သည္တစ္ခါကေတာ့ အေ၀းေရာက္သူငယ္ခ်ငး္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ႕ ဂ်ဴးရဲ႕ စာေတြ ေျပာင္းလဲလာတာနဲ႕ မိန္းမဘ၀အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္တယ္။ သူက၃၀ ေက်ာ္ စင္ဂဲလ္၊ ကိုယ္က ၃၀ေက်ာ္ (ဒက္ဗယ္လ္ ေတာ့မဟုတ္ဘူး..။ ခြိ) အိမ္ေထာင္သည္၊ ေနာက္ၿပီးကေလးအေမ။ သူ႕ကို ကိုယ္က ေနာက္ေလ့ရိွပါတယ္။ ငါက နင့္ထက္ ၂ ၀ါ ၾကီးတယ္ေနာ္။ အိမ္ေထာင္သည္ ျဖစ္ရတာက တစ္၀ါ၊ ကေလးအေမျဖစ္တာက ၁ ၀ါ၊ ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံလုိ႕..။ မၾကာမီအိမ္ေထာင္ ျပဳေတာ့မယ့္ သူငယ္ခ်င္းစံုတြဲကိုၾကည့္ရင္း သူ႕အေတြးကို သူကေျပာပါတယ္။
သူငယ္ခ်င္း ။ ငါျဖင့္ သူတုိ႕ကိုၾကည့္ၿပီး အိ္္မ္ေထာင္ဆုိတာၾကီး ျပဳဖုိ႕ မလြယ္မွန္း၊ လူတစ္ေယာက္ကို သည္းခံႏိုင္ဖုိ႕ ဆုိတာ ေတာ္ရံုခ်စ္ရံုနဲ႕ မရမွန္း သိတယ္။ အခ်စ္အျပင္ ဦးေႏွာက္ေကာပါပဲ.. တဲ့။
၃၀ေက်ာ္ၿပီး အခ်စ္ေရး . အိမ္ေထာင္ေရးေတြကို သိပ္္စိတ္၀င္စားပံုမရေတာ့တဲ့သူငယ္ခ်င္းပါ။ သူငယ္ခ်င္း အသိုင္းအ၀ုိင္းမွာေတာင္ အေတာ္ညိွရႏႈိ္င္းရခက္ၿပီး တခ်ိဳ႕ကိစ္စေတြမွာ နားလည္မႈရဖုိ႕ အခက္ခဲဆံုးတစ္ေယာက္ပါပဲ။ သူ႕အတြက္ ေတာ့ အေလွ်ာ့အတင္းေတြနဲ႕ အႏုပညာေျမာက္စြာ တည္ေဆာက္ရတဲ့.. အိမ္ေထာင္ေရးဆုိတာထဲကို ၀င္ဖုိ႕ ဘယ္လုိမွ စိတ္ရွည္သည္းခံႏိုင္မယ့္ သူမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။ အဲ.. ပရဟိတ ကိစ္စေတြမွာေတာ့ သူက တက္ၾကြေနတတ္သူပဲ။ မိဘမဲ့ကေလးေတြကိစ္စေပ့ါ။ ကိုယ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုၿပီး အဲသလို ေဂဟာေတြကို ကူညီပံ့ပိုးတဲ့ ပရဟိတေလးေတြ လုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေတြတုန္းကဆုိ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစ္စနဲ႕မ်ား တုိက္ေနခဲ့ရင္ အဲသည္ပရဟိတအလုပ္ကိုသာ အျမဲ ဦးစားေပးေလ့ရိွတဲ့သူပါ။ လတ္တေလာ ထြက္ထားတဲ့ဂ်ဴး ၀တ္ထုထဲက အိတ္ခ်္အိုင္ဗြီကေလးေတြ ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ေဂဟာေလးကလည္း ကိုယ္တုိ႕အဖြဲ႕နဲ႕ မကင္းခဲ့သလို အဲသည္ထဲက တုိးတုိးေလးကို သြားထားတဲ့ ၀ိသာခါေက်ာင္းကလဲ.. ကိုယ္တုိ႕အဖြဲ႕ေရာက္ခဲ့တဲ့ေက်ာင္းပါပဲ။ သတိတရ သူ႕ကိုေမးျဖစ္တယ္။
ကိုယ္ ။ ဂ်ဴး၀တ္ထုဖတ္ၿပီးၿပီလား။ အဲဒါနဲ႕ပတ္သတ္လို႕ ေ၀ဖန္ထားတဲ့ဟာေတြေရာ ဖတ္ျဖစ္လား (ဘေလာ့ဂ္အခ်ိဳ႕ကိုရည္ညႊန္း)
သူငယ္ခ်င္း၊ ေအး.. ဖတ္ျဖစ္တယ္။
ကိုယ္။ ငါတုိ႕လုိ အသက္အရြယ္မွ နင္အိမ္ေထာင္ မျပဳျဖစ္ေတာ့ရင္ ဂ်ဴးလုိျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ ဂ်ဴးလည္း ခ်စ္တာ၊ေမတာေတြ၊ ေယာက္်ားမိန္းမကိစ္စေတြ၊ ရင္ဘတ္နဲ႕ခံစားတာေတြ ဘာေတြ မရေတာ့ဘူးထင္တယ္ဟ။ သူမေရးႏိုင္ေတာ့ဘူး.။ (မေရးခ်င္လို႕..မေရးတာျဖစ္ဦးေတာ့.. အဲသလို ေရးခ်င္စိတ္မရိွေတာ့တာကိုပဲ မေရးႏိုင္ေတာ့ဘူး လို႕ကိုယ္ကယူဆပါတယ္။) သူအာရံုရတဲ့ဟာကိုပဲ လုပ္ေတာ့တယ္။
ငါဆုိလဲေျပာမယ့္သာ ေျပာရတာ အရင္ကလုိ နင့္နင့္နဲနဲေတြ သိပ္မရိွေတာ့ဘူး။ မရိွရဘူး မေျပာဘူးေပါ့ဟာ.. အရြယ္ကစကားေျပာလာတာလည္းပါတယ္။ အေတြ႕အၾကံဳကစကားေျပာလာတာလည္းပါတာေပါ့။
သူငယ္ခ်င္း။ အသက္ၾကီးလာေတာ့ဟယ္.. it’s not big deal ဆိုတာေတြ မ်ားလာၿပီး ဘာက big deal မွန္းလည္း ေသခ်ာမသိေတာ့ပါဘူး။
ကိုယ္။ အဲဒါေပါ့ .. ဘာက big deal မွန္းမသိေတာ့တဲ့အခါက်ေတာ့ စာ၀တ္ေနေရးအတြက္ကလည္း မပူရေတာ့ ေဘးက ကိစ္စေတြကို ပိုစိတ္၀င္စားလာတာေပါ့။ သူကေတာ့ တာ၀န္ယူခ်င္စိတ္ေပါ့။ ကိုယ့္အတြက္ ဘာကမွ သိပ္ big deal မဟုတ္ေတာ့တဲ့အခါက်ေတာ့ ေဘးကဟာေတြကို တာ၀န္ယူခ်င္လာတာမ်ိဳးေပါ့။
သူငယ္ခ်င္း ။ ေအးေပါ့ေလ.. လူဆုိတာ စိတ္၀င္စားစရာေလး တစ္ခုရိွေနမွ ဟ။ ငါတုိ႕လုိဟာေတြေပါ့။ အထူးသျဖင့္..။ အဲဒါေတြက အသက္ၾကီးလာတဲ့အျပင္ အိမ္ေထာင္ သားသမီးဆုိတာေတြလည္း မရိွေတာ့ .. ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ပဲျဖစ္သြားတယ္ ထင္ပါရဲ႕….။
ကိုယ္။ မရိွတာကေတာ့ ကိုယ့္ေရြးခ်ယ္မႈပဲေပါ့။
သူငယ္ခ်င္း။ ငါကေတာ့ ေၾကာက္တာပါ။ ငါနဲ႕ ျဖစ္ႏုိင္ဖုိ႕ကမလြယ္ဘူး။
သည္လုိပဲ ဟိုေရာက္သည္ေရာက္ေျပာျဖစ္တာေလးေပါ့။
Monday, November 10, 2008
သူငယ္ခ်င္းမ်ား ႏွင့္ စကားစျမည္ ၃
Posted by
Maw
at
7:13 PM
0
comments
Labels: သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္စကားစျမည္
Sunday, October 19, 2008
သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ စကားစျမည္ ၂
ကိုတာရဲ႕ ေခါင္းစဥ္ေလးၾကိဳက္လို႕ ယူသံုးထားတာပါ။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႕ အျပင္မွာဆံုျဖစ္ရင္ ျဖစ္ျဖစ္၊ အေ၀းေရာက္သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႕ ခ်က္ျဖစ္ရင္ျဖစ္ျဖစ္.. ထူးထူးျခားျခားေျပာျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးမ်ား ျပန္ေျပာင္းဖတ္ခ်င္တဲ့အခါ ဖတ္ရေအာင္ သည္ထဲမွာ လာေရးထားျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
တစ္ရက္မွာေတာ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အိမ္ကို ေရာက္လာတယ္။ အရင္က သူနဲ႕ စကားေတြအမ်ားၾကီးေျပာေနက်၊ အေၾကာင္းအရာ ေပါင္းစံုေဆြးေႏြးေနက်..။ သူကေယာက္်ားေလး၊ ကိုယ္က မိန္းကေလးျဖစ္ေပမယ့္ ကိုယ္တုိ႕ၾကားမွာ ေရြးေျပာရမယ့္စကား၊ ဂ်န္ဒါမတူလို႕ ထိန္ခ်န္ေျပာဆုိရမယ့္အေၾကာင္းအရာဆုိတာမ်ိဳး မရိွေလာက္ေအာင္ .. ရင္းႏွီးခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္းပါပဲ။ ကဘာသတင္း၊ ျမန္မာသတင္း၊ ၾကီးၾကီးေတြရဲ႕သတင္း၊ အတင္း ေတြေရာ.. ကုန္ေစ်းႏႈန္းအေၾကာင္း၊ ဟိုအေၾကာင္း၊ သည္အေၾကာင္း စာအုပ္ေတြအေၾကာင္း၊ စာေရးဆရာေတြအေၾကာင္း၊ အခ်စ္အေၾကာင္း.. ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေတြအေၾကာင္း.. လူေတြအေၾကာင္း..စံုကလံုစိပါပဲ။ အဲသည္ေန႕က ေရာက္လာၿပီး အားတက္သေရာသတင္းထူးစေပးတယ္။ ဟဲ့.. ဦးဥာဏ္၀င္းက ယူအန္န္မွာ ေတာင္းဆုိလုိက္ၿပီေနာ္ တဲ့။ ဟုတ္လား .. ဘာတဲ့တုန္း လုိ႕ကိုယ္က ျပန္ေမးေတာ့. နင္မသိဘူးလားတဲ့။ ေဟ့ေအး.. ဘာေတာင္းတာတုန္း လို႕ေမးေတာ့.. ပိတ္ထားတာေတြ ျပန္ဖြင့္ေပးဖုိ႕ေလ.. တဲ့။ ေအာ္.. ဟုတ္လားေပါ့။ ငါအခုပဲ အင္တာနက္ဆုိင္က ျပန္လာတာဟ။ ဒီမွာေလ.. ဒါေလး ပရင့္ထုတ္ခဲ့တယ္ ဆုိၿပီး သူ႕ကုိ ကိုယ္ထုတ္လာတဲ့ စာရြက္ျပလုိက္မိတယ္။ အဲဒါဘာလဲတဲ့ … လွမ္းယူၾကည့္ရင္းေမးတယ္။ တရုတ္ကထုတ္တဲ့ မယ္လ္မင္းပါတဲ့ ႏို႕မႈန္႕စာရင္း။ ဟမ္… နင္ကလဲ.. ။ ဆုိၿပီး ျပန္ေပးတယ္။ (ေလာေလာဆယ္မွာ သူက အိမ္ေထာင္က်ထားေပမယ့္ ကေလးမရိွေသးဘဲ.. စီးပြားေရးေတြလုပ္ေနတဲ့သူ)
ငါက အခု ကေလးအေမေလ၊ ရံုးကေန မီးဖြားခြင့္ယူထားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ငါ့ေခါငး္ထဲမွာ ငါ့သားနဲ႕ ပတ္သတ္တဲ့ကိစ္စပဲရိွေနတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ငါ့အဖုိ႕ အေရးအၾကီးဆံုးသတင္းက အဲဒါပဲဟ.. လို႕ေျပာမိေတာ့ သူကလဲ… ေျပာစရာစကားမရိွေတာ့သလုိ ျငိမ္သြားတယ္။ အရင္ကဆုိ.. ကိုယ္လဲ ႏုိင္ငံေရးေတြ၊ ကဘာ့အေရးေတြ စိတ္၀င္စားတယ္။ ဟိုကဟုိလုိျဖစ္ေနတယ္ေနာ္။ ဟိုဟာေတြက ဒီလုိဆုိ ဒီဟာေတြက ဒီလုိျဖစ္လာမယ္ထင္တယ္ေနာ္… ဘာညာ သာရကာေတြေပါ့ေလ…။ အခု အိမ္ေထာင္က်ၿပီးကေလးေလးေမြးထားတဲ့ အိမ္ေထာင္သည္မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္၀င္စားမႈေဘာင္က က်ဥ္းမ်ားသြားေလသည္လား… ေတြးေနမိတယ္။ ခဏေနေတာ့ အမ်ိဳးသားရံုးကျပန္ေရာက္လာေတာ့ .. သူနဲ႕ စကားဆက္ေျပာေလရဲ႕..။
Posted by
Maw
at
3:22 AM
0
comments
Labels: သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္စကားစျမည္
Monday, December 17, 2007
သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ စကားစျမည္ (၁)
မေန႕က တနဂၤေႏြေန႕
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ဆံုျဖစ္ၾကတယ္။
ပ်က္ကြက္ခဲ့ေသာလူမႈေရးေတြကို အေျပးအလႊားသြားရင္း က်န္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္က တစ္ၾကိမ္ဆံုမိရာက ထပ္ခ်ိန္းျဖစ္ၾကတဲ့ ဆံုေတြ႕ပြဲေပါ့။
ၿပီးခဲ့တဲ့တစ္ပတ္ကဆုိရင္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေမနာေရး၊ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ သမီးေမြးေန႕၊ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကေလးမီးဖြား။ ဘယ္ဟာကုိအရင္သြားရမွန္းမသိ။ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က အိမ္မွာ မုန္႕လုပ္စားလို႕ ဖိတ္။ အလုပ္က ရႈပ္။ သည္အထဲက နာေရးကိုသြားဖုိ႕က ရံုးခ်ိန္ၾကီးျဖစ္ေနတာနဲ႕ မသြားႏိုင္။ သူငယ္ခ်င္းကေလးေမြးေန႕ကလည္း အလားတူ။ အေျပးအလႊားရံုးကေန ခဏလစ္ၿပီးသြားလုိက္မယ္ ဆုိရင္ေတာင္ အသြားအျပန္ တက္စ္စီခက တင္ ၅၀၀၀ ေလာက္က်မွာမုိ႕ မသြားျဖစ္။ ရံုးဆင္းခ်ိန္မွာ ကားရိွတဲ့သူငယ္ခ်င္း က လွမ္းဆက္တယ္။ မ၀ါ ကေလးမီးဖြားတာ သြားၾကည့္မလုိ႕ လုိက္မလား။ လုိက္မယ္ဆုိ ၀င္ေခၚမယ္တဲ့။ သည္လုိနဲ႕ အဲသည္တစ္ေယာက္ဆီ ေရာက္ျဖစ္သြားတယ္။
ခြဲေမြးတာတဲ့..။ ခဲြေမြးထားတဲ့သူက ကေလးေပြ႕ၿပီး လမး္ထေလွ်ာက္ေနလို႕ အံ့ၾသရေသးတယ္။ သူ႕ဆီက ကေလးေမြးျခင္း အေတြ႕အၾကံဳေတြ ပထမကေလးတုန္းက ရုိးရိုးေမြးဖုိ႕ကို ဗိုက္နာတဲ့ဒဏ္မခံႏိုင္လုိ႕.. ခြဲေမြးျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္းေျပာတယ္။ သူကေတာ့ အားပါးတရေျပာတယ္ကြယ္။
အဲသည္ ဗိုက္နာပံုဟာေလ... ဘာနဲ႕မွ မတူဘူး သိလား။ ဗိုက္ၾကီး ဆုပ္ဆြဲ ပစ္လိုက္သလုိ နာတာ ဟ.. သိလား တဲ့။
အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ကေလးလုိခ်င္ေနေပမယ့္ မရေသးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းစံုတြဲရယ္ .. မၾကာခင္ အိမ္ေထာင္ျပဳ ၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ ေမြးဦးမယ္ စိတ္ကူးထားတဲ့ကိုယ္ရယ္ က အျပဴးသားကေလးေတြ ၾကည့္ရင္း.. “ဘာၾကီးက ဆုပ္ဆြဲတာလဲ ေဟ...” လုိ႕ ျပိဳင္တူေမးလုိက္ၾကေတာ့.. သူက ခဏ ေၾကာင္သြားၿပီး “ ေအာ္.. ေအး.. နာတာၾကီးကေပါ့ဟဲ့.. ” ။ တဲ့..။ နာတာၾကီးက ဆုပ္ဆြဲ တယ္ဆုိတာကို ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ေပမယ့္လို႕.. သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ နာၿပီးသြားရင္ သတိပါ လစ္သြားတာဟ တဲ့။
ခြဲေမြးတာက နာတယ္ဆုိေပမယ့္.. ထံုေဆးျပယ္မွ နည္းနည္းနာတာပါတဲ့။ ဟုတ္သည္လားမသိ။ ဟယ္ ထံုေဆးထုိးထားေတာ့ မနာေပမယ့္ သိေနမွာေပါ့ေနာ္.. ဆုိေတာ့.. ေအး... သိတာေပါ့တဲ့.. တစ္လႊာခ်င္း ခြဲေနသမွ် အကုန္သိေနတာတဲ့..။ ေအာင္မေငး.. အူၾကိမ္းစရာၾကီးေပါ့..။
ထုိင္ေနရင္းကေန.. ေၾကာက္စိတ္နဲ႕ က်ံဳ႕က်ံဳ႕ကေလးေတြ ေကြးေကြးသြားၾကတဲ့ ကိုယ္နဲ႕ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းမ ကုိ သူ႕အမ်ိဳးသားက ရယ္ပါေတာ့တယ္။
ကိုယ္တုိ႕ ေတြ ေၾကာက္သြားမွန္းသိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက တစ္ဖက္လွည့္နဲ႕ အားေပးပါတယ္။ ဟယ္.. ကေလးေမြးရင္ ခြဲေမြးရင္းနဲ႕ နင္တုိ႕ ဘာလဲ လုပ္လုိ႕ရလဲ သိလားတဲ့။
ဗိုက္သားေပၚက အဆီပိုေတြ တစ္ခါတည္း လွီးထုတ္လုိက္လုိ႕၇တယ္တဲ့။ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္စရာမလုိေတာ့ဘူးတဲ့..........။ ဒါလည္း .. ဟုတ္သည္လားမသိ။ ၾကားရသမွ်ေတာ့ သက္သာတာ တစ္ခုမွ မရိွေပမယ့္... အခန္းေလး ျပင္ဆင္ထားပံုကေတာ့ အထူးကုိ လွပပါတယ္။
တစ္ခန္းလံုး မိုးပ်ံပူေပါင္း အျဖဴေရာင္ နဲ႕ အနီေရာင္ေတြ .. . အမိုးမွာ ကပ္လုိ႕.. ပူေပါင္းေအာက္မွာ ဖဲၾကိဳးလိမ္လီမ္ေလးေတြ က တြဲေလာင္း...။ ပူေပါင္းေတြ နဲ႕ပဲ နံရံ တစ္ဖက္မွာ စာလံုးေဖာ္ထားေသးတယ္ hello baby တဲ့။
ဟယ္.. နင့္အခန္းေလး ျပင္ထားတာ လွလုိက္တာ ဆုိေတာ့ သူတုိ႕ရံုးကလူေတြ လာဆင္ေပးသြားတာတဲ့..။ တစ္ခန္းလံုး ပူေပါင္းေတြ ျပည့္ေနတာကို ကေလးေလးကေတာ့ ဘာမွန္းသိမယ္မထင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ အဲလို ပူေပါင္းေတြ အျပည့္နဲ႕ အခန္းထဲမွာ ကေလးအသစ္ကေလးရတဲ့အခိ်န္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနမယ္ ထင္တယ္။ ကိုယ္လည္း ပူေပါင္းေတြ ၾကိဳက္တယ္ေလ..။
အဲသည္ကအျပန္ ည ၇ ခြဲေနၿပီ။ မုန္႕လုပ္စားတယ္ ဆုိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကုိ ၀င္ၾကတယ္။ အဲသည္အိမ္ကို ေရာက္ေနတဲ့ ေနာက္ထပ္ သူငယ္ခ်င္း လင္မယား တစ္တြဲနဲ႕ ထပ္ဆံုတယ္။
သူတု႕အိမ္မွာ ေနာက္တစ္ရက္ ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲလုပ္စားမယ္ ။ အားတယ္မဟုတ္လား လာခဲ့ၾကေနာ္တဲ့။ ထပ္ဖိတ္တယ္။
ေနာက္တစ္တြဲကလည္း အားက်မခံ သူတုိ႕အိမ္မွာ တနဂၤေႏြ အသုတ္စံုေနာ္ တဲ့။
အို အားတယ္။ လာမွာေပါ့။ မေတြ႕တာၾကာၿပီလုိ႕ ေျပာခဲ့ဆုိခဲ့ေသး..။
အဟက္..။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း ေမာေမာနဲ႕ ထုိးအိပ္လိုက္တာ။ ေနာက္တစ္ေန႕ ရံုးသြားမယ္ ဆုိေတာ့ ကိုယ္တုိ႕ ခ်ိဖ္ရဲ႕ ဖဲ၀ဲလ္ပါတီ ရိွတာကို သတိရၿပိး ၀တ္စံုေရြးေတာ့မွ.. အို.. ညေန ဟုိသူငယ္ခ်င္းအိမ္ ဘယ့္ႏွယ္သြားႏုိင္ေတာ့မလဲ.. ။ဖုန္းျပန္ဆက္ရမယ္ လို႕ေတြးရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ လည္း ေမ့တတ္ရန္ေကာ အျပစ္တင္ရင္း ရံုးေရာက္.. အလုပ္ေတြရႈပ္၊ အရႈပ္ေတြလုပ္။ ဖုန္းမဆက္ျဖစ္။ ညေန ၆ နာရီေက်ာ္ေလာက္ေတာ့.. ၅ ထပ္က ပူးလ္ဆုိဒ္က ပါတီကို ဆင္းလာ၊ ဧည့္ခံနဲ႕ ရႈပ္ေနရင္း စားဖုိ႕ေသာက္ဖုိ႕ ေစာင့္ေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ဖုန္းလွမ္းဆက္ေတာ့မွ... ကိုယ့္နွဖူးကိုယ္ရိုက္ရင္း ေမ့ျပန္ၿပီ။ ေတာင္းပန္ရေတာ့တယ္။ အားတယ္လာမယ္ ေျပာတာ ရံုးက ပြဲကို ေမ့ေနလို႕ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း .. အဲဒါ မလာႏိုင္ေတာ့တာ ဖုန္းဆက္ေတာင္းပန္မလုိ႕ဟာကိုလည္း ေမ့သြားလို႕ မဆက္ျဖစ္ရေတာ့တဲ့ အေၾကာ္း.. အင္း ေမ့ပဲ ေမ့ႏုိင္လြန္းသူရယ္..။
အဲေလာက္ ေမ့တတ္တာ စိတ္ေတာင္ပ်က္လာၿပီ။ ကိုယ့္ကိုကုိယ္..။
တနဂၤေနြေန႕ေတာ့ ကိုယ့္ကို ေမ့ခြင့္မေပးေတာ့တာက မနက္ ၈ နာရီေလာက္ လာတဲ့ဖုန္း။ က်န္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္က ဆံုးသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အေမ ရက္လည္ သြားဖုိ႕ သူငယ္ခ်င္းက ဖုန္းဆက္တာ။ ေအးေအး လုိက္မယ္ေပါ့။ သူ႕မိန္းမက ကိုယ္တုိ႕ဖုိ႕ အသုတ္လုပ္ဖုိ႕ မလုိက္ႏိုင္ေတာ့ ကိုယ္ရယ္ ေအမီရယ္ကို ေခၚလုိ႕သြားမယ္ ဆုိတယ္။ ေကာင္းတယ္ေဟ့.. ငါတုိ႕ ကားခမကုန္ေတာ့ဘူး ၿပီးရင္ နင့္အိမ္တခါတည္းလိုက္ရံုပဲ ေပါ့။
ေအမီ ဆီဖုန္းဆက္ေတာ့.. အဟက္.. လြဲတတ္ျပန္တဲ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း ေအမီကေတာ့ (သည္တစ္ခါ သူမလြဲဘဲ သူ႕ညီမအလဲြ).. စေနညက အေကာင္း တနဂၤေႏြမနက္က်မွ ဘန္ေကာက္ေလယာဥ္လက္မွတ္ေကာက္၀ယ္ၿပီး ကေသာကေမ်ာ ဘန္ေကာက္လုိက္သြားေလရဲ႕။ သူ႕ညီမေလး (ကာတာက ေလယာဥ္မယ္) ခြင့္နဲ႕ ျပန္လာရင္း အိုင္ဒီကတ္ ေမ့က်န္ခဲ့လို႕ လိုက္ေပးရသတဲ့။ ကံေကာင္းလုိ႕အလုပ္ကိစ္စ သြားဖုိ႕ရိွတာ ဗီဇာၾကိဳယူထားလုိ႕တဲ့ေလ..။ အင္း.. သည္လုိနဲ႕ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ကိုယ္ ႏွစ္ေယာက္ပဲ .ရက္လည္ ဆြမ္းသြပ္ေရာက္။ စကားစျမည္ေျပာ....
အဓိကေျပာျဖစ္တာကေတာ့.. ေရာဂါကို ဟစ္စထရီ ေသခ်ာလုိက္ၿပီး ဒိုင္ယာဂႏို႕စ္ မလုပ္ဘဲ လြယ္လြယ္ ျမန္ျမန္ သတ္မွတ္ပစ္လုိက္တတတ္တဲ့ ကိုယ္တုိ႕ဆီက အထူးကုၾကီးေတြ အေၾကာင္း.....သူတုိ႕ေၾကာင့္မွားသြားရင္ လူနာကပဲ ခံရတဲ့အေၾကာင္း............ ကိုယ့္ေမေမလည္း သည္လိုဆုိေတာ့ ဒါေတြ ေျပာျဖစ္တာပဲ။
အဲသည္ကအျပန္ေတာ့ အသုတ္စံု ေတြ စိတ္ၾကိဳက္နယ္ၾက၊ ဖတ္ၾက၊ သုတ္ၾကရင္း စားၾကရင္ းေရာက္တတ္ရာရာ ငယ္ငယ္က အေၾကာ္ငးေတြ ေျပာၾကရင္း .... တစ္ေန႕တာကို အျငိမ္းသားျဖတ္ေက်ာ္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ကိုယ့္ရဲ႕ ခင္ပြန္းေလာင္းကို ေကာင္းေကာင္းမသိၾကတဲ့ သူတုိ႕ေတြက ဘယ္လုိလူမ်ိဳးလဲ သိရေအာင္ ကိုယ္သိသမွ် ေလးေတြ ေျပာရင္း .. သူက ေကာင္းပါတယ္။ အင္း.. ဂရုစိုက္တတ္ပါတယ္။ နားလည္တတ္တဲ့ပံုပါပဲ ဘာညာ ဘာညာ. .. ေျပာရေသး...။ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းကေနာက္ေသးတယ္.. .နင္တကယ္ ေသခ်ာတယ္ေနာ္.. .ယူေတာ့မွာ တဲ့။ အဟက္.. ။ေအးပါ .. ယူမွာ ေသခ်ာပါတယ္ လို႕ေျပာေတာ့.. ။အင္း ေယာက္်ားယူမွာကေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ယူမယ့္ေယာက္်ားေတာ့ စိတ္ကူးေပါက္လို႕ ဆုိၿပီး ထေျပာင္းမေနနဲ႕ ေနာ္တဲ့..။
သည္လုိ ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္ပါပဲ။ သူပါရင္ေတာ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႕ တသားတည္းက်မလား ေၾကာင္ေနမလား မသိလုိ႕. ေတြးေနမိေသးတယ္။
Posted by
Maw
at
5:36 AM
0
comments
Labels: သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္စကားစျမည္