စပါယ္ရွယ္နာ့စ္ ေစ်းကြက္

ကိုယ့္သားကေလး ေမြးဖြားဖုိ႕ ေဆးရံုတက္တုန္းက ကိုယ့္ရဲ႕ နာ့စ္ေလးေတြနဲ႕ စကားစျမည္ေျပာရင္းက သိခဲ့ရတာေလးေတြပါ။

ေဆးရံုေပၚမွာဆုိရင္ ေန႕ဂ်ဴတီကုိ ၃၀၀၀၊ ညဂ်ဴတီကို ၃၀၀၀ ေပးရတယ္။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ဂ်ဴတီပဲ၀င္တယ္ဆုိေတာ့ ၂ ေယာက္ေခၚရတာေပါ့။ သူတုိ႕ ၂ ေယာက္လံုးနဲ႕ ေျပာျဖစ္တာေလးေတြပါ။ ပထမတုန္းက ကိုယ္ထင္တာက သူတုိ႕ေလးေတြက ေဆးရံုရဲ႕ အတည္၀န္ထမ္းမဟုတ္ဘူးဆုိေတာ့.. ေပးရွန္႕ရိွမွ အလုပ္ရိွမယ္။ အဲသည္ေတာ့မွ ပိုက္ဆံရတယ္ ထင္ထားတာ။ သူတုိ႕ကုိ ေန႕တုိင္းေငြရွင္းေပးရေတာ့ ေန႕စားသေဘာမ်ိဳးေပါ့။ သည္ေဆးရံုနဲ႕ ဘယ္လိုခ်ိတ္ထားတာလဲ.. ဘာညာ ေမးမိတာေပါ့။ သူတုိ႕ က သူနာျပဳတကသုိလ္ဆင္းမဟုတ္ဘူး။ သားဖြားသင္တန္းဆင္းေပါ့။ သားဖြားသင္တန္းဆင္းတဲ့အခါ အေတာ္ဆံုး အေယာက္၂၀ ကို အဲသလို ေဆးရံုၾကိးေတြကေရြးတယ္တဲ့။ ၿပီးေတာ့ ေပးရွန္႕ရိွတုိင္းသူတုိ႕ကုိ ေခၚတယ္ေပါ့။ သူတုိ႕က နယ္ကေတြလဲ ပါတယ္။ အေဆာင္စုငွားေနတဲ့သူကေနတယ္။ ေပးရွန္႕က အျမဲရိွလားဆုိေတာ့.. ရိွတယ္တဲ့။ နားေတာင္မနားရဘူးတဲ့။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ သေဘာက်လို႕ အိမ္ေခၚတာကို မလိုက္လုိ႕ရရင္ မလုိက္ေတာ့ဘူးအစ္မရယ္တဲ့။ ဟိုတစ္ေယာက္ကို ေခၚလုိက္ပါတဲ့။ ကၽြန္မက ရြာျပန္ဖုိ႕ စီစဥ္ထားၿပီးသားမုိ႕ပါတဲ့။ ရြာမျပန္ရတာ တစ္ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီဆုိတယ္။ အလုပ္ေတြ ဆက္တုိက္ရိွေနလုိ႕တဲ့။ ဟယ္.. တယ္ဟုတ္ပါလားေပါ့။
ေဆးရံုမွာဆင္းတဲ့ရက္ေတြက တစ္ရက္ ၃၀၀၀ ရတယ္။ အိမ္လုိက္ရင္ ၆၀၀၀ ရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ..နားခ်င္ရင္ ျငင္းရတယ္တဲ့။ ၀င္ေငြအေတာ္ေကာင္းတဲ့အလုပ္ပါလားလုိ႕ ေတြးမိတယ္။ ဒါေတာင္ သူက ပို႕စ္တင္း၀င္ဖုိ႕ေစာင့္ရင္း လုပ္တာတဲ့။ သူတုိ႕ကလဲ ဆရာ၀န္ေတြလုိပဲ ၃ ႏွစ္ပို႕စတင္းသြားရတယ္တဲ့။ အဲသလုိသြားမွ ရဂ်စ္စတာနာ့စ္ျဖစ္မယ္တဲ့။ (ဆရာ၀န္ေတြကို ၃ ႏွစ္လုပ္ၿပီး မွ ဆမ ထုတ္ေပးသလုိေပါ့)။ အဲအဲ.. အဲသည္ ပို႕စတင္းကလဲ ကိုယ္လုိခ်င္တဲ့ေနရာရဖုိ႕ လုိက္ရင္ ၁၀သိန္းေလာက္ ေစ်းေပါက္သတဲ့...။ သားဖြားဆရာမေနာ္..။ သင္တန္းက ၁ႏွစ္ခြဲ တက္ရတယ္။ ကြန္ျပဴတာဘာညာ တတ္စ၇ာမလုိဘူး တစ္လကို ရက္၂၀ ေလာက္ပဲ အလုပ္လုပ္.. ၆ ေသာင္းပဲ။ ဒါေတာင္ ၆၀၀၀ႏႈန္းနဲ႕ အိမ္လုိက္ရတဲ့ ေပးရွန္႕ေတြ မပါေသးဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြဆုိ ကေလးေမြးၿပီး ေဆးရံုကဆင္းရင္ ၁ လေလာက္လဲ ေခၚတယ္တဲ့။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ႏွစ္နဲ႕ခ်ီၿပီးေတာင္ေခၚတယ္တဲ့။ တစ္လလံုးေခၚရင္လဲ.. အဲသည္ ၆၀၀၀ ႏႈန္းကို ရက္၃၀ နဲ႕ ေျမွာက္လုိက္တာပဲတဲ့။ တခ်ိဳ႕ၾကာၾကာေခၚမယ့္သူေတြနဲ႕ေတာ့ ညိွလို႕ရတတ္တယ္တဲ့။ မနည္းတဲ့ ၀င္ေငြပဲေနာ္...။ ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လဲ.. ကေလးကို ဗုိက္ခြဲေမြးထားရေတာ့ ၁ လေခၚတယ္ေလ..။ ေန႕ေရာ ညေရာ။ တစ္ရက္ တစ္ေသာင္းက်တာေပါ့။ တစ္လဆုိေတာ့.. ၃ သိန္း။ ဟုတ္ေနတာပဲေနာ္..။ အဲဒါေတြစုၿပီးမွ ပို႕စတင္းက်ရင္ ေတာမွာ ၃ ႏွစ္လုပ္ေပးရဦးမယ္။ အဲလို ေတာမွာ ၃ ႏွစ္လုပ္ဖုိ႕အတြက္ကို ကိုယ့္ျမိဳ႕နယ္ထဲက ရြာေတြျပန္က်ဖုိ႕အတြက္ဆုိ ၁၀သိန္းေလာက္ေပးရတယ္ဆုိတာကို အံ့ၾသလုိ႕ မဆံုးဘူး။

သူနာျပဳေတြေတာင္မွ သူတုိ႕ေလာက္ ေစ်းကြက္ရိွမယ္မထင္ဘူး။ ခုေခတ္က ကေလးေမြးရင္ ဗိုက္ခြဲေမြးၾကတာမ်ားေတာ့ သူတုိ႕ကိုလဲ အိမ္အထိ တစ္လေလာက္အနည္းဆံုးေခၚတဲ့သူေတြခ်ည္းပဲ။ (ကိုယ္တုိ႕ကေတာ့ အဲေလာက္လဲ မတတ္ႏိုင္သလို ကိုယ့္အေဒၚတစ္ေယာက္လံုးလဲရိွေနတာမို႕.. လုိလဲမလိုလွဘူးေလ... ။ဒါေတာင္ တစ္ပတ္ ေခၚျဖစ္လုိက္ေသးတာကိုး။)
လုပ္ရတဲ့အလုပ္ကလဲ မပင္ပန္းလွပါဘူး။ မနက္ ၇ နာရီအိမ္ကို ေရာက္လာတယ္။ သားေလးကို သန္႕စင္ေပးတယ္။ အေမကို ေရပတ္တိုိက္ေပးတယ္။ ဗုိက္ကခ်ဳပ္ရိုးကို အရက္ပ်ံနဲ႕သုတ္ၿပီး ဗိုက္စည္းစညး္ေပးတယ္။ ၿပီး အေမက ႏို႕တုိက္ရတယ္။ သူကထုိင္ေစာင့္ရံုပဲ။ သားအိပ္သြားရင္ ပုခက္ထဲ ေျပာင္းထည့္ထားလုိက္တယ္။ သူက အနားက ခံုမွာ စာအုပ္ေလးဖတ္ၿပီး ထုိင္ေစာင့္။ ေသးေပါက္လုိက္ရင္ အႏွီးေလးထလဲ..။ ဒါပဲလုပ္ရတယ္။ ကေလးက တခ်ိန္လံုးအိပ္ေနတာဆုိေတာ့ သူလဲ ထုိင္ေနရတာပါပဲ။ ကိုယ္ကလဲ ဗိုက္ခြဲထားေတာ့ ျငိမ္ျငိမ္ေလးေနရတာပဲ။ ကိုယ့္လက္နဲ႕ကိုယ္ စားနိုင္ေသာက္ႏိုင္ပဲဆုိေတာ့ .. ည ၇ နာရီဆုိ ျပန္တယ္။ အဲဒါ ၆၀၀၀ ပဲ။ သူတုိ႕ေစ်းကြက္ မဆုိးဘူးေနာ္..။

ဓမာ ေသာက အင္း၀ ရာဇာ

ယံုၾကလားေတာ့မသိဘူးေနာ္.. ျမန္မာ အဆုိေတြေလ..
ဓမာ ေသာက အင္း၀ ရာဇာ ဆုိတာရယ္ ဥသာ စိန္ပန္း ဒန္းလွ ကို ရွာ ဆုိတာရယ္ေပါ့။

အဲသည္ အဆုိ ၂ ခု အရ ဆုိရင္ .. ကိုယ္က ၾကာသပေတးသမီးေလ။ သည္လုိဆုိရင္ စေနသား အိမ္ေထာင္ဘက္ကို ေရွာင္ရမယ္။ ´ဓမာ´ ဆုိတာကိုး။
ေနာက္ၿပီး စိန္ပန္း ဆုိတဲ့အတြက္ ကိုယ္က အဂၤါသား အိမ္ေထာင္ဖက္ကို ရွာရမယ္ေပါ့။

အဟက္.. ဘယ္သူက ရည္းစားထားခါနီး ဘာေန႕သားပါလိမ့္ .. ငါနဲ႕ ၾကိဳက္လိုက္ရင္ ေန႕နံ တည့္ပါ့မလား ေတြးခဲ့မတုန္းေနာ္..။ ဒုက္ခ။ အိမ္ေထာင္ျပဳမယ္ဆံုးျဖတ္မွ.. ဟယ္ .. စေနသားၾကီးေတာ့.. ငါနဲ႕ မတည့္ဘူး။ ေတာ္ၿပီ ေတာ္ၿပီ ဆိုလုိ႕ ရမလားေနာ္..။ သည္ေတာ့ အဲသည္ မတည့္တဲ့ေန႕နံ စေနသားၾကီးကုိ ဘာမွ ဂရုမစုိက္ဘဲ ယူခဲ့တာေပါ့..။

ေျပာရဦးမယ္..။ သားကိုဗိုက္ခြဲေမြးလိုက္ရတာဆုိေတာ့.. ကိုယ္က ဗိုက္ခ်ဳပ္ရိုးကိုလည္း ဂရုစိုက္ရဦးမယ္။ သားကိုလည္း ဂရုစိုက္ရဦးမယ္ဆုိေတာ့.. အညာက ေမေမ့ရဲ႕ ညီမ (ကိုယ့္ရဲ႕ အေဒၚ) ပင္စင္ယူထားတဲ့ သားဖြားဆရာမ က လာေနေပးေပမယ့္ သားအေဖက ေဆးရံုက စပါယ္ရွယ္နာ့စ္ကိုလဲ အနည္းဆံုး ၁ ပတ္ေလာက္ေတာ့ ေခၚပါ ဆုိလုိ႕ .. ဆရာမ အိမ္ေခၚျဖစ္တယ္။ ေဆးရံုမွာတုန္းက တစ္ဂ်ဴတီကုိ ၃၀၀၀ နဲ႕ ေန႕တစ္ေယာက္ ညတစ္ေယာက္ ဆုိေတာ့ ၆၀၀၀ က်တယ္။ အိမ္ေခၚရင္ ၂ ဆေပးရတယ္တဲ့။ တစ္ဂ်ဴတီကုိ ၆၀၀၀ ေပါ့..။ ၂ ေယာက္လံုးေခၚရင္ တစ္ရက္ကို ၁၂၀၀၀ ေသရခ်ည္ရဲ႕ေနာ္..။ အဲဒါနဲ႕ သူ႕အေဖ ေခၚေစခ်င္ရင္လည္း ေခၚတာေပါ့။ ညဘက္ဆုိရင္ ဆရာမအတြက္လည္း ေနစရာစီစဥ္ေပးရတာ ဘာညာနဲ႕ .. ေန႕ဆရာမပဲ ေခၚမယ္ဆုိၿပီး တစ္ေယာက္ကို အိမ္ေခၚပါတယ္။ မနက္ ၆ နာရီက ေန ညေန ၆နာရီအထိေပါ့။
ကိုယ္လုိခ်င္တာက ေန႕ဘက္ဆင္းတဲ့တစ္ေယာက္။ ဒါေပမယ့္သူကလဲ ရြာျပန္ဖုိ႕ စီစဥ္ထားၿပီးသားဆုိေတာ့ ညဘက္နာ့စ္ကိုပဲ ေန႕ဖက္ အိမ္မွာလာဆင္းေပးဖုိ႕ ေခၚရတယ္။ (သူတုိ႕ေတြရဲ႕ ေလာကအေၾကာင္းလဲ ေနာက္ေျပာျပပါဦးမယ္။ ) ထားပါေတာ့..။ တကယ္ေျပာခ်င္တာက အဲသည္နာ့စ္မက အိမ္မွာ စကားစျမည္ေျပာရင္း ကိုယ့္ကိ ုဘာေျပာလဲဆုိေတာ့.. အစ္မက ဘာေန႕သမီးလဲ တဲ့။ ၾကာသပေတးပါ ဆုိေတာ့.. ကေလးအေဖက ဘာေန႕သားလဲတဲ့။ စေနေလ ဆုိေတာ့.. မေခ်ာကဘာေျပာလဲဆုိေတာ့ `ဟယ္.. အဲဒါမေကာင္းဘူး။ မတည့္ဘူးေလ။ စီးပြားမတက္ဘူးတဲ့။´ စီးပြားမတက္ဘူးလို႕ ေျပာခ်လိုက္ပါတယ္။ ကုိယ့္မွာ.. စိတ္ထဲက ေတာ္ေတာ္ တင္းသြားေပမယ့္.. သားရဲ႕ဆရာမ ဆုိေတာ့.. ျပံုးျပံုးေလးပဲ.. `ဟုတ္လား..။ အစ္မတုိ႕ကေတာ့ အဲလို အယူေတြ မရိွပါဘူး` လုိ႕ပဲ ေျပာလိုက္ရတယ္။ ဒုက္ခေနာ္..။ အားအားယားယား.. သူမ်ားအိမ္မွာ မဟုတ္တာေတြလာေျပာေနတယ္။

ေနာက္ ေမေမ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားလာလည္ၾကတယ္။ ဘြားေတာ္ၾကီး ၂ ေယာက္ေပါ့။ (ေဖေဖျမစ္ၾကီးနား တာ၀န္က်တုန္းက ခင္ခဲ့မင္ခဲ့ၾကတဲ့.. ဘာကေတာ္ ညာကေတာ္ ေဟာင္းၾကီးမ်ားေပါ့ေလ..) ခုေတာ့ ပင္စင္ေတြယူၿပီး ရန္ကုန္ေရာက္ၾကေတာ့ အရမ္း ခင္မင္ေနၾကတာ။ သူတုိ႕ကလာလည္ေတာ့.. သားက ဘာေန႕သားလဲ တဲ့။ ဗုဒ္ဟူးေပါ့။ အေဖက စေန ဆိုေတာ့.. ဟာ သိပ္ေကာင္းတာ။ ဗုဒ္ဟူးနဲ႕ စေနက ဘာဆုိလား။ အဆုိေလး တစ္ခုနဲ႕ ေျပာတာပါပဲ။ အရမ္းစီးပြားတက္မွာ တဲ့။
ဟုတ္လား အန္တီရယ္..။ သမိးကေတာ့ ၾကသပေတး။ ဟိုဆရာမေလးကေတာ့ အဲလုိေျပာသြားတာ လို႕ ေျပာမိေတာ့.. အမေလး သမီးရယ္.. ။ အဲဒါမွ ကို စီးပြားတက္တာတဲ့။ အန္တီနဲ႕ မင္းအန္ကယ္နဲ႕ဆုိ စေနနဲ႕ ၾကာသပေတးေလ..တဲ့။ ယူၿပီးတာနဲ႕ စီးပြားေတြ တက္လိုက္တာ... အရမ္းပဲတဲ့။
ဥစာ လို ရန္ၾဂိဳဟ္ရွာ တဲ့.. သမီးရဲ႕။ ရန္ ၾဂိဳဟ္ နဲ႕ ယူမွ စီးပြားတတ္ တာ။ လူေတြက မသိလုိ႕တဲ့။
သမီးတုိ္႕ ေလ.. ကိုယ္ပိုင္ တုိက္ ကိုယ္ပိုင္ကားနဲ႕ ကုိ ၾကီးပြားၾကဦးမွာတဲ့...။
အားရစရာၾကီးေနာ္...

ဘာက အမွႏ္လဲ ေတာ့မသိဘူး။ ကိုယ္က ေတာ ့စီးပြားတတ္မယ္ေျပာတာကို သေဘာအက်ဆံုးပဲ။ အဲဒါကိုပဲ အတည္ယူေတာ့မယ္။
ဟီဟိ။

သားကေလး ေမြးဖြားျခင္း အေၾကာင္း

သားကေလးကို ၆ ရက္ေန႕က ဗုိက္ခြဲၿပီးေမြးလိုက္ရတယ္။ အဲသည္ေနာက္ အြန္လုိင္းမလာျဖစ္ခဲ့တာ ခုထိပဲ။ ဒီေန႕ သားကေလး ၂၇ ရက္ေျမာက္ေန႕ေပါ့။ ႏုိ႕တုိက္ၿပီး သိပ္ထားခဲ့တယ္။ အခု အိမ္နားက အင္တာနက္ဆုိင္ကေန ၀င္ေနတာ။ အခု ပဲ အိပ္ေနတဲ့ သားပံုေလးရိုက္လာခဲ့တယ္။ တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ ပိုပို ခ်စ္စရာေကာင္းလာတဲ့သားကေလးေပါ့။


ရိုးရိုးေမြးဖုိ႕ ရည္ရြယ္ထားေပမယ့္လဲ အိုဂ်ီက စမ္းသပ္ၾကည့္ေတာ့ ခ်က္ၾကိဳးေလွ်ာေနတယ္တဲ့။
ရုိးရိုးေမြးတဲ့အထိေစာင့္လိုက္ရင္ အႏရယ္ရိွတယ္ဆုိတာေၾကာင့္ ခြဲေမြးလိုက္ရတယ္။
၅ရက္ေန႕က စမ္းသပ္ၾကည့္ၿပီး ၆ ရက္ေန႕ ၾသဂတ္စ္ မနက္ ၅ နာရီမွာ ခြဲေမြးမယ္ဆုိၿပီးဆုံးျဖတ္လိုက္တဲ့အတြက္ (အိုဂ်ီက ဆံုးျဖတ္တယ္ဆုိေပမယ့္ သေဘာတူလားေမးပါေသးတယ္။ မတူလုိ႕မွမရတာေနာ္.. ကေလး အႏရယ္ရိွတယ္ဆုိေတာ့.. ဟုတ္ကဲ့။ တူပါတယ္ေပါ့။) ၅ ရက္ေန႕ ညေန ၄ နာရီက စလို႕ ဘာဆုိဘာမွ မစားရ။ေရလည္း မေသာက္ရ။ ေနာက္ ညဘက္ကုိ ၀မ္း ၂ ၾကိမ္ခ်ဴရေသးတယ္။
မနက္ ၃ နာရီေလာက္က်ေတာ့.. နာ့စ္က ႏႈိးေပးၿပီး သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ေပး၊ ခြဲစိတ္ခန္း၀င္တဲ့ ၀တ္စံုၾကီးလဲ ေပး.. ေနာက္ ေဆးတည့္မတည့္စမ္းတဲ့အေနနဲ႕ ေဆးလာထုိးေသးတယ္။ ေယာက္်ားက ဓာတ္ပံုနဲ႕ မွတ္တမ္းတင္ေပးထားေသးတယ္။
ခြဲခန္း၀တ္စံုစိမး္ၾကီးနဲ႕ အမွတ္တရေပါ့ေလ...။ ေနာက္ လမ္းေလွ်ာက္လုိ႕ရရက္သားနဲ႕ တြန္းလွည္းနဲ႕ လာေခၚသြားပါတယ္။ ကိုယ္ကလဲ အေကာင္းၾကီးကို တြန္းလွည္းနဲ႕ လာေခၚေတာ့.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေလွ်ာက္လို႕မရဘူးလားဆုိေတာ့ မရဘူးတဲ့..။ အဲသလိုနဲ႕ ေယာက္်ားနဲ႕ အေမနဲ႕ကို တာ့တာျပၿပီးခြဲခန္းဆီကုိ ပါသြားပါေလေရာ.. ။တကယ့္တကယ္ၾကီးက်ေတာ့ ကိုယ့္နား ဘယ္သူမွ မပါဘူး။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းရင္ဆုိင္ရတာပါပဲ။ ေၾကာက္ေတာ့ေၾကာက္မိတယ္။ လက္ကိုလဲ ေဆးသြင္းတယ္။ ခြဲကုတင္ေပၚေရာက္ေတာ့.. လက္တစ္ဖက္က ေဆးသြင္း။ တစ္ဖက္က ဟုိဟာဒီဟာေတြ ညွပ္ေပါ့ေလ..။ ကိုယ္လဲ တစ္ထိတ္ထိတ္နဲ႕ ဘာက ဘာလုပ္ေနမွန္းမသိေတာ့ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ လူကို တစ္ဖက္ေစာင္းၿပီး ေကြးခုိင္းထားရာကေန ေက်ာအဆစ္ရိုးထဲကို ထံုေဆးထုိးထည့္လုိက္တယ္။ ထုိးၿပီးလို႕ ပက္လက္အေနအထား ျပန္ေျပာင္းလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ေအာက္ပိုင္းတစ္ခုလံုးထံုသြားေတာ့တယ္။ ေနာက္ ကိုယ့္မ်က္လံုးကုိလည္း အုပ္လုိက္တယ္။ ဗိုက္ကုိ ေဆးေတြသုတ္ေနတာတုိ႕ ခြဲတာတုိ႕ကို သိေနေပမယ့္ ထံုတံုတံုနဲ႕ မနာဘူး။ ကေလးကို ဆြဲထုတ္လုိက္ေတာ့ အုိဂ်ီရဲ႕ အသံကုိၾကားရတယ။္ ကေလးက မ်က္ႏွာဖံုးေလးနဲ႕ေတာ့တဲ့။ ၀ါးခနဲ ေအာ္ငုိတဲ့ကေလးသံလဲ ၾကားရတယ္။ ကိုယ္က ေမ့ခ်င္သလုိလုိ အိပ္ခ်င္သလုိလုိျဖစ္လာရင္းက မ်က္ႏွာဖံုးဆုိတာဘာလဲ လုိ႕ လွမ္းေမးလိုက္မိေတာ့... အေရျပားအဖံုးကေလးပါတာ။ သိမ္းထားဖုိ႕ယူမလားတဲ့။ ကုိယ္လဲ ဘာမွန္းမသိတာနဲ႕ ဟင့္အင္းလုိ႕ ေျဖၿပီး.. အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့တယ္။ သတိျပန္ရလာေတာ့ အခန္းကိုျပန္ေရာက္ေနၿပီး တအားတအားကို ခ်မ္းေနတယ္။ ေစာင္ေတြနဲ႕ ၀ိုင္းုျခံဳေပးေနတာသတိထားမိတယ္။ ကေလးကို ၀ုိင္းၾကည့္ၿပီး စကားေျပာေနတဲ့အသံေတြလဲ ၾကားေနရတယ္။ ကိုယ့္ေယာက္်ားက သူဘာလုိ႕ အဲေလာက္ခ်မ္းေနတာလဲ လုိ႕ ေမးတဲ့အသံလဲၾကားတယ္။ ေမ့သလိုလုိ သတိရသလုိလုိ နဲ႕ ခုိက္ခုိက္တုန္ခ်မ္းတာပဲ သိေတာ့တယ္။ ေကာင္းေကာင္းသတိလည္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္အစ္မလတ္နဲ႕ အေမနဲ႕က ကိုယ့္ေျခေထာက္ေတြကို ဆုပ္ဆုပ္ၿပီး ႏွိပ္ေပးေနတယ္။ ထံုေနရာကေန တျဖည္းျဖည္း ျပန္ေကာင္းလာတယ္။ ခ်မ္းတာလဲ နည္းနည္းေလ်ာ့သြားတယ္။ ကေလးေလးကို ကိုယ့္နားလာပို႕ၿပီး ႏို႕စမ္းတုိက္ၾကည့္ၾကတယ္။ သားေလးက အႏွီးထုတ္ကေလးနဲ႕.. မ်က္လံုးေလးေတြေဖာင္းအစ္အစ္နဲ႕ နီတာရဲကေလးရယ္။

ပထမဆံုးႏို႕ရည္စတုိက္ၾကတယ္။ သားကေလး ပထမဆံုးစသင္ယူရတဲ့အတတ္ပညာပဲ။ ပထမဆံုးဆုိေတာ့. ႏုိ႕ရည္ၾကည္ေလးနည္းနည္းပဲ စထြက္တယ္ ..။ ႏို႕ဗူးေလးေဖ်ာ္တုိက္ရတယ္။ ကို္ယ္ကေတာ့ အိပ္ယာေပၚမွာ ေခါင္းအံုးမပါဘဲ ပက္လက္။ ေခါင္းလည္းမလႈပ္ရဘူး တကိုယ္လံုးမလႈပ္ရဘူး။ ဘာမွ မစားရမေသာက္ရဘူး။ ၂၄ နာရီျပည့္မွ ပဲ ေရစေသာက္ရတယ္။ ေခါင္းအံုးစအံုးရတယ္။

ကေလးေလးက က်န္းက်န္းမာမာနဲ႕ အသား၀ါမပါလာဘူးဆုိၿပီး ၀မ္းသာေနတုန္း ၅ ရက္ေျမာက္ေန႕မွာ နည္းနည္း၀ါခ်င္သလုိလုိ ျဖစ္ေနလုိ႕ မီးျပရေသးတယ္။ သားေလးက ေအာ္ေအာ္ၿပီးငိုတယ္။ အနွီးေလးနဲ႕ ပတ္ထား၊ လူက ေပြ႕ထားပိုက္ထားမွ ေနတတ္ေသးတဲ့ သားကေလးကို ကိုယ္တံုးလံုးကေလး မီးေခ်ာင္းေအာက္မွာ ထားရေတာ့.. သူလန္႕တာေပါ့... လြတ္လြတ္ၾကီးျဖစ္ေနေတာ့ ေၾကာက္ၿပီး ငိုရွာတယ္။ သူ႕ကုိ သနားလုိ႕ ကိုယ္ပါငိုရတယ္။

၇ ရက္ေျမာက္ေန႕မွာေတာ့ ကေလးအထူးကုက ရပါၿပီ။ ဆင္းလုိ႕ရၿပီဆုိေတာ့ .. ၁၂ ရက္ေန႕မွာ ေဆးရံုက ဆင္းခဲ့တယ္။ မဆင္းခင္ သူ႕ရဲ႕ ေဒးနဲ႕ ႏိုက္ဆရာမေလး၂ ေယာက္နဲ႕ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုရုိက္ခဲ့တယ္။



ဒါကေတာ့ ေဆးရံုေရာက္ၿ႔ၿပီး မွတ္တမ္းတင္ထားတဲ့ပံုပါ။ သားကေလးကို ခြဲမထုတ္ခင္ အမွတ္တရေပါ့။


ေဆးရံုေပၚေနစဥ္ တစ္ပတ္မွာ သားအေဖက ညည ရံုးကေနျပန္လာၿပီး ကေလးထိန္းတယ္ေလ...။ သူကေလးခ်ီၿပီး ေခ်ာ့ေနတဲ့ပံုသေဘာက်လို႕ ကုတင္ေပၚကေန လွမ္းရိုက္ထားတာ။

ဒီေန႕ သားကေလး ၂၇ ရက္ေျမာက္ေန႕ေပါ့။ ႏုိ႕တုိက္ၿပီး သိပ္ထားခဲ့တယ္။ အခု အိမ္နားက အင္တာနက္ဆုိင္ကေန ၀င္ေနတာ။ အခု ပဲ အိပ္ေနတဲ့ သားပံုေလးရိုက္လာခဲ့တယ္။ တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ ပိုပို ခ်စ္စရာေကာင္းလာတဲ့သားကေလးေပါ့။