယ္ ဆုိရင္ေတာင္ ခ်စ္လို႕ မတတ္ေတာ့ဘူး..။ အခ်စ္ခံရဖို႕ၾကျပန္ေတာ့.. ကိုယ္ဟာ ခ်စ္ခ်င္ဖြယ္ရောစးောစးာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ မဟုတ္ျပန္ဘူး...။ စရုိက္က မာဆတ္ဆန္၊ စကားေျပာေတာ့ ေထာင့္မက်ိဳး..။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ က အထင္ၾကီးတတ္ေသးတယ္..။ ေနာက္ၿပီး မယံုလြယ္သူ။ မသိမ္ေမြ႕သူ။ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာခ်င္စရာ မသိနားမလည္ အျပစ္ကင္းတဲ့ မ်က္လံုးမ်ိဳးကေလးလည္း မရိွ ..။ အဲသလုိမ်က္လံုးမ်ိဳးကေလးနဲ႕သာဆုိရင္.. အားႏြဲ႕သူမိန္းကေလး ဆုိၿပီး ၾကင္နာခ်င္စရောစးာေကာင္းဦးမယ္.. ခက္တာက အဲသလိုမ်ိဳး မဟုတ္ခဲ့တာ အေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီ..။ ကိုယ့္ကို သိလြန္းလို႕ ကိုယ့္ခ်စ္သူက ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္ ေျပာဖူးတယ္..။ သိတယ္ဆိုတာ.. သူ႕ကို အၾကိမ္ အေတာ္မ်ားမ်ား ထြင္းေဖာက္သိေနတာမ်ိဳး..။ သူညာရင္လညး္ သိတာပဲ..။ သူတစ္ခုခုအခက္ၾကံဳေနရင္လညး္ သိတာပဲ..။ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြအခ်ိဳ႕ရောစးဲ႕သေဘာထား..လူ႕စရုိက္ .. ဘယ္သူကျဖင့္ အႏၱရယ္ရိွတဲ့ အေပါင္းအသင္းမ်ိဳး.. ဘယ္သူကျဖင့္ ကိုယ့္ကို အသံုးခ်မယ့္သူ.. စသျဖင့္..။ မိန္းမတစ္ေယာက္ အဲေလာက္ ျဖစ္ေနရင္ နည္းနည္းမွာ ရင္ခုန္စိတ္လႈပ္ရွားဖုိ႕ ေကာင္းေတာ့မွာမဟုတ္တာကေတာ့ ေသခ်ာတယ္..။ ေၾကာက္စရောစးာပဲေကာင္းေနမယ္..။ ရယ္ရတယ္..။ ကိုယ္ေတာ့ ဒုက္ခပဲ..။ ကိုယ္ကလည္း မသိခ်င္ဘူး..။ ခက္တာက ဘ၀ကေပးတဲ့ သင္ခန္းစာေတြ အမ်ားၾကီးနဲ႕ မို႕ မသိခ်င္ဘဲနဲ႕ေတာင္ အေတာ္ကေလး သိၿပီး ေနတာမို႕.. သံသယေတြနဲ႕.. သတိထားမႈေတြနဲ႕ လက္ေနတတ္တဲ့ ကိုယ့္မ်က္လံုးမ်ားဟာ ေယာက္်ား တစ္ေယာက္အဖုိ႕ ရင္ခုန္စရာမေကာင္းတာေတာ့ အမွန္ပဲ..။

ကိုယ့္ကုိယ္ကို သိပ္အမႊန္းတင္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး..။ ကိုယ့္ထက္ သိပ္ေတာ္ သိပ္ထက္တဲ့ မိန္းမေတြ အပံုၾကီးရိွမွာပါ..။ ကိုယ္ညံ့ေနတာေတြလည္း တပံုၾကီးရိွပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္.. ဘာမွ သိပ္မသိလွတဲ့ ခပ္ႏံုႏံု သာမန္မိန္းမတစ္ေယာက္ ပဲျဖစ္ခ်င္ေတာ့တယ္..။ သိရတာပင္ပန္းတယ္..။ ညာတာေတြကို ယံုတတ္ခ်င္တယ္။

တကယ္မၾကင္နာဘဲ ၾကင္နာဟန္ေဆာင္တာမ်ိဳးေတြကိုလည္း သိမေနခ်င္ဘူး..။ တကယ္လုိ႕ပဲ ထင္ၿပီး ႏူးညံ့ခံစားခ်င္တယ္..။ ခံစားလို႕မရေလာက္ေအာင္ သံသယၾကီးသူ ကိုယ္ျဖစ္ေနတာကိုက စိတ္ကုန္စရာ ေကာင္းလွၿပီ. ။ ကိုယ္အညံ့ဆံုးအခ်က္က ဟန္မေဆာင္တတ္တာ..။ မသိခ်င္ေယာင္မ်ား ေဆာင္တတ္ရင္ ေကာင္းမယ္..။

Past has passed.

သူျပန္ေရာက္ေနၿပီတဲ့ေလ...။

သူဆုိတာ ကိုယ့္ရဲ႕ ခ်စ္သူေဟာင္းေပါ့..။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ကေန.. ၂၀၀၅ ခုႏွစ္အထိ ခ်စ္သူေတာ္စပ္ခဲ့ဖူးၾကတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ခ်စ္သူေဟာင္းေပါ့..။

ကိုယ္တုိ႕ေတြ စတင္ဆံုဆည္းၾကတုန္းက သူက ၁၈ႏွစ္ ေက်ာ္စ ေကာင္ကေလး တစ္ေယာက္..ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ေရႊေရာင္ အသားျဖဴျဖဴ၊ အရပ္ရွည္ရွည္၊ ဘုိဆန္ဆန္ ေကာင္ကေလးေပါ့..။ အဂၤလိရွ္ စပိကင္းသင္တန္းတစ္ခုမွာ သူက သေဘာၤတက္ဖုိ႕ လာၿပီး သင္တန္းတက္ေနတဲ့ ေကာင္ကေလး..။ ကိုယ္က အဲသည္သင္တန္းမွာ အကူဆရာမေလး..။ အဲသည္တုန္းက ကိုယ့္အသက္က ၁၉။

မာဆက္ဆက္ နဲ႕ ပညာကိုပဲအာရံုစိုက္ တုိးတက္လမ္းကိုပဲ ရွာေဖြေနခဲ့တဲ့ ကိုယ္၊ သင္တန္းခ်ိန္မွာ စာျပ၊ က်န္တဲ့အခ်ိန္မွာ အလုပ္ရွာရင္း သင္တန္းေတြ တက္ရင္း..စာအုပ္ေတြထဲမွာ ျမဳပ္ေနတတ္တဲ့ ကိုယ့္ကိုမွ အဲသည္ေကာင္ကေလးက စိတ္၀င္စားခဲ့ေလသတဲ့..။ အဲသည္တုန္းက ကိုယ္ဟာ တကယ့္ကို နယ္က တက္လာတဲ့ ပံုမလာပန္းမလာ..။ ထမီတရြတ္ဆြဲအရွည္ၾကီးနဲ႕..(ဘ၀မွာ ျဖစ္ခ်င္တာမျဖစ္ခဲ့ရလို႕.. အတင္းမာန္တင္းရင္း တျခားလမး္စရွာေဖြေနရသူမို႕ ကိုယ္ဟာ အျမဲမႈန္ကုပ္ကုပ္..၊ အာခီတက္ျဖစ္ခ်င္လွတဲ့ကိုယ္ဟာ ၁၀ တန္း အမွတ္စာရင္း အရ ျဖစ္ခြင့္မရခဲ့လို႕ လမ္းစေပ်ာက္ခဲ့ရေသးတယ္ေလ..။)

အဲသည္တုန္းက အဲသည္ေရႊေရာင္ဆံပင္နဲ႕ ေကာင္ကေလးက ဘယ္သူကမွ စိတ္၀င္စားလို႕ မရေလာက္ေအာင္.. ထင္ေပၚမႈမရိွ မႈန္ကုတ္ကုတ္၊ ပံုခပ္တုံးတံုးကိုယ့္ကို သူမ်ားေတြ မယုံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အသည္းအသန္ ခ်စ္ခဲ့တယ္..။

ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ ကုိုယ္အလုပ္ရသြားလို႕ ေက်ာင္းမွာ မလုပ္ေတာ့တဲ့အခါ.. မနက္ မနက္ ကိုယ္သြားမယ့္လမ္းထိပ္ကေန.. ႏွင္းဆီနီ တစ္ပြင့္ နဲ႕ ေစာင့္ၾကိဳ ေနတတ္ခဲ့တယ္..။ မနက္ ၆နာရီခြဲ ဆုိရင္ ကိုယ္ႏုိးၿပီ..။ႏိုးႏိုးခ်င္း အေဆာင္ရဲ႕ ၀ရန္တာကေန.. ေျပးထြက္ၾကည့္လုိက္ရင္ ေအာက္မွာ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္နဲ႕ ကိုယ္တုိ႕ အေဆာင္ဘက္ကို လွမး္ေမာ့ေငးေနတတ္တာ.. ျမင္ေတြ႕ရစျမဲ..။ ဘယ္သူ ထင္ခဲ့မွာလဲကြယ္.. ကိုယ့္ကို အၾကီးအက်ယ္ စိတ္မခ်မ္းေျမ႕မႈေတြနဲ႕ ရက္စက္မယ့္ သူရယ္လို႕..။

ကိုယ္ျဖဴဆုိရင္ တစ္ေလာကလံုးက မည္းေနပါေစ.. လုိက္ျဖဴတတ္ခဲ့သူ.. ။ အစစ ကိုယ့္ကို ဂရုစိုက္လြန္းခဲ့သူ...။ သည္လုိေတြေၾကာင့္..သူ႕ကို ကိုယ္ကလက္ခံခဲ့မိတာ ..ကိုယ့္ရဲ႕အတၱေၾကာင့္လည္း ပါခဲ့တာ မျငင္းလုိပါ..။

သူက သေဘာၤတက္သြားခဲ့တဲ့အခါ.. ဘယ္လုိပတ္၀န္းက်င္ေတြမွာ သူ႕စိတ္ဓာတ္ေတြ၊ နူးညံ့ေသာခ်စ္ျခင္းေတြ၊ အမူအက်င့္ေတြ ဘယ္လုိေတြ ေျပာင္းကုန္ခဲ့တယ္ ဆုိတာ.. ေနာက္ထပ္ ၃ႏွစ္ခြဲၾကာမွ ကိုယ္တုိ႕ ျပန္ေတြ႕ၾကရတဲ့ အခါမွ ကိုယ္ေတြးမိခဲ့ရတာ..။ သည္ႏွစ္ေတြမွာ သူကသီးျခားပံုစံတစ္ခုနဲ႕ ၾကီးျပင္းရင့္က်က္ခဲ့ၿပီး ကိုယ္ကလညး္ သီးျခားပံုစံတစ္ခုနဲ႕ ရင့္က်က္ခဲ့ရတယ္..။ တစ္ႏွစ ္တစ္ၾကိမ္ လူခ်င္းျပန္လည္ဆံုဆည္းခဲ့ၾကရတဲ့ အခ်ိန္တုိင္းဟာ ကိုယ္တုိ႕အတြက္ ၾကည္ႏူးစရာအခ်ိန္ခပ္နည္းနည္း နဲ႕.. သေဘာထားခ်င္း မတုိက္ဆုိင္လုိ႕.. စကားမ်ားျငင္းခုန္ရတာေတြကခပ္မ်ားမ်ား...။ ေနာက္ေတာ့ ကိုယ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ တတိယလူေပၚလာခဲ့ရာက အျပီးတုိင္ျပတ္စဲဖုိ႕ ျဖစ္လာခဲ့ေတာ့တယ္ေလ..။

ခ်စ္သူတစ္ေယာက္အျဖစ္သာသူ႕ကိုလက္ခံခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ထက္.. သူစြဲလန္းစျပဳၿပီး လက္ထပ္ဖုိ႕အေရးကို ကိုယ္နဲ႕ ယွဥ္ၿပီးေတာင္ စဥ္းစားရတဲ့ သူနဲ႕ အတူေန မိန္းကေလး တစ္ေယာက္သူ႕မွာ ရိွေနခဲ့မွန္း.. ၃ ႏွစ္ေလာက္ ကိုယ္မရိပ္စားခဲ့မိတာ.. ကိုယ္ညံ့ဖ်င္းလြန္းလုိ႕သာ ျဖစ္ခဲ့မွာပါ.။ မယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္စြာ သူ႕ကို အံ့ၾသတၾကီးျဖစ္ခဲ့ရတယ္..။

အဲသလိုေတြ မျပတ္ႏိုင္မစဲႏိုင္ျဖစ္ၿပီး ကိုယ္နဲ႕လက္ထပ္ဖုိ႕အေရး တြန္႕ဆုတ္ ေတြေ၀သြားခဲ့တဲ့ သူက သူ႕ဟာသူလည္း ေနာင္တရရပါသတဲ့ေလ..။ တကယ္လို႕ ကိုယ္ကသာ သူနဲ႕ စကတည္းက အတူေနခဲ့လိုက္ရင္ အဲသည္ မိန္းကေလး သူ႕ဘ၀ထဲကိုေတာင္ ၀င္လာႏိုင္မယ္ မဟုတ္ဘူးတဲ့..။ ေယာက္်ားသဘာ၀ကို မင္းကမွ နားလည္မေပးနိုင္ခဲ့တာ .. ခုမွ ေတာ့ လြန္ကုန္ၿပီ..တဲ့..။

ကိုယ့္ရဲ႕ နာက်ည္းရွံဳးနိမ့္ရတဲ့ ခံစားခ်က္ဟာ ပူေလာင္စူးရွလြန္းလို႕.. မ်က္ရည္ ေတာင္ က်လုိ႕ မရေလာက္ေအာင္.. ဘာအလုပ္မွ ဆက္မလုပ္ႏိုင္ေအာင္.. ကိုယ့္ရဲ႕ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္လွဳပ္ရွားသြားလာမႈေတြ... တက္လက္စ သင္တန္းေတြ.. ေျဖရမယ့္စာေမးပြဲေတြ..။ အို.. အဲသည္ကာလမွာ ကိုယ္ဟာ အၾကီးအက်ယ္ ထိခုိက္ ခံစားခဲ့ရသလို.. ေယာက္်ားေတြ ခ်စ္သူဘ၀မွာ သူတုိ႕ခ်စ္သူဆီက လိုခ်င္ေနတာ. .. ခ်စ္ျခင္းသက္သက္မဟုတ္ဘဲ.. ဒါလည္းပါခဲ့သကိုး..။ လို႕ေျခာက္ျခားစြာလက္ခံရျခင္း ဟာလည္း အေတာ္ဆုိး၀ါးခဲ့တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳပါပဲ..။

သိပ္ကုိျမတ္ႏုိးခ်စ္ခင္ပါတယ္ ဆုိတဲ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ဟာလည္း ကိုယ့္ဆီက ဒါကိုလုိခ်င္လို႕ အျမဲၾကံစည္ေနသူပဲ လို႕ သိရိွခဲ့ရတာဟာလည္း အေတာ္ စက္ဆုပ္စရာ ေကာင္းလွတယ္..။

သူ႕ရဲ႕ေဖာက္ျပန္မႈကို ကာကြယ္ဖုိ႕... ကိုယ္ကျငင္းဆန္ခဲ့လို႕သာ သူဟာ အဲသည္ အေျခကို (ဟိုမိန္းကေလးနဲ႕ မျပတ္ႏုိင္မဆဲႏိုင္) တြန္းပုိ႕ျခင္းခံရသလို ျပန္အျပစ္တင္ ခံရတာကေရာ ကိုယ့္အတြက္ တရားသလားကြယ္..။

သည္လုိလူတစ္ေယာက္ဟာ.. ကိုယ့္ထံကုိ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ထပ္မံ ခ်ဥ္းကပ္တာကို လက္မခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ စက္ဆုပ္မိတာ ကိုယ္မွားသလား..။ သူကေျပာသတဲ့.. ကိုယ္က အင္မတန္ စိတ္ၾကီးလွသတဲ့ေလ..။ သူမွားခဲ့တာကို.. အတန္တန္ ေတာင္းပန္ တာကို ကုိယ္က မာႏိုင္သတဲ့..။

ကိုယ္ကဘယ္လုိမ်ားယံုၾကည္ရမလဲ..။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့.. သူ႕မိသားစု ကေရာ.. ဟိုမိန္းကေလးနဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ယွဥ္လာေတာ့.. ဟုိမိန္းကေလးကို ခါးခါးသီးသီး ျဖစ္ၿပီး ကိုယ့္ဘက္ကို အေလးသာတာ.. သူ႕ဘက္က ဘယ္သူမွ မရိွတာ... ။ တကယ္ျပန္စဥ္းစားေတာ့ စားေသာက္ဆုိင္က အဆုိေတာ္မိန္းကေလး.. အဆင္ေျပရင္ လူတကာနဲ႕ အိပ္တတ္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ကို.. လိင္စိတ္ မြန္တာေဖ်ာက္ၿပီး စဥ္းစားရင္ ကိုယ့္ဘက္ကိုပဲ... ျပန္လွည့္လာဖုိ႕မ်ားေနတာ သဘာ၀ပဲ..။ ဒါဟာ ကိုယ့္ကို ခ်စ္ျခင္းသက္သက္မွမဟုတ္ဘဲ.. ။အျခားေသာ တုိင္းတာစရာေတြနဲ႕ ယွဥ္ၿပီး ျပန္ခ်ဥ္းကပ္တာမ်ိဳးလုိ႕ပဲ.. ကိုယ္က ေတြးမိတာ ကိုယ့္အလြန္ေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ဘူး..။

ကိုယ့္ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ေစာင့္ထိန္းခ်င္ခဲ့တဲ ့အရာကို တန္ဖုိး ထားရေကာင္းမွန္း မသိခဲ့ဘဲ.. သူ႕ဆန္ဒမျဖည့္ခဲ့လို႕.. သူသစ္စာပ်က္ယြင္းခဲ့ရတာ လို႕ စြပ္စ ြဲျပစ္တင္ဖူးတဲ့ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ဟာ.. ကိုယ့္ေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္လုိ႕.. ေျမမွာ ၀ပ္ဆင္းေတာင္းပန္ရင္ေတာင္ လက္ခံထုိက္ရဲ႕လားကြယ္..။

သူ႕ကို ကိုယ္ရဲ႕ အတိတ္မွာပဲ ထားခဲ့ပါရေစ..။ တခါတေလ ေပ်ာ္ရႊင္စြာခ်စ္ခဲ့ဖူးတာကို အမွတ္တရအျဖစ္ သတိရခ်င္ရမယ္..။ တခါတေလ.. နာက်ည္းစရာမ်ား ေတြးမိဖုိ႕ တုိက္ဆုိင္လာရင္ အတိတ္ကို သတိရရင္း နာက်ည္းမယ္..။

သို႕ေပမယ့္ အခု ပစၥဳပၸန္နဲ႕ ကိုယ့္ရဲ႕ အနာဂတ္မွာ သူ႕အတြက္ ေနရာတစ္ေနရာမွ ကိုယ့္မွာ ေပးဖုိ႕ ရိွမေနတာ... သူသိဖုိ႕ေတာ့လိုေနၿပီ..။

သူ႕ရဲ႕ ေတာင္းပန္တုိးလွ်ိဳးမႈေတြေၾကာင့္ သနားစာနာၿပီး ကိုယ့္ကိုနားခ်ခ်င္ေနတဲ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းကိုၾကည့္ရင္း သူဖုန္းဆက္လာတုန္းက ဘာမွ အေျပာမခံဘဲ.. ျပတ္ျပတ္သားသား တံု႕ျပန္ခဲ့တာ အေတာ္မွန္ခဲ့တယ္လို႕ ေျပာရေတာ့မွာပဲ..။ တကယ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ ပလီပလာေယာက္်ား..။

မလာပါနဲ႕ေတာ့ကြယ္.. ကိုယ့္ဘ၀ထဲ..။ မင္းေပးခဲ့တဲ့.. ဒဏ္ရာေတြေၾကာင့္ ကိုယ့္ ႏွလံုးသားဟာ တစံုတေယာက္ကို ခ်စ္ဖုိ႕ေတာင္မ၀ံ့ေတာ့ သလို.. အခ်စ္ခံရတာ ကိုလည္း.. .. အလိုလုိေနရင္း စက္ဆုပ္မိေနရတာကိုက ကိုယ့္ဒုကၡေတြ ၾကီးလွၿပီ..။ ဒါဟာသဘာ၀ပါလုိ႕.. ဘယ္လုိပဲ အသိစိတ္က နားလည္ေနပါေစ..... အဲသည္ တစ္ခုနဲ႕ ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုပက္ပက္စက္စက္ ေစာ္ကားခံခဲ့ရတာဟာ .. တစ္သက္တာေျပလို႕မရေလာက္ေအာင္ မုန္းတီး နာက်ည္းစရာ အေၾကာင္း ျဖစ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ကိုယ္ဟာ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ႕ မိန္းမတစ္ေယာက္ ခ်စ္ၾကျခင္းဆိုတဲ့.. ကိစၥကို normal ဟုတ္ေလာက္ေအာင္... ယံုၾကည္ၾကည့္လို႕ မရေတာ့တာကိုက ကိုယ့္ရဲ႕ ဆံုးရႈံးမႈက ၾကိးလွၿပီ..။

ေက်းဇူးၿပဳၿပီး ကိုယ့္ရဲ႕အတိတ္မွာပဲ ျငိမ္ျငိမ္ေလး မင္း ေနခဲ့ပါ..။ မင္းဟာကိုယ့္အတိတ္ထဲကလူ၊ အရာအားလံုးဟာ အတိတ္ထဲက..။ အတိတ္ဆုိတာ ဘယ္လုိနည္းနဲ႕မွ ပစၥဳပၸန္ ျဖစ္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူး..။ ဒါေသခ်ာတယ္..။

---------------------------------------------------------------------------

သည္စာကို ဘာ့ေၾကာင္းေရးေနမိတယ္ဆုိတာ ကိုယ္တိုင္မသိေပမယ့္... ကိုယ္သူ႕အေပၚ တကယ္ပဲ စိတ္ကုန္ပါတယ္ဆုိတာ.. မွတ္တမ္းတစ္ခုတင္ၿပီး အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပန္သတိေပးေနဖုိ႕ လိုအပ္မယ္ထင္ပါရဲ႕..။ သူ႕ကိုခ်စ္သူတစ္ေယာက္ အျဖစ္ ခ်စ္ခဲ့တာ စုစုေပါင္းက ၈ ႏွစ္၊ သိကြၽမ္းရင္းနွီးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြပါ ထည့္တြက္ရင္.. ၉ႏွစ္ခြဲ..၊ ဘယ္ေယာက္်ားနဲ႕မွ သူ႕ေလာက္မရင္းနွီး မနီးစပ္ခဲ့ရတာလည္း အမွန္..။ မင္းေတာ့ ေ၀းေ၀းေနမွ ျဖစ္မယ္ကြယ္..။ ေက်းဇူးၿပဳၿပီး..။ ကိုယ္ေနာက္ထပ္မရွံဳးနိမ့္ခ်င္ေတာ့ဘူး..။ ကိုယ္တုိ႕ ခ်စ္ခဲ့ၾကျခင္း ေတြက အတိတ္က။ သံေယာဇဥ္ေတြအားလံုးလည္း အတိတ္မွာက်န္ခဲ့..။ မင္းလည္း အတိတ္မွာ ေနခဲ့...။

LOVE - 2 အခ်စ္ဆုိတာ ၾကိဳးနဲ႕သီဖုိ႕ မလိုတဲ့ ပန္းပြင့္ေလးေတြ

tcspfqkdwm MudK;eJU oDzkdU rvdkwJh yef;yGifhav;awG (*sL;)

Zmwfvrf;t"du r[kwfaom 0wfxkwpfyk'fvdk oleSifh uRefr cspfcJhMuygonf/

uRefrwdkU rSm tjzpftysufawG.. MuHKMudKufrIawG &dSonf/ odkUaomf bmNyD;&if bmvm&r,f .. [laom jzpfpOfawG r&dSyg/ uRefrwdkUrSm qef'awG&dSonf/ odkUaomf arQmfvifhcsufr&dSyg/ uRefrwdkUrSm rSef;qMunfel;rIawG&dSonf/ odkUaomf tem*wf r&dSyg/

uRefreSifh ol\ tcspfonf arT;ysHUaom? vSyaom py,fyef;rsm;jzpfonf qdkvQif vufxJrSm axG;qkyfxm;aom yef;rsm;yJjzpfrnf/ pHy,f wpfuHk; r[kwfcJh/ uRefrwdkU\ tcspfudk oD&ef MudK;r&dScJh/

---------------------------------------

tm&Hkig;yg;wGif tcspfonf ten;fqHk; wpfyg;yg;jzifh pwifwwfonf [k ajymygonf/ uRefr b,ftm&Hkjzifh pcspfcJhrdovJ [k pOf;pm;Munfhvsif uRefr tHhMo pGm&,fcsifygonf.... wJh..

cspfNyD qkd&ifawmh b,ftm&HkeJU pcspfcJhovJ qdkwm odzkdUvdkrSmvm;.. tif;.. vdkr,f xifyg&JU.. ta&mif.. tqif;.. teHU .. t&om.. toH.. xdawGUrI ... tm&Hk ig;yg;.. wpfckrS rygbl; qdk&ifa&m..... tcspfu jzpfvmedkifovm;.....

---------------

tcspfqdkwm bmvJ [k twdtus t"dyg,f azmfekdifolawGudk uRefr wu,f csD;usL;ygonf.. uRefruawmh tcspfqdkwmudk t"dyg,f twdtus rodyg.....

tcspfqdkwm ydkifqdkif&,lvdkjcif;vm;...

pGefUvTwf jcif;vm;....

tcspfqdkwm &ifckefpGm wyfrufjcif;vm;......

pm;oHk;NyD;aomfvnf; r0onfh csdKjrdefaom ysm;&nfpufawGvm;....

euf&dIif;pGm wdk;0ifzdkU qGJaqmifonfh arT;ysHUaom tarSmifxkwpfckvm;..

aeylxJuvmoludk t&dyfxJrS MudKqdk&sfwdkufaom at;pdrfhonfh a&wpfcGufvm;...

tJ'gawG uRefr rajymwwfyg..

-------------------

tcspf wpfck\ &nfrSef;csufonf vufxyfjcif;[k ajymvQif tJonf pum;udk uRefr vufrcHyg...

vufxyfjcif;onf tcspf \ ocFs dKif; jzpfcsifjzpfrnf..

odkUr[kwf tcspf \ tqHk;owf Zmwfodrf;wpfck jzpfcsifjzpfrnf..

tcspf \ c&D; qHk; yef;wdkif jzpfcsifjzpfrnf..

vufxyfjcif;onf bmyJjzpfjzpf uRefrtwGufawmh rIef0g;0g; a0;uGmvSonfh &kyfyHkum;wpfcsyf jzpfonf..

uRefr pdwfr0ifpm;yg... uRefr pdwf0ifpm;atmif rqGJaqmifekdifcJhyg..

------------------------

tcspf wGif wm0ef,lrI.. uwdjyKrI ygovm;.. rygyg..

tcspf wGif tcspf yJ ygygonf... vdkufavsmrI yg0ifaomfvnf; tJ'g [m wm0efaMumifh vkdufavsmwmr[kwf ..

tcspf pdwfoufouf jzifh vkdufavsmwmjzpfonf.. jrwfekd;jcif;oufoufjzihf vdkufavsmwmjzpfonf....

apmifha&SmufrI yg0ifaomfvnf; tJ'g [m wm0efaMumifh .. uwdaMumifh apmifha&Smufwm r[kwf .. tcspf pdwf oufoufaMumifh ,k,pdwf oufoufaMumifh apmifha&SmufwmyJ jzpfonf.....

tcspfonf eGm;edkUwpfcGufr[kwf &sf odk;oGm;rSm csOfoGm;rSmudk rpdk;&drf&yg.. tcspfa,mifaqmifxm;onfh rufarm wG,fwmrIawGuawmh tcsdefvGefvQif odk;ukef edkifygvdrfhrnf....

uRefreSifh ol\ tcspf onf bmeSifhrS a&mraeaom tcspf oufouf jzpfonf.... xkdUaMumifh uRefrwdkU bmrS xyfrvdktyfyg.. uRefrwdkUrSm 7dSaom tcspfonf wpfa,mufudk wpfa,muf ay;vdkU ,lvdkU vnf; r&.. wpfa,mufudk wpfa,muf cHpm;vdkUom &ygonf....

eD;vnf; odyfeD;rvmcJh.... xdkUaMumifh odyfa0; oGm;rSmudkvnf; rylyif cJhyg........

LOVE (ျမစ္တုိ႕ဧ။္ မာယာ)

ဂ်ဴးရဲ႕ ၀တ္ထုတစ္ပုဒ္ထဲမွာ အခ်စ္ဆိုတာၾကီးကို ေျပာထားတာ. . (ကိုယ္ေရေရရာရာ မသိေသးတဲ့အရာထဲမွာ အဲဒါသည္လဲ တစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္ေနတယ္..)

ျမစ္တို႕၏မာယာ (ဂ်ဴး)

"အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္လိုဟာမ်ိဳးလဲ ေအးေအးသြယ္"

"အလုိေလး.. အံ့ဖြယ္ပါလားေကသီ.. ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ဖို႕ စဥ္းစားေနတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္က အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္လိုဟာမ်ိဳးလဲ လို႕ ေမးေနရေသးလား"

.

ေအးေအးသြယ္က ကိုင္ထားသည့္ဇြန္းခက္ရင္းကို ပစ္ခ်ကာ မိန္႕ခြန္းေျခြေတာ့မည့္ သဘာပတိ ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္ ေကသီ့ကို အေလးအနက္ ၾကည့္၏။

" လူႏွစ္ဦးခ်စ္တယ္ဆိုတာတဲ့.. ၀ိဥာဥ္ႏွစ္ခုက အေတြးတစ္မ်ိဳးတည္းကို ပူးေပါင္းၿပီးေတြးတာ.. အသည္းႏွလံုး ႏွစ္ခုဟာ တစ္ခုတည္းလို ခုန္တာ.. အဲဒါမ်ိဳးကို ေခၚတယ္တဲ့.."

"ဘယ္သူကေျပာတာလဲ"

"ဂ်ာမန္ စာေရးဆရာ တစ္ေယာက္ပဲေလ.. ငါဖတ္ဖူးတဲ့ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ စာအုပ္ထဲက ေတြ႕တာ.. "

ကဲ.. ၀ိဥာဥ္ႏွစ္ခုက တစ္မ်ိဳးတည္းေတြးတာ.. အသည္းႏွလံုး ႏွစ္ခုဟာ တစ္ခုတည္းလို ခုန္တာ..... တဲ့.. ျဖစ္ႏုိင္ခ ဲပါဘိျခင္းေနာ္... ဒါဆို အခ်စ္ ဆိုတာၾကီးကလဲ (စစ္မွန္ေသာ.. အျမဲ မေျပာင္းလဲ တည္တံ့ေသာ အခ်စ္) လူႏွစ္ေယာက္ ၾကားမွာ ျဖစ္တည္လာဖို႕ ဆိုတာ အေတာ္ခဲယဥ္းသည့္အရာ လို႕ သာ ကိုယ္နားလည္ ထားလိုက္ေတာ့မည္..

၀တၳဳုဆံုးသြားတဲ့အထိ ေကသီ တကယ္ခ်စ္မိသြားတဲ့ မိုးေ၀ နဲ႕.. ေကသီ အေတြးတစ္ခုတည္းကို ေတြးခ ဲ့ၾကသလား.. အသည္းႏွလံုး ႏွစ္ခု တစ္ခုတည္းလို ခုန္ခဲ့ၾကသလား.. ကိုယ္ ဘယ္ႏွစ္ခါျပန္ဖတ္ဖတ္ မေရရာပါ.. သို႕ေပမယ့္ သူတို႕ ခ်စ္ၾကသည္ ဆိုတာကိုေတာ့ ကိုယ္ခံစားလို႕ရတယ္.. အဲဒီ ခ်စ္တယ္ ..ဆို တာ ၾကီးက ေဘးလူအေနနဲ႕ ေတာ့ ခံစားၾကည့္လို႕ ရောစးသားပါလားေနာ္.. ကိုယ္ကေတာ့ မသိပါ.. အဲဒါေလးတစ္ခု မသိျခင္းဟာ ကိုယ္ဆက္လက္ အသက္ရွင္ေနထိုင္ဖို႕ ျပသနာတစံုတရာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး.. (တနည္း) အေရးမၾကီးလွဘူး လို႕ ေသခ်ာေနေပမယ့္ .. တစံုတေယာက္ကို ကိုယ္ခ်စ္သြားၿပီ လို႕ ဘယ္လိုအခါမ်ိဳးမွာ သတ္မွတ္လို႕ ရမလဲ ဆိုတာေလးေလာက္ေတာ့ .. ကိုယ္သိထားသင့္တယ္ထင္ပါရဲ႕... ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ ကိုယ္ဆိုတဲ့ ကိုယ္ဟာ ေနရာတကာ စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ ေတြးတတ္လြန္းေပမယ့္ တခါတေလက်ျပန္ေတာ့ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ ေယာင္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနတတ္လြန္းလို႕ပါ..