Wednesday, July 30, 2008

ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနရျခင္း

ဘိုလိုေတာ expecting လုိ႕ ေခၚသတဲ့။အခုဆုိ ကုိယ္လဲ အဲသလုိေပါ့။ ေမေမ ျပင္ေပးထားတဲ့ ေဆးရံုတက္ရင္ ယူသြားဖုိ႕ ဆုိတဲ့ အလုံပိတ္ ျခင္းေတာင္းေလးထဲ လုိမယ္ ထင္တာေလးေတြ ၀ယ္ျဖည့္ရင္း .. ညည က် ထုတ္ၾကည့္ရင္းနဲ႕ ကိုယ့္ရဲ႕ သားေလး လာမယ္ ့ အခ်ိန္ကုိ ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနရတယ္။

ခုဆုိရင္.. ေမေမကိုယ္တုိင္ ခ်ဳပ္ေပးထားတဲ့ အႏွီး ၁၆ ထည္ရယ္၊ farlin ကခ်ဳပ္ၿပီးသား အထုတ္ေလးတစ္ထုတ္ ထဲမွာ ပါတဲ့ ၅ ထည္ရယ္ဆုိေတာ့ အနွီး ၂၁ ထည္ရိွၿပီ။ (ေလာက္မယ္ထင္ရတာပဲ)။ ကေလးအေမအတြက္ အ၀တ္အစား ၄စံု၊ ကေလး အက်ိၤ ေပါက္စေလး ၃ ထည္၊ ကေလးသံုးတဲ့ ဂြမး္လံုးထုတ္ေလးရယ္၊ ကေလး တစ္ရွဴးအစိုထုတ္ရယ္၊ ေပါင္ဒါဗူး၊ ေရခ်ိဳးဆပ္ျပာ၊ ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္၊ ေပါင္ဒါတုိ႕တဲ့ တုိ႕ပတ္ဗူး၊ ဂြမ္းတံ၊ ကေလးခ်က္ မေၾကြခင္ ေဆးထည့္ေပးရတဲ့ ဂြမ္းတံထုတ္၊ လက္ညိဳးမွာ စြပ္ၿပီး ကေလး လွ်ာ သန္႕ရွင္း ေပးရတဲ့ဟာ။ ကေလး လက္သည္းညွပ္၊ ကေလးမလန္႕ေအာင္ စည္းေပးရတဲ့ ရင္စညး္၊ ကေလးအေမ အတြက္ ဗိုက္စညး္၊ ကေလးႏို႕ဗူး၊ ႏို႕သီးေခါင္းအပို၊ ကေလးလက္စြပ္၊ ေျခစြပ္၊ ေခါင္းစြပ္၊တေန႕တေန႕ ျခင္းေတာင္းကေလး တၾကည့္ၾကည့္နဲ႕ေပါ့။ ရံုးကလဲ ခြင့္ယူထားၿပီးၿပီဆုိေတာ့.. အားေနရင္ ဒါေလးေတြပဲ ထုတ္ထုတ္ၾကည့္ေနတယ္။

ခြင့္ယူထားရေတာ့ အခ်ိန္အားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနေတာ့.. ဘာေတြလုိႏုိင္မလဲ ေတြးလုိက္.. စိတ္ကူးရရင္ ရသလို ေစ်း၀ယ္ထြက္လုိက္ လုပ္ေနမိတာပါပဲ။

အေတြ႕အၾကံဳရိွတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက အမ်ားၾကီးမ၀ယ္ထားနဲ႕.. လက္ေဆာင္ေတြ ရဦးမွာ.. ထပ္ကုန္လိမ့္မယ္ ဆုိလုိ႕ မနည္းဘရိတ္အုပ္ထားရေပမယ့္လို႕.. ခုကုိ ေတာ္ေတာ္ၾကီး စုမိေနၿပီ။

ကေလးပစၥည္း ထြင္ေရာင္းတဲ့ သူေတြကလဲ စံုေနေအာင္ကို ထြင္ေရာင္းၾကပါေပတယ္။အမ်ိဳးကို စံုေနတာပဲ။ ကေလး ေရခ်ိဳးတဲ့ ဇလံုေလးက ၃ ေသာင္း တစ္ေထာင့္၆ ရာ ေပးရတယ္။ farlin က။ ကေလးေလး ကုိ တင္ၿပီး ခ်ိဳးေပးဖုိ႕ ပိုက္ပါပါတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေယာက္်ားနဲ႕ေျပာျဖစ္တယ္။ သက္သက္ ထြင္ေရာင္းၾကတာပဲ။ ကိုယ္တုိ႕ ငယ္ငယ္ကေတာ့ အဘြားက ေျခေထာက္ စင္းထားၿပိး အဲသည္ေပၚ ကေလးေလးတင္ၿပီး ခြက္နဲ႕ေလာင္းခ်ိဳးလိုက္ ပြတ္ေပးလုိက္နဲ႕ သည္လိုပဲ ၿပီးသြားတာပဲ တဲ့။ ရယ္ရတယ္။ ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲသလုိ က်က်နန ေရခ်ိဳးဇလံုေလးနဲ႕ ဘာနဲ႕ ဆုိေတာ့ အဆင္ေျပသြားတာေပါ့ေလ..။

ကေလးပုခက္လည္း မ၀ယ္ဘူးလုိ႕ေနရာကေန ၀ယ္လုိက္ပါတယ္။ သိပ္ေစ်းၾကီးတာၾကီးေတြေတာ့ မတတ္နိုင္ဘူး။ ၄ သိန္းေက်ာ္အထိရိွတယ္။ အၾကာၾကီးသံုးရမွာလဲ မဟုတ္ဘူး ဆုိေတာ့.. farlin ကပဲ ကိုးေသာင္း၂ေထာင္ဆုိတာ ၀ယ္လုိက္တယ္။ ေသာၾကာေန႕ အိမ္မွာလာဆင္ေပးမယ္တဲ့။ ေနာက္ၿပီး ကေလးထည့္တဲ့ အ၀တ္လက္ဆြဲကေလးလဲ farlin ကပဲ။ ၄ေသာင္းခြဲေပးရတယ္။ နီညိဳေရာင္ေလးေပါ့။ ကေလးေလးကို ရံုးေခၚသြားလုိ႕ရတာေပါ့။ တြန္းလွည္းကေတာ့ မ၀ယ္ေတာ့ဘူး သူကလဲ ေစ်းမေသးဘူး။ ၁ သိန္းေက်ာ္ကစတယ္။

ကေလးႏို႕တုိက္တဲ့ဘရာ ဆုိတာကရိွေသးတယ္။ အဲဒါက ၂ေသာင္းေက်ာ္ေပးရတယ္။ ၀ါကိုးလ္က။ တရုတ္က လာတဲ့ ေစ်းသက္သာတာေတြရိွတယ္ဆုိပဲ။ ေနာက္ထပ္ေတာ့ မ၀ယ္ေတာ့ဘူး။ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က ၀ယ္ေပးမယ္ဆုိလို႕။





ရယ္စရာ ေနာက္ပစ္စည္းတစ္မ်ိဳးက ႏုိ႕ညွစ္တဲ့ကိရိယာဆုိပဲ။ အဟက္။ အဲသဟာက ၁ေသာင္း ၂ ေထာင့္နဲ႕မွ ၂ရာ ေပးရတယ္။ ႏို႕ညွစ္ၿပီး ႏို႕ဗူးေလးပါ တတြဲတည္းပါတယ္။ ၀ယ္သာ၀ယ္လုိက္ရတယ္ စိတ္ထဲ အီတီတီနဲ႕..။ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ ႏုိ႕ညွစ္ရမယ္ဆုိေတာ့ ႏြားမၾကီးလုိလုိ.. ဘာဂလိုတုိတုိ..။

ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ကေလးအေမမ်ား အျပင္ထြက္တဲ့အခါ ႏို႕သက္တယ္လုိ႕ ေခၚတဲ့.. မိခင္ႏို႕ရည္ တစိမ့္စိမ့္ထြက္ေနတာမ်ိဳးကို ကာကြယ္ေပးတဲ့ ပတ္ဒ္ ေလးေတြ တဲ့ေတာ္..။ ဒါလဲ လုိျပန္တာပဲေလ..။ မလြယ္ပါလားေနာ္.. လို႕ တရမယ့္ကိန္းပဲ။


ကေလးေသးခင္းေလးက ၃၂၀၀၊ ကေလးေခါင္းအံုးေလးက ၅၀၀၀၊ ေယာက္်ားက ဘုရားတတယ္။ ေအာင္မေလး.. ကေလးေခါင္းအံုးေလးကို ၅ ေထာင္ေတာင္ေပးရတယ္ဆုိၿပီး ျပဴးတူးျပဲတဲ ျဖစ္ေနေလရဲ႕။ ကေလး လက္သည္းညွပ္ ကေလးက ၃၂၀၀၊ ႏို႕ဗူးက ၄ေထာင္ေက်ာ္တယ္၊ ႏုိ႕သီးေခါင္းအပို ၂ ခုက ၂၃၀၀။

ကေလးေန႕လည္ေန႕ခင္းအိပ္ရင္ အုပ္ေပးထားရမယ့္ ျခင္ေထာင္အုပ္ေဆာင္း (ထီးလုိဖြင့္ရတဲ့ဟာ) က ၁ေသာင္း ၁ ေထာင့္နဲ႕ မွ ၅ရာ။ အဲဒါက စူပါ၀မ္းက ၀ယ္တာ။

ေတာ္ေတာ္စံုသေလာက္ရိွၿပီ.. ပိုက္ပုိက္လဲ ေတာ္ေတ္ာေလးကုန္ၿပီးၿပီ..ဆုိေတာ့... ေရွာ့ပင္းထြက္ရင္း ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားျခင္းမွ အိမ္မွာ ျငိမ္ျငိမ္ေနရင္း ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားျခင္းအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္း... ေအာင့္အည္းေနရပါၿပီ။



ဒါေတာင္ ၀ယ္ခ်င္လြန္းလုိ႕ လက္တယားယား ျဖစ္ေနတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုရိွေသးတယ္။ ကေလးႏုိ႕ဗူးနဲ႕ စားေသာက္ခြက္ေတြ ေပါင္းတဲံ အုိးတဲ့။ farlin ကေရာင္းတာ။ ၁သိန္းေက်ာ္တယ္။ ေမေမက သမီးရယ္ ေရေႏြးပြက္ပြက္ထဲ ထည့္လုိက္လဲ ရပါတယ္တဲ့။ ေစ်းၾကီးလြန္းပါတယ္တဲ့။ ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္။ ႏို႕ဗူးေတြဘာေတြလဲ farlin က၀ယ္ထားတာဆုိေတာ့ သူတုိ႕ေျပာတာပဲ သူတုိ႕ ပစ္စည္းေတြက ေရေႏြးနဲ႕ ျပဳတ္တာခံတယ္တဲ့။


ကိုယ္၀န္သည္

အရင္တုန္းက ကိုယ္၀န္သည္ေတြကို သတိထားစာနာတတ္ခဲ့ဖူးေပမယ့္ အခု ကိုယ္တုိင္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ဖူးမွ ပိုသိလာပါတယ္။

ဟုိးတုန္းက စာနာတတ္တယ္ဆုိေပမယ့္ ... ကိုယ္ေတြ႕ခံစားဖူးတာနဲ႕ေတာ့ မတူႏုိင္ဘူးေလ..။

ကိုယ္၀န္ရိွတဲ့သူေတြ အစားအေသာက္ပ်က္တတ္တာ။ ေညာင္းညာကုိက္ခဲတတ္တာ၊ ၾကာၾကာ မရပ္ႏိုင္ ၊ မထုိင္ႏိုင္တာ၊ စိတ္လႈပ္ရွားလြယ္တာ၊ စသည္ .. စသည္ေပါ့။

ကိုယ္၀န္သည္ကုိ သာမန္လႈအခ်င္းခ်င္းထက္ ဂရုတစိုက္ ဆက္ဆံသင့္ပါတယ္။

Tuesday, July 29, 2008

မိခင္ေလာင္းဘ၀


မိခင္ေလာင္းဘ၀က တကယ္ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းပါတယ္။
ကုိယ့္ဗုိက္ထဲက ကေလးေလး စလႈပ္လာခါစမွာ စိတ္လႈပ္ရွားရတယ္။ အသည္းတယားယားနဲ႕..။ အျခားေသာ သက္ရိွေလးတစ္ခု ကိုယ့္ဗုိက္ထဲမွာ ရိွေနပါလားဆုိတဲ့ ခံစားခ်က္ က တမ်ိဳး။ ကိုယ့္ရင္ေသြးေလး အသက္ရိွေနၿပီ ဆုိတာကုိ သိေနရတာက ရင္တလွပ္လွပ္ျဖစ္ေစတယ္။

ပထမလအေစာပိုင္းက ဆက္ကနဲ ဆက္ကနဲ လႈပ္တတ္တဲ့ ကေလးေလးဟာ ၇ လေက်ာ္လာတာနဲ႕ ေသာင္းက်န္းေတာ့တာပါပဲ။ ဗိုက္ထဲမွာ သူက်ပ္လို႕ ရုန္းကန္တာလား။ အေညာင္းဆန္႕တာပဲလား မသိ။ ဗုိက္ပူပူဟာ ၾကည့္ေနရင္ ဟိုနားက ေဖာင္းလာလုိက္ ဒီနားက ခၽြန္ထြက္လာလုိက္နဲ႕.. ပံုအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းေနတာပဲ။
လက္သီးေလးေတြ ဒူးေခါင္းကေလးေတြ ျဖစ္မယ္ မွန္းရတဲ့.. လံုးလံုး ဖုဖုေလးေတြ ေထာင္ထြက္လာတတ္ေသးတယ္။
သူ႕ကုိ ပြတ္ေပးလုိက္ရင္ ေနရာေရြ႕သြား ျငိမ္သြားျပန္ေရာ.. ဒါကိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး သေဘာက်ေနရတယ္။
ကေလးအေဖကုိ ျပရင္ သူၾကည့္တဲ့အခ်ိန္ ကေလး က ျငိမ္ျငိမ္သြားတတ္လို႕ အသည္းယားရေသးတယ္။
ၾကည့္ေနာ္.. ၾကည့္ေနာ.္.. လႈပ္ေနၿပီ ဆုိၿပီးျပလိုက္ရင္ သူကျငိမ္သြားၿပီး အၾကာၾကီးထပ္မလႈပ္ေတာ့ျပန္ဘူး။ အဲဒါနဲ႕ ဟုိက စိတ္မ၀င္စားေတာ့ဘဲ ဟုိဘက္လွည့္သြားရင္ သူကလႈပ္ျပန္ျပီ။ ေနာက္ေနလားေတာင္ ေအာင့္ေမ့ရတယ္။ အဟက္။ ေနာက္ မွ အဲေလာက္လႈပ္တာ မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္ေတာ့တယ္။ သူ႕အေဖက ေဘာလံုးၾကိဳက္လို႕ အထဲက ေဘာလံုးကန္ေနတာေနမွာေပါ့တဲ့။ ရယ္ရတယ္။

၆ လေလာက္တုန္းက အာလ္ထရာေဆာင္းရိုက္ၾကည့္ေတာ့ ေယာက္်ားေလးတဲ့..။ ၀မး္သာရျပန္တာပဲ။ ကုိယ့္တူမကေလးကို သမီးကေလးလုိ ခ်စ္ေနရေတာ့.. သားကေလး ရတယ္ဆုိေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့။ ေယာက္ခမမ်ားဖုိ႕ကေတာ့ ေျမးဦးေယာက္်ားေလး ရတာေပါ့။ ကိုယ့္မိဘမ်ားအတြက္က ေျမးဦး မိန္းကေလးရၿပီးသားကုိ ေျမးေယာက္်ားေလး ထပ္ရေတာ့ တစ္မ်ိဳးစီ ခ်စ္ရတာေပါ့။ ကိုယ့္တူမအတြက္လဲ.. ေမာင္ေမာင္ကေလး ရတာေပါ့။

ကိုယ္၀န္ရိွစ ၂ လ ၃ လေလာက္တုန္းက ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဒဏ္ေတြကိုေတာင္ ေမ့ႏုိင္သြားတယ္။ အဲသည္တုန္းကေတာ့.. မူးေ၀ ေအာ့အန္၊ အန္လုိက္ရတာမွ ဘာမွ စားမရ၊ ေသာက္မရ။ ေရခ်ည္းေသာက္ရင္ ေရခ်ည္းပဲအန္၊
အင္း.. ကေလးအေဖခမ်ာေတာ့ ဘာေ၀ဒနာမွ မခံရဘူး ဆုိေတာ့ မနာလုိ ေတာင္ ျဖစ္မိေသး။ ၿပီးရင္ သူက အေခ်ာက္တုိက္ အေဖ ျဖစ္ခြင့္ရလုိက္ေသးတယ္။ ဟြန္း။

Sunday, May 4, 2008

5 May 2008

ဘက္စ္ကားခက တစ္ေၾကာကုိ ၁၀၀၀ ပါ။ ေရႊျပည္သာကဘက္စ္ကားနဲ႕ လာတဲ့သူက ၃၀၀၀ ေပးရတယ္လုိ႕ေျပာပါတယ္။ ၀န္ထမ္းအခ်ိဳ႕နဲ႕ ေျပာၾကည့္တာ။

ဆီေစ်းက ၁ေသာင္းျဖစ္သြားၿပီလုိ႕ေျပာပါတယ္။ တက္စီခက အရင္ ၁၀၀၀ နဲ႕လာတဲ့လမ္းကို ၃၀၀၀ ေတာင္းတယ္။ ေက်ာက္ေျမာင္းက အစ္မၾကီးက ခါတုိင္း ၂၀၀၀ နဲ႕လာတဲ့လမ္း ဒီမနက္ တက္စီခ ၆၀၀၀ ေတာင္းတယ္ေျပာပါတယ္။

အဓိက ျပသနာကေတာ့ ေသာက္ေရပါ။ ေရသန္႕ဗူးေတြ လဲလုိ႕မ၇ေတာ့ပါဘူး။ လမ္းထဲမွာ ေရတြင္း တစ္တြင္း ရိွတာ မနက္က လူေတြ ျပံဳေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ ေရလာခ်ိဳးၾကတာပါ။ အိမ္မွာေတာ့ အေပၚတန္႕ ထဲမွာ ေရ က်န္ေသးသလုိ ေအာက္ က အုတ္ကန္ထဲမွာရယ္ လုိလုိမယ္မယ္ေဆာင္ထားတဲ့ တုိင္ဂီထဲမွာရယ္ ေရရိွေန ေသးတယ္။ အေပၚ tank ထဲက ေရကို ေသာက္ေရအျဖစ္သံုးဖုိ႕ခ်န္ၿပီး ေဆးတာေၾကာတာကုိ basin မွာ ပုိက္ဖြင့္မေဆးပဲ.. ေရဇလံု နဲ႕ ေရေျခြတာသံုးေနရတယ္။ မီးမလာလုိ႕ ေရမရပါဘူး။

Emergency Lamp ေလးကို ရံုးယူလာၿပီး အားသြင္းရတယ္။ မေန႕ကေတာ့ City Mart (ေအာင္ဆန္းကြင္း) က ေန႕လည္ ၁ နာရီကေန ညေန ၆ နာရီအထိ ဖြင့္ေပးတယ္ဆုိလို႕ ၄ နာရီေလာက္ကေရာက္တယ္။ လူေတြ အရမး္မ်ားေနလုိ႕ ေပးမ၀င္ပါဘူး .. ။အျပင္ကေန တန္းစီရတယ္။ နာရီ၀က္ေလာက္ တန္းစီၿပီးမွ ၁၀ ေယာက္ခ်င္း ေပး၀င္ပါတယ္။ ၀ယ္လုိက္ၾကတာအံုးအံုးကြၽက္ကြၽက္ပါပဲ။ .. ေစ်းေတြ မတင္ထားဘဲ အရင္ေစ်း အတုိင္းပဲ ေရာင္းေပးတာေက်းဇူးတင္ရမယ္။ ဆီရယ္၊ ဆက္သား ေျခာက္ဖုတ္တုိ႕ဘာတုိ႕ ရယ္ဒီမိတ္ အစားအစာေတြ နညး္နည္း၀ယ္တယ္။ ႏို႕တုိ႕ အသားတုိ႕က ေရခဲေသတာကလည္း မီးမလာတာနဲ႕ မ၀ယ္ေတာ့ဘူး။ ေငြရွင္းဖုိ႕ တန္းစီရတာ ၁ နာရီၾကာတယ္။ ေငြရွင္းဖုိ႕တန္းစီရင္းမွ ေရွ႕က အစ္မၾကီး ေတာင္းထဲမွာ ဖေယာင္းတုိင္ေတြ ေတြ႕လုိ႕.. သူ႕ကုိ ျခင္းအပ္ၿပီး ခဏဖေယာင္းတုိင္ေျပးယူရတယ္။ ကိုယ္ဖေယာင္းတုိင္ေတြ ယူၿပီးျပန္လာေတာ့ ေနာက္က တန္းစီေနတဲ့ ႏုိင္ငံျခားသား လင္မယားက ကတြတ္ကတြက္ေျပာၿပီး မိန္းမက အေျပးအလႊားဖေယာင္းတုိင္ေတြ ေျပးယူၾကျပန္တယ္။ ရယ္ရတယ္။

အျပင္ကေစ်းေလးေတြကေတာ့ ရိွသေလာက္ပစ္စည္းေတြနဲ႕ ဖြင့္ၾက ေသးတယ္ ေျပာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေစ်းေတြက အကုန္တက္တယ္ေျပာတယ္။

ရထားလမး္ေတြေပၚလည္း သစ္ပင္ေတြလဲက်ေနတာ ဆုိေတာ့ ကားလမး္ေတြ ရထားလမ္းေတြ ခက္ခဲမွာရယ္၊ ဆီေစ်းေတြတက္တာရယ္ေပါင္းၿပီး နယ္ကလာမယ့္ ကုန္စည္ေတြ အကုန္ေစ်းေတြ ထပ္တက္ပါဦးမယ္။

ကိုယ္ကေတာ့ .. ၀ယ္ေလွာင္လဲ အလကားမုိ႕.. နည္းနည္းပါးပါးပဲ.. ၀ယ္ပါတယ္။ အိမ္ကုိ ဖုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့ ဆန္ဆီရိွတယ္။ ပုစြန္ေျခာက္ ငါးေျခာက္ကလည္း ရိွတာမို႕ စိတ္ပူစရာမရိွပါဘူး။ အလြန္ဆုံး ၂ ပတ္ ၃ ပတ္စာေလာက္ရိွရယ္ အဆင္ေျပမယ္ ထင္တာပါပဲ။

အဲေလာက္အထိပဲ ဒုက္ခမ်ားမယ္ မွန္းထားမိတာပါ။ ပိုဆုိးရင္ေတာ့ မေျပာတတ္ပါ။ ပိုက္ဆံကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေခြၽေခြၽတာတာ သံုးရမယ္။ ကိုယ္ေတြ လူလတ္တန္းစား ျမိဳ႕ေပၚေနေတြရဲ႕ ဒုက္ခက ဒါပါပဲ။ အိမ္မုိးသြပ္ေတြလည္း အခု လုိသေလာက္ မရေတာ့ဘူး တန္းစီရတယ္ ၾကားပါတယ္.။ ကို္ယ္တုိ႕ ေခါင္မိုးေတာ့ တက္မၾကည့္ ရေသးပါဘူး။

ေနာက္တစ္ခါ မိုးရြာရင္ေတာ့ မိုးေတြ ယုိဦးမွာပါပဲ။ တစ္တုိက္လံုးနဲ႕ ေတာ့ စကားေျပာရဦးမယ္။ ေခါင္မုိးေတြ ပြင့္ထြက္ကုန္လုိ႕ အိမ္ေဟာင္းေလာင္းျဖစ္သြားတဲ့ သူေတြရဲ႕ ဒုက္ခက ဘယ္လုိလဲ မသိဘူး။ မွန္းလုိ႕ေတာင္ မတက္ပါဘူး။ ေရနစ္တဲ့ ေနရာကလူေတြ တဲေတြ နဲ႕ေနၾကတဲ့သူေတြ .. ဘယ္လုိေတြျဖစ္မယ္မသိဘူး။ မေန႕ကေတာ့ ေရဒီယုိေလးတစ္လံုး ၀ယ္ခဲ့တယ္။ အဲဒါေလးနဲ႕ သတင္းေလး ဘာေလး နားေထာင္လုိက္ရတယ္။

၃ ရက္ေန႕ ဖလုိက္နဲ႕ ကာတာသြားမယ့္ ညီမေလးလဲ မသြားျဖစ္လိုက္ဘူး။ သူ႕ဖလုိက္ေတြလည္း ဘယ္လိုလုိက္ျပန္ခ်ိတ္ရမလဲ မသိေသးဘူး။ ရန္ကုန္ ေလဆိပ္ေတာ့ ဒီမနက္ျပန္ဖြင့္တယ္ လုိ႕ သိရပါတယ္။ ေယာက္်ားကေတာ့ ညည္းေနပါတယ္။ သူတုိ႕ ကုမ္ပဏီ ပိတ္ထားရမလားမသိဘူးတဲ့။ အဲေလာက္ ကားခနဲ႕ ၀န္ထမ္းေတြ အလုပ္ဆင္းခုိင္းဖုိ႕လည္း မလြယ္ဘူး။ အဲသည္ ဆီေစ်းနဲ႕ မီးစက္ေမာင္းၿပီး ရံုးဖြင့္ရရင္လည္း ေသမွာပဲ တဲ့။ ဖုန္းေတြကလည္း မေကာင္းဘူး ....။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဒုက္ခေရာက္ၾကဦးမယ္။