Tuesday, January 29, 2008

သတုိ႕သမီး၏ အလွအပျပင္ဆင္ျခင္း

မဂၤလာဧည့္ခံပြဲ အတြက္ဆုိေတာ့ ဓာတ္ပံုရုိက္တာရယ္၊ ေနာင္ျပန္ၾကည့္ဖုိ႕ အလွအပ အမွတ္တရ က်န္ခဲ့ဖုိ႕ရယ္အတြက္ လွခ်င္ပခ်င္ကေလးကလည္း ရိွေသးေတာ့... လွလွပပ လုပ္ျဖစ္တယ္ေပါ့။

အစကေတာ့ မိတ္ကပ္ကိုယ့္ဟာကုိယ္လိမ္းၿပီး ရိွၿပီးသား ခ်ိတ္ေတြ ၀တ္မယ္ လုိ႕ ၿပီးစလြယ္စိတ္ကူးမိေပမယ့္.. ခ်စ္စြာေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ၀တ္စံုသစ္ခ်ဳပ္ပါ၊ သူတုိ႕ လက္ဖြဲ႕ပါမယ္ ဆုိတာေၾကာင့္ ၀တ္စံုအသစ္ခ်ဳပ္ရာကေန.. မိတ္ကပ္ေတြ ဆံထံုးေတြ ပန္းေတြ အထိ ခ်ဲ႕ျဖစ္သြားပါတယ္။

မွတ္တမ္းအေနနဲ႕ ေရးထားရရင္ေတာ့ ၀တ္စံုဖုိးက ေအာက္ပါအတုိင္းပါ။

ခ်ိတ္လံုခ်ည္က ျမမာလာက ၀ယ္ပါတယ္။ ဆုိေစ်း ၁သိန္း ၈ ေသာင္းကို အတူပါလာတဲ့သူငယ္ခ်င္း က ၁ သိန္းဆစ္လုိက္တာ ခပ္ၾကာၾကာေလး ေစ်းညိွအၿပီးမွာ ၁ သိန္း ၂ ေသာင္းနဲ႕ ရလုိက္ပါတယ္။ (ကိုယ့္ဟာကိုယ္ဆုိ ၁ သိန္းခြဲ ေလာက္ပဲ ဆစ္မိမွာ)။ ျမမာလာ ဆုိရင္ ဆစ္ႏိုင္မွ တန္ကာက်မယ္ ဆုိတာပဲ။

ခိ်တ္၀ယ္ၿပီး ထြက္အလာမွာ အရင္က သိကၽြမ္းဖူးတဲ့ (ပထမဆံုး ဘြဲ႕ယူတုန္းက မိတ္ကပ္လိမ္းဖူးတဲ့ အလွဖန္တီးရွင္) နဲ႕ ဆံုပါတယ္။
မဂၤလာေဆာင္မွာလည္း သိေရာ၊ ငါလိမ္းေပးမယ္။ နင္လွေစရမယ္.. ဘာညာ ဘာညာ ေပါ့။ ေနာက္ၿပီး ဒီအခိ်န္ေဆာင္တာ သဇင္ပန္သင့္တယ္ေပါ့။ ေနာက္ ၀တ္စံုကို ကိုျမင့္စုိးဆီမွာ အပ္၊ သူလိုက္အပ္ေပးမယ္ေပါ့။ အစစ သူစီစဥ္ေပးမယ့္ အဆင့္ကို ေရာက္ေတာ့ ကိုယ္လည္း အလုပ္ရႈပ္သက္သာတာနဲ႕.. ေအး လုပ္ဟာ။ ဆုိၿပီး ကိုျမင့္စိုးဆီမွာ အပ္ျဖစ္ပါတယ္။

အေပၚ၀တ္ဖုိ႕.. ကမာ စ ထပ္၀ယ္တာရယ္ ရင္ခံခ်ဳပ္ဖုိ႕ အစ ထပ္၀ယ္တာရယ္ က ၁ ေသာင္းေလာက္ထပ္က်တယ္။
ကိုျမင့္စုိးရဲ႕ ခ်ဳပ္ခ၊ ပု၀ါဖုိး၊ စီးကြင့္ ဖုိး စုစုေပါင္းက ၅ေသာင္း ၂ ေထာင္ပါ။

အဲသည္ေတာ့ ၀တ္စံုဖုိးက တစ္သိန္းရွစ္ေသာင္းနဲ႕မွ ၂ ေထာင္ က်သြားပါတယ္။ (မ်က္လံုးျပဴးစရာၾကီးေပပဲ..ေနာ္)

ေနာက္ေတာ့ သဇင္ပန္းက တစ္ခတ္ကုိ ၁၅၀၀ က်မယ္၊ အခက္ ၄၀ ေလာက္ အနည္းဆံုးပန္မွ လွမယ္ ဆုိပါတယ္။ ေတာ္ၿပီဟာ.. အခတ္ ၃၀ ေလာက္ပဲ လုပ္မယ္ ဆုိေတာ့ ေနာက္ထပ္ (လွေစခ်င္လြန္းလွတဲ့ ) သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က အခက္ ၂၀ ၀ယ္ၿပီး လက္ေဆာင္ ေပးတာေၾကာင့္ .. သဇင္ပန္း အခက္ ၅၀ နဲ႕ ေ၀ေ၀ဆာဆာ လွလွပပ ျဖစ္သြားပါတယ္။ လက္ေဆာင္ရတာကို အသာထားၿပီး ေငြပမာဏနဲ႕ တြက္ၾကည့္ရင္ေတာ့ ပန္းဖိုးက ၇ ေသာင္းခြဲ က်တယ္ ဆုိရမယ္။

လက္၀တ္လက္စားကိစ္စကလည္း အလွဖန္တီးရွင္ကပဲ.. အမ်ားၾကီးမ၀တ္ခ်င္ပါဘူးဆုိတာကို အမေလး သတို႕သမီးက သတုိ႕သမီးနဲ႕ တူေအာင္ ၀တ္မွျဖစ္မွာေပါ့။ ဆုိၿပီးသကာလ သူပဲ စီစဥ္လာပါတယ္။ ဟဲ့.. သိပ္မခ်ဲ႕ နဲ႕ .. အမ်ားၾကီးက်ေနမယ္ေနာ္.. လုိ႕ အတန္တန္ သတိေပးရဲ႕နဲ႕.. သူ႕ကို မိတ္ကပ္ရယ္၊ သဇင္ပန္း အခက္ ၃၀ ဖုိးရယ္၊ လက္ကိုင္ပန္းရယ္၊ ရင္ထုိးပန္း ၂ ခုဖုိးရယ္၊ အဲသည္ လက္၀တ္လက္စား စီစဥ္တာရယ္ စုစုေပါင္းကုိ ၁ သိန္း ၄ ေသာင္း ရွင္းရပါတယ္။

ေပါင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သတုိ႕သမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ စရိတ္ဟာ စုစုေပါင္း ၃ သိန္းခြဲေလာက္ က်သြားတဲ့သေဘာေပါ့..။

ျပန္တြက္ၾကည့္ေတာ့ ႏွေမ်ာလုိက္တာ။ ဒါေပမယ့္ ဓာတ္ပံုေလးေတြ ျပန္ၾကည့္ေတာ့လည္း .. သဇင္ပန္းေတြ ညြတ္ၿပီး လွပေနသလို ခံစားရလုိ႕ စိတ္ခ်မး္သာရတာပါပဲေလ...။






အရုဏ္ဆြမး္ကပ္








Wednesday, December 26, 2007

လက္မွတ္ေရးထုိးျခင္း


ဒီေန႕ လက္မွတ္ထိုးၿပီး လက္ထပ္လိုက္တယ္။ လက္ထပ္ဖုိ႕ရက္ကေတာ့ ေနာက္လ ၂၆ ရက္။ လက္မွတ္ထုိးဖုိ႕ရက္ကို လူၾကီးေတြနဲ႕ ေမးေတာ့ ဒီလ ၂၆ နဲ႕ ၂၈ ကိုေရြးေပးတယ္။ သည္ေတာ့ မွတ္ရလြယ္ေအာင္ ဒီလ ၂၆ လက္မွတ္ထုိး ေနာက္လ ၂၆ ဆြမး္ေကၽြးဧည့္ခံပြဲလုပ္ ေအးေရာ..။

ေျပာရဦးမယ္။ လက္မွတ္ထုိးမွာက ၂၆ ရက္ေန႕ ... အသိသက္ေသအျဖစ္ထုိးမယ့္သူကို ၂၅မွပဲ ေျပာျဖစ္တယ္။ သူက သူ႕ရံုးက အမ္မ္ဒီ အားရင္ ေခၚခဲ့လို႕ရတယ္။ တစ္ေယာက္ရွာ ဆုိေတာ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေအမီကို စဥး္စားတယ္။ သူ႕ကိုဖုန္းဆက္တုိင္း သူမအားတာနဲ႕ တုိးေနေတာ့ မေျပာျဖစ္ဘူး။ အဲသလုိနဲ႕ ၂၅ ရက္ေန႕သာ ေရာက္လာေရာ ဘယ္သူ႕မွ မေျပာျဖစ္ဘူး။ မေဗဒါတုိ႕ လင္မယားကုိ သတိရေပမယ့္ အလုပ္ရႈပ္ေနမွာစုိးတာရယ္၊ တကူးတက ျမိဳ႕ထဲလာေနရမွာအားနာတာရယ္ေၾကာင့္ မေျပာျဖစ္ေတာ့ဘူး။ အဲသည္ေတာ့ ကိုယ့္ကို စိတ္ခ်ထားတဲ့သူက ၂၅ရက္ေန႕က်ေတာ့ လူရၿပီလားေမးေတာ့.. ဘယ္သူ႕မွ မေျပာရေသးဘူး။ ခဏေလးေနာ္ လုိ႕ေျပာၿပီး သူငယ္ခ်င္း အိစိ လင္မယားကို လွမ္းဆက္ေတာ့ ေရွာေရွာရွဴရွဴ အဆင္ေျပသြားတယ္။ အဲလို အဲလို..။



ရက္ေရြးတာကေတာ့ သူ႕ဘက္ကလူၾကီးေတြေရြးတာ၊ လက္မွတ္ထုိးဖုိ႕က်ေတာ့ ေမေမက သူ႕သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ညီမ တရားသူၾကီးရိွတယ္။ ပုစြန္ေတာင္တရားရံုးမွာ။ တုိင္းတရားရံုးမွာလည္း သူ႕သူငယ္ခ်င္းေမာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တစ္ေယာက္ရိွတယ္။ သူစီစဥ္မယ္ဆုိေတာ့ ကာ.. သူ႕ကို စီစဥ္ခြင့္ေပးထားရတယ္။ ၂၄ ရက္ေန႕ေရာက္မွ အေျဖသိရတာက တုိင္းတရားရံုးက တစ္ေယာက္က ေနျပည္ေတာ္ေရာက္ေနသည့္အတြက္ ပုစြန္ေတာင္တရားရံုးမွာ လက္မွတ္ထုိးရမယ္ ဆုိတာ ေသခ်ာသြားတယ္။ အစ္မလတ္တုနး္ကေတာ့ ေဖေဖ့တူမ တရားသူၾကီးကလည္း ရန္ကုန္မွာ တာ၀န္က်ေနတဲ့အတြက္ အိမ္မွာထုိးျဖစ္တယ္။ ခုကေတာ့ အိမ္မွာ စီစဥ္ရမွာ ဇယားရႈပ္တာနဲ႕ .. ဟိုမွာပဲ သြားထုိးပါမယ္ အေမရယ္ ဆုိၿပီး ၿပီးသြားတယ္။ တကယ္ဆုိ လက္မွတ္ထုိးတာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ သြားထုိးလုိက္ရင္ ၿပီးတာေပမယ့္ ေမေမက ပါခ်င္တယ္။ လုိက္မွျဖစ္မယ္။ လူၾကီးတစ္ေယာက္ပါမွ ေကာင္းမယ္ ဆုိတာနဲ႕ ဟုတ္ကဲ့ေပါ့။ အစ္မၾကီးကလည္း သူကပုစြန္ေတာင္ တရားရံးလိပ္စာသိသူ ဆုိေတာ့ သူပါမယ္ေပါ့။

အဲဒါနဲ႕ မၿပီးေသးပါဘူး။ ခင္ပြန္းသည္ေလာင္းၾကီးကလည္း သူ႕ရံုးေရႊ႕ရျပဳရနဲ႕ မအားတာနဲ႕.. အဲသည္ လက္မွတ္ထုိးမယ့္ရက္ကို မနက္အေစာပိုင္း ရံုးသြားရင္ေကာင္းမလား ဘာညာ သူ႕ဟာသူ ဦးေနွာက္ေတြ ေျခာက္ေနတာရယ္ ဘာရယ္နဲ႕.. ၂ ေယာက္သားေတြ႕ၾကတုန္း ဘယ္လုိိစီစဥ္ၾကမလဲ အဲသည္မနက္ကို လုိ႕ေမးတယ္။ အင္း.. သူက ဗိုလ္တေထာင္မွာေနတာ။ ကိုယ္ကလွည္းတန္းမွာေနတာ။ လက္မွတ္ထုိးတာက ပုစြန္ေတာင္တရားရံုး။ သူတုိ႕နားေလးတင္ေလ..။ အဲဒါနဲ႕ အလြယ္ကူဆံုးျဖစ္ရေအာင္.. ကိုယ္ကပဲ.. အင္း..မနက္က် တရား၇ံုးမွာပဲ ဆံုတာေပါ့။ အိမ္ကေနပဲ ကားငွားလာခဲ့လုိက္မယ္ေလ.. ဆုိေတာ့.. သူကလည္ းအင္း ေကာင္းသားပဲတဲ့။ အိစိတုိ႕ကေရာ တရားရံုးလာမွာလား ဆုိေတာ့.. အင္းေပါ့။ သူတုိ႕လည္း တရားရံုးလာလိမ့္မယ္။ လူေတြ စံုေနရင္ အခ်ိန္ကုန္တယ္။ အဲသည္မွာပဲ ေတြ႕ၾကမယ္ ဆုိၿပီး ကိစ္စက ျပတ္လာတယ္။

ညက်ေတာ့.. ဘသားေခ်ာ ကိုယ့္သူငယ္ခ်ငး္က ဖုန္းဆက္ရင္ းတရားရံုးလိပ္စာေမးတယ္။ နင္ဘယ္လုိသြားမွာလဲ တဲ့..။ ငါဒီကေန ကားငွားသြားမယ္ေလ..။ ဟုိမွာဆံုၾကတာေပါ့ လုိ႕ေျပာေတာ့.. နင့္ဟာက ပဲ့လုိက္တာဟာ.........ပဲ့လိုက္တာ။ နင္ကအဲလို သြားစရာလား။ လာမၾကိဳဘူးလားတဲ့။

ဟမ္.. ဟဲ့.. လာၾကိဳေနရရင္ သူက အဲသည္နားေနတာ။ ငါ့ဆီကို သက္သက္ၾကီး လာရမွာေပါ့။ လမ္းေၾကာမွ မသင့္တာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ငါ့ဟာငါ လာမယ္ေျပာလုိက္တာ .. ငါက လက္ေတြ႕က်က်ေတြးလုိက္တာပါဟာ..ဆုိေတာ့.. ။အဲဒါ နင္ရွည္စရာမလိုဘူး။ နင့္ဟာနင္ ေလာ့ဂ်စ္ကဲလီးပဲေျပာေျပာ ။ ပရက္တစ္ကဲလီးပဲေျပာေျပာ ေဘ့ဇစ္ကဲလီးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေနာမဲလိီးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သတုိ႕သမီးဆုိတာ အိမ္ကပဲ ထိုင္ေစာင့္ရတယ္။ သူ႕ဟာသူဘယ္ကဘာမွာပဲ ေနေန နင့္ကုိ လာၾကီဳရမွာ...။ ဒီလုိအခ်ိန္မွာ နင့္ကို ဖူးဖူးမႈတ္ထားရမွာ တဲ့။

အဲ.. အဲလိုေျပာတဲ့အခါက်မွ သတို႕သမိးဆုိတာ အိမ္ကထုိင္ေစာင့္ရတယ္။ သူက အဲသလို တကူးတက လာၾကိဳရတယ္ ဆုိတာဟာ ဖူးဖူးမႈတ္ျခင္း တမ်ိဳး လုိ႕ ကိုယ္က ေရးေရးသေဘာေပါက္ရတယ္။

အဲလုိလား..။ ေအးေအး.. ငါလာၾကိဳခိုင္းလုိက္မယ္ဟာ.. ရပါတယ္။ သူကလာၾကိဳေပးမွာပါ လို႕ေျပာရတယ္။ အလကားေနရင္း ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြက သူ႕ကို အျမင္ကတ္ေနရင္လည္း မေကာင္းဘူးကိုး။ ေအး...လာမၾကိဳေပးရင္ ငါလာၾကိဳမယ္။ ငါ့ကားနဲ႕ဆုိ ေရွ႕ခန္းက ငါ့မိန္းမရယ္၊ နင္ရယ္ေတာ့လုိက္လုိ႕ရတယ္တဲ့။ ရပါတယ္ဟာ.. သူက ငါေျပာရင္ လာၾကိဳေပးမွာပါ။ ငါကသက္သက္မၾကိဳခိုင္းတာ လို႕ေျပာလုိက္ရတယ္။

သတုိ႕သားၾကီးကို ဖုန္းဆက္ၿပီး လာၾကိဳေပးလုိ႕ေျပာလုိက္တယ္။ အေမလည္းလုိက္မွာ။ အစ္မလည္း လုိက္မွာလို႕ ေျပာေတာ့.. အင္း ဒါဆုိ ကားစီစဥ္လုိက္ဦးမယ္ ဆုိၿပီး နာရီ၀က္ေလာက္ေနေတာ့ .. ဖုန္းျပန္ဆက္တယ္။ အဆင္ေျပသြားၿပီတဲ့။

အဲသည္ေတာ့မွ မာမီမားသား ေမေမ နဲ႕ မုိင္စစ္စတားတုိ႕ကို မနက္က်ရင္ လာၾကိဳလိမ့္မယ္ေနာ္လုိ႕ ထြက္ေျပာရတယ္။ (အဟိ.. ပထမ ကိုယ့္ဟာကိုယ္သြားမယ္ ဆုိတဲ့အစိအစဥ္သူတုိ႕ မသိလုိက္ရတာေတာ္ေသးတယ္။ သူတုိ႕သိရင္လည္း စိတ္ဆုိးၾကဦးမလားမသိ လုိ႕ ေတြးမိေသးတယ္။ )

အထာေတြမ်ား တယ္ရႈပ္။ အဲသည္နည္းနဲ႕ သတုိ႕သားက အိမ္အေရာက္လာၾကိဳျခင္းအားျဖင့္ ဖူးဖူးမႈတ္တယ္ဆုိတာၾကီးကို ခံဖူးလိုက္တယ္ေပါ့ေလ..။ ေအာ္.. ငါ့ႏွယ္ ဒါေလးေတာင္ မသိေလျခင္း လုိ႕ေတြးမိတယ္။ မိန္းမဟာ မိန္းမလုိေလး မသြားတတ္မလာတတ္သေယာင္ ေနရမယ့္ သေဘာေပါ့။

လက္မွတ္ထုိးၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ဖီးလ္ျမန္မာမွာ ထမင္းသြားစား။ ေနာက္သူက အိမ္ျပန္ပို႕ေပးၿပီး ရံုးသြားတက္ရေလရဲ႕..။

သည္လုိနဲ႕ပဲ.. စာခ်ဳပ္ထဲမွာ အၾကင္လင္မယားျဖစ္ၿပီး ကိုယ့္အိမ္မွာကိုယ္ ေနၾကတာေပါ့။ ရယ္စရာၾကီးလုိလုိပဲ..။ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းစံုတြဲတုန္းက လက္မွတ္ထုိးတာနဲ႕ လက္ထပ္ပြဲလုပ္တာ ၃ လကြာသတဲ့။ ကိုယ္တုိ႕က ၁ လ ဆုိေတာ့ ေတာ္ေသးတာေပါ့။

Monday, December 17, 2007

သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ စကားစျမည္ (၁)

မေန႕က တနဂၤေႏြေန႕

သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ဆံုျဖစ္ၾကတယ္။
ပ်က္ကြက္ခဲ့ေသာလူမႈေရးေတြကို အေျပးအလႊားသြားရင္း က်န္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္က တစ္ၾကိမ္ဆံုမိရာက ထပ္ခ်ိန္းျဖစ္ၾကတဲ့ ဆံုေတြ႕ပြဲေပါ့။

ၿပီးခဲ့တဲ့တစ္ပတ္ကဆုိရင္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေမနာေရး၊ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ သမီးေမြးေန႕၊ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကေလးမီးဖြား။ ဘယ္ဟာကုိအရင္သြားရမွန္းမသိ။ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က အိမ္မွာ မုန္႕လုပ္စားလို႕ ဖိတ္။ အလုပ္က ရႈပ္။ သည္အထဲက နာေရးကိုသြားဖုိ႕က ရံုးခ်ိန္ၾကီးျဖစ္ေနတာနဲ႕ မသြားႏိုင္။ သူငယ္ခ်င္းကေလးေမြးေန႕ကလည္း အလားတူ။ အေျပးအလႊားရံုးကေန ခဏလစ္ၿပီးသြားလုိက္မယ္ ဆုိရင္ေတာင္ အသြားအျပန္ တက္စ္စီခက တင္ ၅၀၀၀ ေလာက္က်မွာမုိ႕ မသြားျဖစ္။ ရံုးဆင္းခ်ိန္မွာ ကားရိွတဲ့သူငယ္ခ်င္း က လွမ္းဆက္တယ္။ မ၀ါ ကေလးမီးဖြားတာ သြားၾကည့္မလုိ႕ လုိက္မလား။ လုိက္မယ္ဆုိ ၀င္ေခၚမယ္တဲ့။ သည္လုိနဲ႕ အဲသည္တစ္ေယာက္ဆီ ေရာက္ျဖစ္သြားတယ္။
ခြဲေမြးတာတဲ့..။ ခဲြေမြးထားတဲ့သူက ကေလးေပြ႕ၿပီး လမး္ထေလွ်ာက္ေနလို႕ အံ့ၾသရေသးတယ္။ သူ႕ဆီက ကေလးေမြးျခင္း အေတြ႕အၾကံဳေတြ ပထမကေလးတုန္းက ရုိးရိုးေမြးဖုိ႕ကို ဗိုက္နာတဲ့ဒဏ္မခံႏိုင္လုိ႕.. ခြဲေမြးျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္းေျပာတယ္။ သူကေတာ့ အားပါးတရေျပာတယ္ကြယ္။
အဲသည္ ဗိုက္နာပံုဟာေလ... ဘာနဲ႕မွ မတူဘူး သိလား။ ဗိုက္ၾကီး ဆုပ္ဆြဲ ပစ္လိုက္သလုိ နာတာ ဟ.. သိလား တဲ့။

အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ကေလးလုိခ်င္ေနေပမယ့္ မရေသးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းစံုတြဲရယ္ .. မၾကာခင္ အိမ္ေထာင္ျပဳ ၿပီး ကေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ ေမြးဦးမယ္ စိတ္ကူးထားတဲ့ကိုယ္ရယ္ က အျပဴးသားကေလးေတြ ၾကည့္ရင္း.. “ဘာၾကီးက ဆုပ္ဆြဲတာလဲ ေဟ...” လုိ႕ ျပိဳင္တူေမးလုိက္ၾကေတာ့.. သူက ခဏ ေၾကာင္သြားၿပီး “ ေအာ္.. ေအး.. နာတာၾကီးကေပါ့ဟဲ့.. ” ။ တဲ့..။ နာတာၾကီးက ဆုပ္ဆြဲ တယ္ဆုိတာကို ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ေပမယ့္လို႕.. သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ နာၿပီးသြားရင္ သတိပါ လစ္သြားတာဟ တဲ့။

ခြဲေမြးတာက နာတယ္ဆုိေပမယ့္.. ထံုေဆးျပယ္မွ နည္းနည္းနာတာပါတဲ့။ ဟုတ္သည္လားမသိ။ ဟယ္ ထံုေဆးထုိးထားေတာ့ မနာေပမယ့္ သိေနမွာေပါ့ေနာ္.. ဆုိေတာ့.. ေအး... သိတာေပါ့တဲ့.. တစ္လႊာခ်င္း ခြဲေနသမွ် အကုန္သိေနတာတဲ့..။ ေအာင္မေငး.. အူၾကိမ္းစရာၾကီးေပါ့..။

ထုိင္ေနရင္းကေန.. ေၾကာက္စိတ္နဲ႕ က်ံဳ႕က်ံဳ႕ကေလးေတြ ေကြးေကြးသြားၾကတဲ့ ကိုယ္နဲ႕ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းမ ကုိ သူ႕အမ်ိဳးသားက ရယ္ပါေတာ့တယ္။

ကိုယ္တုိ႕ ေတြ ေၾကာက္သြားမွန္းသိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက တစ္ဖက္လွည့္နဲ႕ အားေပးပါတယ္။ ဟယ္.. ကေလးေမြးရင္ ခြဲေမြးရင္းနဲ႕ နင္တုိ႕ ဘာလဲ လုပ္လုိ႕ရလဲ သိလားတဲ့။
ဗိုက္သားေပၚက အဆီပိုေတြ တစ္ခါတည္း လွီးထုတ္လုိက္လုိ႕၇တယ္တဲ့။ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္စရာမလုိေတာ့ဘူးတဲ့..........။ ဒါလည္း .. ဟုတ္သည္လားမသိ။ ၾကားရသမွ်ေတာ့ သက္သာတာ တစ္ခုမွ မရိွေပမယ့္... အခန္းေလး ျပင္ဆင္ထားပံုကေတာ့ အထူးကုိ လွပပါတယ္။

တစ္ခန္းလံုး မိုးပ်ံပူေပါင္း အျဖဴေရာင္ နဲ႕ အနီေရာင္ေတြ .. . အမိုးမွာ ကပ္လုိ႕.. ပူေပါင္းေအာက္မွာ ဖဲၾကိဳးလိမ္လီမ္ေလးေတြ က တြဲေလာင္း...။ ပူေပါင္းေတြ နဲ႕ပဲ နံရံ တစ္ဖက္မွာ စာလံုးေဖာ္ထားေသးတယ္ hello baby တဲ့။

ဟယ္.. နင့္အခန္းေလး ျပင္ထားတာ လွလုိက္တာ ဆုိေတာ့ သူတုိ႕ရံုးကလူေတြ လာဆင္ေပးသြားတာတဲ့..။ တစ္ခန္းလံုး ပူေပါင္းေတြ ျပည့္ေနတာကို ကေလးေလးကေတာ့ ဘာမွန္းသိမယ္မထင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ အဲလို ပူေပါင္းေတြ အျပည့္နဲ႕ အခန္းထဲမွာ ကေလးအသစ္ကေလးရတဲ့အခိ်န္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနမယ္ ထင္တယ္။ ကိုယ္လည္း ပူေပါင္းေတြ ၾကိဳက္တယ္ေလ..။

အဲသည္ကအျပန္ ည ၇ ခြဲေနၿပီ။ မုန္႕လုပ္စားတယ္ ဆုိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကုိ ၀င္ၾကတယ္။ အဲသည္အိမ္ကို ေရာက္ေနတဲ့ ေနာက္ထပ္ သူငယ္ခ်င္း လင္မယား တစ္တြဲနဲ႕ ထပ္ဆံုတယ္။

သူတု႕အိမ္မွာ ေနာက္တစ္ရက္ ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲလုပ္စားမယ္ ။ အားတယ္မဟုတ္လား လာခဲ့ၾကေနာ္တဲ့။ ထပ္ဖိတ္တယ္။
ေနာက္တစ္တြဲကလည္း အားက်မခံ သူတုိ႕အိမ္မွာ တနဂၤေႏြ အသုတ္စံုေနာ္ တဲ့။
အို အားတယ္။ လာမွာေပါ့။ မေတြ႕တာၾကာၿပီလုိ႕ ေျပာခဲ့ဆုိခဲ့ေသး..။

အဟက္..။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း ေမာေမာနဲ႕ ထုိးအိပ္လိုက္တာ။ ေနာက္တစ္ေန႕ ရံုးသြားမယ္ ဆုိေတာ့ ကိုယ္တုိ႕ ခ်ိဖ္ရဲ႕ ဖဲ၀ဲလ္ပါတီ ရိွတာကို သတိရၿပိး ၀တ္စံုေရြးေတာ့မွ.. အို.. ညေန ဟုိသူငယ္ခ်င္းအိမ္ ဘယ့္ႏွယ္သြားႏုိင္ေတာ့မလဲ.. ။ဖုန္းျပန္ဆက္ရမယ္ လို႕ေတြးရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ လည္း ေမ့တတ္ရန္ေကာ အျပစ္တင္ရင္း ရံုးေရာက္.. အလုပ္ေတြရႈပ္၊ အရႈပ္ေတြလုပ္။ ဖုန္းမဆက္ျဖစ္။ ညေန ၆ နာရီေက်ာ္ေလာက္ေတာ့.. ၅ ထပ္က ပူးလ္ဆုိဒ္က ပါတီကို ဆင္းလာ၊ ဧည့္ခံနဲ႕ ရႈပ္ေနရင္း စားဖုိ႕ေသာက္ဖုိ႕ ေစာင့္ေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ဖုန္းလွမ္းဆက္ေတာ့မွ... ကိုယ့္နွဖူးကိုယ္ရိုက္ရင္း ေမ့ျပန္ၿပီ။ ေတာင္းပန္ရေတာ့တယ္။ အားတယ္လာမယ္ ေျပာတာ ရံုးက ပြဲကို ေမ့ေနလို႕ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း .. အဲဒါ မလာႏိုင္ေတာ့တာ ဖုန္းဆက္ေတာင္းပန္မလုိ႕ဟာကိုလည္း ေမ့သြားလို႕ မဆက္ျဖစ္ရေတာ့တဲ့ အေၾကာ္း.. အင္း ေမ့ပဲ ေမ့ႏုိင္လြန္းသူရယ္..။

အဲေလာက္ ေမ့တတ္တာ စိတ္ေတာင္ပ်က္လာၿပီ။ ကိုယ့္ကိုကုိယ္..။

တနဂၤေနြေန႕ေတာ့ ကိုယ့္ကို ေမ့ခြင့္မေပးေတာ့တာက မနက္ ၈ နာရီေလာက္ လာတဲ့ဖုန္း။ က်န္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္က ဆံုးသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အေမ ရက္လည္ သြားဖုိ႕ သူငယ္ခ်င္းက ဖုန္းဆက္တာ။ ေအးေအး လုိက္မယ္ေပါ့။ သူ႕မိန္းမက ကိုယ္တုိ႕ဖုိ႕ အသုတ္လုပ္ဖုိ႕ မလုိက္ႏိုင္ေတာ့ ကိုယ္ရယ္ ေအမီရယ္ကို ေခၚလုိ႕သြားမယ္ ဆုိတယ္။ ေကာင္းတယ္ေဟ့.. ငါတုိ႕ ကားခမကုန္ေတာ့ဘူး ၿပီးရင္ နင့္အိမ္တခါတည္းလိုက္ရံုပဲ ေပါ့။

ေအမီ ဆီဖုန္းဆက္ေတာ့.. အဟက္.. လြဲတတ္ျပန္တဲ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္း ေအမီကေတာ့ (သည္တစ္ခါ သူမလြဲဘဲ သူ႕ညီမအလဲြ).. စေနညက အေကာင္း တနဂၤေႏြမနက္က်မွ ဘန္ေကာက္ေလယာဥ္လက္မွတ္ေကာက္၀ယ္ၿပီး ကေသာကေမ်ာ ဘန္ေကာက္လုိက္သြားေလရဲ႕။ သူ႕ညီမေလး (ကာတာက ေလယာဥ္မယ္) ခြင့္နဲ႕ ျပန္လာရင္း အိုင္ဒီကတ္ ေမ့က်န္ခဲ့လို႕ လိုက္ေပးရသတဲ့။ ကံေကာင္းလုိ႕အလုပ္ကိစ္စ သြားဖုိ႕ရိွတာ ဗီဇာၾကိဳယူထားလုိ႕တဲ့ေလ..။ အင္း.. သည္လုိနဲ႕ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ကိုယ္ ႏွစ္ေယာက္ပဲ .ရက္လည္ ဆြမ္းသြပ္ေရာက္။ စကားစျမည္ေျပာ....
အဓိကေျပာျဖစ္တာကေတာ့.. ေရာဂါကို ဟစ္စထရီ ေသခ်ာလုိက္ၿပီး ဒိုင္ယာဂႏို႕စ္ မလုပ္ဘဲ လြယ္လြယ္ ျမန္ျမန္ သတ္မွတ္ပစ္လုိက္တတတ္တဲ့ ကိုယ္တုိ႕ဆီက အထူးကုၾကီးေတြ အေၾကာင္း.....သူတုိ႕ေၾကာင့္မွားသြားရင္ လူနာကပဲ ခံရတဲ့အေၾကာင္း............ ကိုယ့္ေမေမလည္း သည္လိုဆုိေတာ့ ဒါေတြ ေျပာျဖစ္တာပဲ။

အဲသည္ကအျပန္ေတာ့ အသုတ္စံု ေတြ စိတ္ၾကိဳက္နယ္ၾက၊ ဖတ္ၾက၊ သုတ္ၾကရင္း စားၾကရင္ းေရာက္တတ္ရာရာ ငယ္ငယ္က အေၾကာ္ငးေတြ ေျပာၾကရင္း .... တစ္ေန႕တာကို အျငိမ္းသားျဖတ္ေက်ာ္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ကိုယ့္ရဲ႕ ခင္ပြန္းေလာင္းကို ေကာင္းေကာင္းမသိၾကတဲ့ သူတုိ႕ေတြက ဘယ္လုိလူမ်ိဳးလဲ သိရေအာင္ ကိုယ္သိသမွ် ေလးေတြ ေျပာရင္း .. သူက ေကာင္းပါတယ္။ အင္း.. ဂရုစိုက္တတ္ပါတယ္။ နားလည္တတ္တဲ့ပံုပါပဲ ဘာညာ ဘာညာ. .. ေျပာရေသး...။ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းကေနာက္ေသးတယ္.. .နင္တကယ္ ေသခ်ာတယ္ေနာ္.. .ယူေတာ့မွာ တဲ့။ အဟက္.. ။ေအးပါ .. ယူမွာ ေသခ်ာပါတယ္ လို႕ေျပာေတာ့.. ။အင္း ေယာက္်ားယူမွာကေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ယူမယ့္ေယာက္်ားေတာ့ စိတ္ကူးေပါက္လို႕ ဆုိၿပီး ထေျပာင္းမေနနဲ႕ ေနာ္တဲ့..။
သည္လုိ ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္ပါပဲ။ သူပါရင္ေတာ့ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႕ တသားတည္းက်မလား ေၾကာင္ေနမလား မသိလုိ႕. ေတြးေနမိေသးတယ္။